“The 2 Wheel Thrill”: Part 2 “The Wolfpack” [Video]

Η μαγεία της περιπέτειας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/5/2019

Το δεύτερο video της τριλογίας του Γιάννη Τρίγκα -που είναι πάνω από μια δεκαετία γνωστός στο χώρο του enduro- και της Red Bull, με σκοπό να περιγράψει την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα αλλά και να εισάγει περισσότερο κόσμο στην μοτοσυκλέτα, είναι στον "αέρα". Στο πρώτο video της σειράς, ο Τρίγκας μας παραδίδει μαθήματα σούζας, endo και παντιλικιών και προσκαλεί όλους όσους σκέφτονται να μπουν στο κόσμο της μοτοσυκλέτας να το τολμήσουν, χωρίς τα στερεότυπα της ηλικίας να αποτελέσουν εμπόδιο. Στο δεύτερο video, που είναι μια εξαιρετική παραγωγή με εντυπωσιακά πλάνα από μαγευτικά τοπία χιονισμένων βουνοκορφών, χωματόδρομων και πυκνών δασών, μας αποδεικνύει πώς οι μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέσο διαφυγής απ’ την ρουτίνα. Απ’ την αρχή της ιστορίας της, η μοτοσυκλέτα αποτελεί ένα μέσο ανεξαρτησίας. Αυτό είναι κάτι που υπογραμμίζεται στo “The Wolfpack”, αφού μας υπενθυμίζει πως δεν είναι απαραίτητο να έχει ο καθένας μια μεγάλη adventure μοτοσυκλέτα για να βιώσει τη μοναδική εμπειρία της οδήγησης και τις συγκινήσεις που μπορεί να προσφέρει. Το δεύτερο κομμάτι που τονίζεται είναι η μαγεία του να μοιράζεσαι την ίδια “τρέλα”, το κοινό πάθος για τις μοτοσυκλέτες με φίλους και το να οργανώνεις ταξίδια, καθώς είναι μοναδική εμπειρία η κατασκήνωση στα δάση της χώρας μας. Στο τρίτο και τελευταίο video που θα κυκλοφορήσει, το περιεχόμενό του εστιάζει κυρίως στην αδρεναλίνη και τον ανταγωνισμό που υπάρχει κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, όπου το βλέμμα είναι καρφωμένο στο έπαθλο. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περαιτέρω λεπτομέρειες και το video.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

The Two-Wheel Thrill – Part 2

“The Wolfpack”

Όταν βρίσκεις και άλλους που μοιράζονται την ίδια τρέλλα για τη μοτοσυκλέτα!

Αναγνώρισες την αγάπη σου για τη μοτοσυκλέτα, έμαθες και το τρίπτυχο του αυθεντικού petrolhead «σούζα, έντο, παντιλίκι» και τώρα περνάς στην επόμενη πίστα. Αρχίζεις να ψάχνεις ευκαιρία να καβαλήσεις, ανάλογα το χρόνο σου, είτε κοντά στην πόλη, είτε και πιο μακριά, χαμένος μέσα στην ελληνική φύση.

Λίγες ώρες σε ένα κοντινό γηπεδάκι για flattrack ή σε ένα πιστάκι για προπόνηση endurο, μια εξόρμηση στη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τη Μακεδονία ή τα τόσα άλλα πανέμορφα μέρη της Ελλάδας για freeride και camping ή μια βραδινή βόλτα στους δρόμους της πόλης…όποια και αν είναι η προτίμηση του κάθε μοτοσυκλετιστή, είναι αλλιώς όταν γίνεται με καλή παρέα.

Στο δεύτερο από τα τρία parts του “The Two Wheel Thrill”,  ο δύο φορές πρωταθλητής Eλλάδος στο Endurο, Γιάννης Τρίγκας, μας ενσωματώνει στην αγέλη του και μας δείχνει την αξία του να μοιράζεσαι το πάθος σου για τη μοτοσυκλέτα με φίλους! Βλέπουμε την σχέση του αναβάτη και της μοτοσυκλέτας του να δυναμώνει και να γίνεται μέρος μιας παρέας που κυριολεκτικά παίρνει τα βουνά, τα ποτάμια, τα δάση αλλά και τις πίστες.

«Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από το να τελειώνει μια μέρα full από riding, και να αράζεις με τους φίλους σου σχολιάζοντας διάφορες φάσεις ή οργανώνοντας το επομενο gathering», λέει ο Γιάννης δείχνοντάς μας το δικό του «wolfpack».

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες