2nd Women’s Ride Event Τρίκαλα

Επιδρομή θετικής ενέργειας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/6/2019

Πολύ σπάνια το sequel μιας ταινίας είναι καλύτερο από την πρώτη. Αν εξαιρέσουμε τα παλιά “Ροζ Πάνθηρας” με τον Πήτερ Σέλερς και το Terminator, που οι δεύτερες ταινίες ήταν ισάξιες ή και καλύτερες από την πρώτη, σε όλες τις υπόλοιπες το ενδιαφέρον είναι μειωμένο και πάντα έχεις την αίσθηση πως ξέρεις τι θα συμβεί μετά. Όμως το 2nd Women’s Ride Event ανήκει δικαιωματικά σε αυτή την σπάνια κατηγορία, που το επόμενο είναι καλύτερο από το προηγούμενο.  Πέρσι στο Πήλιο και φέτος στα Τρίκαλα, η Andeli Mototouring μαζί με τη “δύναμη πυρός” των Ride Me Up από τη Θεσσαλονίκη, έφτιαξαν άλλο ένα απίστευτο κοκταϊλ γυναικείας παρέας που μας θυμίζει κάθε φορά γιατί αγαπήσαμε των μοτοσυκλετισμό.

Η όρεξη αυτών των κοριτσιών να οδηγάνε μοτοσυκλέτα, ισοπεδώνει κάθε κοινωνικό και οικονομικό τοίχο ανάμεσά τους. Γυναίκες που διοικούν εταιρείες με 20 άτομα προσωπικό και καθηγήτριες πανεπιστημίου που έχουν ταξιδέψει από τη μια άκρη της γης στην άλλη, έγιναν ξανά μια αγκαλιά με πιτσιρίκες είκοσι ετών που έβγαιναν για πρώτη φορά έξω από την πόλη τους με μοτοσυκλέτα. Κάποιες ταξίδεψαν με Duke 200 από την Θεσσαλονίκη και άλλες ήρθαν από τη Σαντορίνη. Κάποιες μόλις είχαν πάρει δίπλωμα και κάποιες άλλες είναι στην ομάδα Ζ της τροχαίας!

Όλες αυτές οι αντιφάσεις προσωπικοτήτων και οδηγηκών εμπειριών και ικανοτήτων, που σε μια αντροπαρέα θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε κοκορομαχίες και σε τάσεις αυτονόμησης, εδώ έγινε ένα πολύχρωμο μωσαϊκό που γέμιζε με ενέργεια κάθε σημείο των Τρικάλων που επισκεπτόταν. Ακόμα και όταν πήγαμε στα Μετέωρα, που τα τουριστικά λεωφορεία κατέβαζαν ορθές Κινέζων, τα κορίτσια ήταν εκείνα που “γέμιζαν” τον χώρο!

Το είχαμε γράψει και πέρσι, τα κορίτσια αυτά συμμετέχουν στην εκδρομή γιατί γουστάρουν να οδηγάνε μοτοσυκλέτες και τίποτε άλλο. Αυτό το “τίποτε άλλο” είναι που τις εννοεί τόσο δυνατά μεταξύ τους.

Φυσικά η Andeli Mototuring είχε φροντίσει να εμπλουτίσει τις βόλτες και τη χαρά της οδήγησης με γνώσεις και νέες εμπειρίες. Τα μαθήματα off-road με τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες motocross και enduro της Honda, καθώς και πρακτικά μαθήματα, όπως για παράδειγμα να βάζεις κορδόνι αν σου τρυπήσει το λάστιχο ή πως να αντιμετωπίζεις μηχανικά προβλήματα και να φροντίζεις σωστά τη μοτοσυκλέτα σου.

Μαζί με τα test ride των καινούριων μοντέλων της Honda για το 2019, τα κορίτσια που συμμετείχαν στο 2nd Women’s Ride Event, χόρτασαν οδήγηση και κάποιες από αυτές κέρδισαν δωροεπιταγές για εξοπλισμό αναβάτη, ενώ το μεγάλο δώρα ήταν ένα κράνος Bell Star! Κι επειδή “τρώγοντας έρχεται η όρεξη” έχουν ήδη ξεκινήσει οι σχεδιασμοί για το 3rd… Εννοείται πως θα είμαστε εκεί! 

Casey Stoner: Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για τραυματισμό προ 20ετίας

Ο Αυστραλός ζούσε με πόνους στην πλάτη από το 2003
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/7/2026

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του MotoGP Casey Stoner αποκαλύπτει ότι υποβλήθηκε πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση για τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη που είχε υποστεί πριν από 20 χρόνια.

Ο Αυστραλός ανακοίνωσε ότι πριν από τρεις μήνες υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη του, λόγω τραυματισμού που είχε υποστεί το 2003.

Ο Stoner αποσύρθηκε από το MotoGP στο τέλος της σεζόν του 2012 και έχει αντιμετωπίσει κατά καιρούς διάφορα προβλήματα υγείας, με πιο αξιοσημείωτο ίσως τη χρόνια κόπωση που συχνά δεν του επέτρεπε ούτε να οδηγήσει.

Τον τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη τον “κληρονόμησε” ο Αυστραλός σε μία πτώση στη δεύτερη του σεζόν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 125cc.

Σε μια ανάρτηση στον λογαριασμό του στο Instagram, ο Stoner αναφέρει ότι ο πόνος που προκλήθηκε από τον τραυματισμό ήταν κάτι με το οποίο ζούσε για πάνω από 20 χρόνια, αλλά ότι η χειρουργική επέμβαση τον ανακούφισε επιτέλους από τον πόνο στην πλάτη.

stoner

“Σήμερα συμπληρώνονται τρεις μήνες από τότε που υποβλήθηκα σε σπονδυλοδεσία L5-S1 και αντικατάσταση δίσκου L4-5. Όλα ξεκίνησαν με ένα ατύχημα το 2003, όταν έπεσα με το κεφάλι πάνω σε μερικά δεμάτια άχυρου. Η πρόσκρουση συμπίεσε τη σπονδυλική μου στήλη και ενώ κατάφερα να το διαχειριστώ όσο καλύτερα μπορούσα για πάνω από 20 χρόνια, τα τελευταία δύο χρόνια – και ειδικά οι τελευταίοι έξι μήνες – έγιναν αφόρητα. Έφτασα στο σημείο όπου η χειρουργική επέμβαση ήταν η μόνη πραγματική επιλογή.

Η ανάρρωση είχε σίγουρα τα πάνω και τα κάτω της, αλλά συνολικά η πλάτη μου δεν έχει νιώσει τόσο καλά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο είναι το γεγονός ότι συνειδητοποίησα ότι, ακόμα και όταν νόμιζα ότι η πλάτη μου ήταν καλά πριν, ζούσα με συνεχή πόνο. Μόνο τώρα έχω βιώσει πώς είναι πραγματικά να μην έχεις πόνο στην πλάτη.

Είμαι απίστευτα ευγνώμων στον χειρουργό μου και σε ολόκληρη την ιατρική ομάδα που με φρόντισε καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Σας ευχαριστώ που μου δώσατε πίσω την ποιότητα της ζωής μου.”

Ετικέτες