25o 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi - Δύο ημέρες, πολύ χιλιόμετρο σε επαρχιακό δρόμο και μία οργάνωση η οποία θέλει χειροκρότημα

Πήγαμε - ήρθαμε και ευπειθώς αναφέρουμε
36o-wres-odoiporiko-Moto-Guzzi
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

22/5/2024

Η Ελληνική Λέσχη Moto Guzzi διοργάνωσε στις 18 και 19 Μαΐου του 2024 για 25η φορά το 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής με αφετηρία την Αττική και προορισμό περιοχές της Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδας και όπως ήταν λογικό, το ΜΟΤΟ, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δεν γινόταν να λείπει από τη συγκεκριμένη διοργάνωση.

Η φετινή περιπέτεια ξεκινά λίγες ημέρες πριν πάρουμε εκκίνηση. Πληρωμή παραβόλου, αποστολή εγγράφων στην Ελληνική Λέσχη Moto Guzzi, τελευταίος έλεγχος μοτοσυκλετών και φύγαμε για το 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής. Με ακόμη άλλα 10 οδοιπορικά στις αποσκευές μας ξεκινήσαμε περίπου στις 7 και κάτι το πρωί του Σαββάτου από το γνωστό στέκι αναχώρησης μοτοσυκλετών στο Χαϊδάρι. Έξω από την καφετέρια “Σταθμός 14” είχε στηθεί η αφετηρία του 36ωρου Οδοιπορικού Αντοχής Moto Guzzi με εκατοντάδες μοτοσυκλέτες κάθε κατηγορίας και μάρκας να βρίσκονται παρκαρισμένες ώστε να ξεκινήσουν τη φετινή διοργάνωση. Περιμένοντας καρτερικά να ξεκινήσουμε ρίχνουμε κάποιες κλεφτές ματιές στο road book της διαδρομής της πρώτης ημέρας.

25o 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi – Δύο ημέρες, πολύ χιλιόμετρο σε επαρχιακό δρόμο και μία οργάνωση η οποία θέλει χειροκρότημα

Ναι, καλά διαβάσατε, έχουμε road book και σαν άλλοι αγωνιζόμενοι παίρνουμε εκκίνηση. Με κατεύθυνση προς Μάνδρα τα πρώτα χιλιόμετρα είναι γνώριμα οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας και απλά απολαμβάνουμε τη διαδρομή έχοντας παρέα μας ακόμη έναν μοτοσυκλετιστή, και έτσι με τις δύο μοτοσυκλέτες μας θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε 1.700 χιλιόμετρα επαρχιακού δικτύου. Η συννεφιά που επικρατεί βοηθά στο να μείνουμε δροσεροί ενώ συνεχίζουμε ακάθεκτοι γράφοντας χιλιόμετρα. Στάση για κάποιες υποχρεωτικές φωτογραφίες καθώς πρέπει να γίνει και αυτό ώστε να πάρουμε βαθμούς και συνεχίζουμε.

Road book τσεκ, αναβάτες και μοτοσυκλέτες στις επάλξεις και απολαμβάνουμε το επαρχιακό κομμάτι της διαδρομής προς τη Λίμνη Μόρνου. Σταματάμε για να βγάλουμε κάποιες φωτογραφίες καθώς δεν γίνεται να μην χαρούμε αυτή τη θέα, ενώ λίγο αργότερα παίρνουμε το επόμενο road book από τους οργανωτές οι οποίοι μας παρείχαν γευστικά σάντουιτς και νερά! Φυσικά στο 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi οι άνθρωποι της οργάνωσης είχαν προβλέψει να υπάρχει αυτοκίνητο “σκούπα” σε περίπτωση που χρειαστεί κάποιος βοήθεια ή προκύψει κάτι.

25o 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi – Δύο ημέρες, πολύ χιλιόμετρο σε επαρχιακό δρόμο και μία οργάνωση η οποία θέλει χειροκρότημα

Έχουμε λοιπόν στα χέρια μας το νέο road book και συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Χρήσιμο εργαλείο η ενδοσυνεννόηση ιδιαίτερα όταν μοιράζεσαι την διαδρομή με τον γιο σου και θέλεις να μοιραστείς κάθε στιγμή, όχι μόνο τις στάσεις. Η διαδρομή μέχρι τώρα φανταστική, με το μόνο πρόβλημα να είναι πως επί της ουσίας βρίσκεσαι σε... "αγώνα", οπότε στάσεις για φωτογραφίες και καλαμπούρι δεν μπορούν να συνδυαστούν εδώ. Παρολαυτά ξέρεις πως την επόμενη φορά που θα βρεθείς σε αυτά τα μέρη θα επανορθώσεις για τις φωτογραφίες που δεν πρόλαβες να βγάλεις. Παραμένουμε προσεκτικοί κατά την ώρα της οδήγησης καθώς ο επαρχιακός δρόμος κρύβει παγίδες, άσε που αν χάσεις κάποια τουλίπα στο road book θα χάσεις και πολύτιμο χρόνο.

Οι άνθρωποι της Moto Guzzi κατά τη διάρκεια της ημέρας είχαν σκεφτεί να διοργανώσουν και κάποια παιχνίδια τα οποία αν τα ολοκληρώσεις συγκεντρώνεις βαθμούς. Εμείς προτιμήσαμε να εκμεταλλευτούμε τον λίγο αυτό χρόνο διαφορετικά μιας και δεν κυνηγάμε κάποια θέση στην κατάταξη. Στάση τέλος όμως και φύγαμε ξανά για οδήγηση σε επαρχιακό οδικό δίκτυο. Σιγά-σιγά το φως του ήλιου ξεκίνησε να μας εγκαταλείπει και ξαφνικά... έχουμε θέμα. Μία λάμπα φωτός xenon καμένη και το έργο μας για πλοήγηση γίνεται πιο δύσκολο στους επαρχιακούς δρόμους της Βόρειας Ελλάδας. Μελετώντας το road book και με την ώρα να έχει πάει 20:30 αποφασίζουμε να εγκαταλείψουμε το τελευταίο σκέλος της ημέρας και να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής προς το ξενοδοχείο το οποίο είχε κλείσει η διοργάνωση στα Ιωάννινα.

25o 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi – Δύο ημέρες, πολύ χιλιόμετρο σε επαρχιακό δρόμο και μία οργάνωση η οποία θέλει χειροκρότημα

Με προσοχή λοιπόν ξεκινάμε για το Epirus Palace, καθώς το σκοτάδι έχει πέσει για τα καλά. Μετά από αρκετά χιλιόμετρα φτάνουμε στην είσοδο του ξενοδοχείου και παρκάρουμε τις δύο μοτοσυκλέτες μας, πηγαίνοντας στα δωμάτια μας για ξεκούραση καθώς και το αυριανό πρόγραμμα περιλαμβάνει αρκετά χιλιόμετρα επαρχιακού δικτύου.

Ξημέρωσε Κυριακή και εμείς, όπως και όλοι οι συμμετέχοντες, είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε τη δεύτερη ημέρα του 36ωρου Οδοιπορικού Αντοχής Moto Guzzi. Το ρολόι δείχνει επτά και κάτι όταν καβαλάμε τις μοτοσυκλέτες μας. Παρέα με εμάς ξεκινούν αρκετοί ακόμη συμμετέχοντες με κάθε λογής μοτοσυκλέτα. Από μικρά και μεγάλα On – Off μέχρι scooter είχε ο μπαξές.

25o 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi - Δύο ημέρες, πολύ χιλιόμετρο σε επαρχιακό δρόμο και μία οργάνωση η οποία θέλει χειροκρότημα

Ο δρόμος προς το πέρασμα του Μπάρου γνωστός, ωστόσο πάντα κρύβει εκπλήξεις καθώς οι κατολισθήσεις έχουν φέρει πέτρες σε διάφορα σημεία ενώ και η άσφαλτος σε ακόμη περισσότερα, δεν είναι και η καλύτερη. Αν περιμένετε κάποια μέση ωριαία ταχύτητα σε τριψήφιο νούμερο τότε τα οδοιπορικά αντοχής δεν είναι για εσάς. Οι ατελείωτες φουρκέτες και οι συνεχείς στροφές στο επαρχιακό δίκτυο ρίχνουν τη μέση ωριαία στα περίπου 60 χλμ./ώρα οπότε και οι ώρες που βρίσκεσαι πάνω σε μία μοτοσυκλέτα είναι αρκετές.

25o 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi – Δύο ημέρες, πολύ χιλιόμετρο σε επαρχιακό δρόμο και μία οργάνωση η οποία θέλει χειροκρότημα

Αφήνουμε πίσω μας όλα αυτά και συνεχίζουμε προς Βουλγαρέλι, σε κάποιο σημείο σε ένα χωριό από αυτά που αναρωτιέσαι αν υπάρχει κανείς βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Διχάλα δεξιά – αριστερά και μπροστά μας μία κατηφόρα καρφί. Μεταξύ μας λέμε φωναχτά αποκλείεται να πηγαίνει ο δρόμος προς τα εκεί… και ξαφνικά βρίσκεται ένας παππούς από μηχανής θεός και μας φωνάζει από μία βεράντα “Όλο κάτω πάτε, αλλά ελάτε πρώτα να σας κεράσω ελληνικό καφέ”. Τον ευχαριστούμε ευγενικά για την προσφορά και ακόμη περισσότερο που μας γλύτωσε από μία χρονοβόρα καθυστέρηση.

25o 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi - Δύο ημέρες, πολύ χιλιόμετρο σε επαρχιακό δρόμο και μία οργάνωση η οποία θέλει χειροκρότημα

Αφήνοντας πίσω μας την κατηφόρα η οποία παραλίγο να μας στοιχίσει σε χρόνο, παίρνουμε το επόμενο road book το οποίο περιλαμβάνει μία διαδρομή περίπου 135 χιλιομέτρων. Έχοντας δει όλα αυτά τα μέρη χθες και σήμερα, το συγκεκριμένο τμήμα της διαδρομής δεν χρειαζόταν κανονικά ενώ λίγο αργότερα ένα κομμάτι χωμάτινης διαδρομής η οποία είχε πολλές πέτρες βάζει δύσκολα σε όλους τους συμμετέχοντες καθώς οι πιθανότητες να πάθουμε λάστιχο αυξάνονται. Στις επόμενες διοργανώσεις θα πρέπει οι άνθρωποι της οργάνωσης να αποφύγουν τέτοια κομμάτια καθώς δεν προσφέρουν τίποτα.

Επόμενο road book στα χέρια μας και αποφασίζουμε πως στο Καρπενήσι θα ξεκινήσει η δική μας επιστροφή προς Αθήνα. Η διαδρομή μαγευτική ο καιρός ότι πρέπει χωρίς πολλή ζέστη, και εμείς προσπαθούμε να περάσουμε όσο το δυνατόν πιο όμορφα στον επαρχιακό δρόμο προτού μπούμε στο εθνικό δίκτυο Λαμίας – Αθηνών.

25o 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi – Δύο ημέρες, πολύ χιλιόμετρο σε επαρχιακό δρόμο και μία οργάνωση η οποία θέλει χειροκρότημα

Με το που πάτησαν οι μοτοσυκλέτες μας τα πρώτα χιλιόμετρα της Εθνικής Οδού, ξεκινάμε και εμείς να αναπολούμε τα χιλιόμετρα του επαρχιακού δικτύου που διανύσαμε τις δύο αυτές ημέρες. Παρολαυτά πρέπει να φτάσουμε σχετικά νωρίς πίσω οπότε ας κάνουμε την καρδιά μας πέτρα και διανύουμε τα τελευταία χιλιόμετρα.

Οκ ο δρόμος Λαμίας – Αθηνών βαρετός και μονότονος, ωστόσο εμείς έχουμε όλες τις όμορφες στιγμές που περάσαμε αυτές τις δύο ημέρες ως συνοδοιπόρο. Χωρίς να το καταλάβουμε βρισκόμαστε μία ανάσα από την Αθήνα και την επιστροφή στην καθημερινότητα. Γεμάτοι όμορφες εικόνες και με νέες φιλίες καθώς θέλοντας και μη, τέτοιου είδους εκδηλώσεις εμάς τους μοτοσυκλετιστές μας φέρνουν πιο κοντά, ανεξαρτήτως μάρκας. Οπότε η ερώτηση έχει εύκολη απάντηση. Πάμε του χρόνου; Εννοείται…

36o-wres-odoiporiko-Moto-Guzzi25o 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi – Δύο ημέρες, πολύ χιλιόμετρο σε επαρχιακό δρόμο και μία οργάνωση η οποία θέλει χειροκρότημα

ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.