3ο Tourist Trophy Ψυχικού 2018

Τρέξαμε με την γρηγορότερη μοτοσυκλέτα της κατηγορίας και… χάσαμε!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/11/2018

Η ιστορία του πρώτου μεταπολεμικού αγώνα μοτοσυκλετών που έγινε στην Ελλάδα συνεχίζει να μας διδάσκει. Χάρη στις προσπάθειες του Τάκη Μαριολόπουλου που έχει ιδρύσει και το Μουσείο Κλασσικής μοτοσυκλέτας, όσο και στην ενεργή υποστήριξη του δήμου Ψυχικού, είχαμε την ευκαιρία να δούμε, να ακούσουμε (και εμείς προσωπικά να οδηγήσουμε) σπάνιες μοτοσυκλέτες, που συνήθως είναι κριμένες μέσα σε γκαράζ. Μοτοσυκλέτες που όχι απλώς συμβολίζουν μια εποχή, αλλά διδάσκουν στις νεότερες γενιές το πάθος, την θέληση και την χαρά της δημιουργίας των ανθρώπων που τις σχεδίασαν, τις κατασκεύασαν, αλλά και όσους τις συντηρούν και της οδηγούν. Ειδικά οι ιδιοκτήτες αυτών των μοτοσυκλετών σήμερα, που κάποιοι τους αποκαλούν λανθασμένα “συλλέκτες” είναι στην πραγματικότητα οι βιβλιοθηκάριοι της γνώσης του μοτοσυκλετισμού.

Με κόπο, χρόνο και πάρα πολλά έξοδα και στερήσεις, κρατάνε ζωντανή την ιστορία και όση αξία κι αν έχουν σε χρήματα αυτές οι μοτοσυκλέτες σήμερα, να είστε βέβαιοι ότι οι κάτοχοί τους έχουν ξοδέψει πολλά περισσότερα για να τις κρατάνε ζωντανές.

Τι είναι όμως αυτή η αναβίωση του TT Ψυχικού; Σίγουρα δεν έχει την μορφή που είχαν οι πρώτοι αγώνες που έγιναν εκεί, στους χωματόδρομους του Ψυχικού. Υπάρχει χρονομέτρηση και υπάρχουν ξεχωριστές κατηγορίες, όμως το πνεύμα της εκδήλωσης δεν είναι να δούμε ποιος θα φτάσει πρώτος στον τερματισμό. Στην πραγματικότητα είναι μια αφορμή, για να βγουν ξανά αυτές οι μοτοσυκλέτες στους δρόμους και να τις απολαύσουμε, είτε είμαστε θεατές, είτε είμαστε συμμετέχοντες. Η λογική της χρονομέτρησης είναι να διατηρήσεις έναν σταθερό ρυθμό για συνολικά έξι γύρους. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες με βάσει την ηλικία της μοτοσυκλέτας που οδηγάς. Η κατηγορία με τα “σύγχρονα” είναι μοτοσυκλέτες της εικοσαετίας 1960-1979 και οι περισσότερες από αυτές έχουν μίζα και δισκόφρενα. Η μεσαία κατηγορία είναι μοτοσυκλέτες των  ‘50ies και η “κορυφαία” κατηγορία έχει μοτοσυκλέτες που πλησιάζουν χρονολογικά τις μοτοσυκλέτες που συμμετοχών στους πρώτους μεταπολεμικούς αγώνες του TT Ψυχικού.

Η δική μας συμμετοχή ήταν φυσικά στη μεσαία κατηγορία, χάρη στο δίχρονο MI-Val του 1954 που μας παραχώρησε από το μουσείο του ο Τάκης Μαριολόπουλος.

Το μηχανάκι αυτό είναι πραγματικά “όπλο” αφού η ιταλική εταιρεία MI-VAL γεννήθηκε και κατασκεύαζε τις μοτοσυκλέτες της σε δύο από τα εργοστάσια όπλων της Beretta στην Μπολόνια. Το όνομα MI-Val είναι από την σύσταση της εταιρείας  Company Industrial Minganti Valtrompia S.p.A  το 1950, κατασκευάζοντας το πρώτο δίχρονο 125 Tourismo, με επιρροές από το DKW RT 125 που ήταν μία από τις δημοφιλέστερες μοτοσυκλέτες της εποχής της. Η MI-VAL έγινε γνωστή με τις νίκες και την πολύ καλή της εμφάνιση στους αγώνες SIX DAYS, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο το 1954 και 1956.

Με τέτοιες αγωνιστικές περγαμηνές, η νίκη ήταν το λιγότερο που έπρεπε να κερδίσουμε με την συμμετοχή μας σωστά; Οπότε τέρμα γκάζι από την εκκίνηση! Βέβαια η αλήθεια είναι ότι δεν είχα και άλλη επιλογή, καθώς στη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα είχε αφαιρεθεί το ταχύμετρο, οπότε δεν είχα καμία πληροφορία για την ταχύτητα. Σκέφτηκα λοιπόν πως ο μόνος τρόπος να διατηρήσω σταθερό γυρολόγιο είναι να πηγαίνω όσο πιο γρήγορα γίνεται!

Πράγματι δούλεψε η στρατηγική, αφού η μέση ωριαία μου ήταν στα 52km/h στους περισσότερους γύρους. Έριξα γύρο σε όλους! Το πρόβλημα ήταν πως ο πρώτος γύρος που έκανα ήταν στα 43km/h και βάσει αυτού του γύρου έτρωγα τις ποινές στη διαφορά του χρόνου… όποτε καταλαβαίνετε γιατί τερμάτισα 24ος, όταν ο νικητής της κατηγορίας μου είχε μέση ωριαία 39-40km/h με την BSA του και ο δεύτερος με μια Harley Davidson είχε 34-35km/h.

Παρ’ όλα αυτά, στο τέλος της ημέρας πάλι κερδισμένος βγήκα. Όχι μόνο διότι η οδήγηση μιας παλιάς μοτοσυκλέτας είναι από τα πιο ψυχαγωγικά πράγματα που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος, αλλά κυρίως για τους νέους φίλους και την παρέα που κάνεις σε τέτοιες εκδηλώσεις με σημαντικούς ανθρώπους. Κι αυτό το τελευταίο είναι ανεκτίμητο…      

 

 

Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!

Επειδή τα πήγαν καλά τα προηγούμενα χρόνια
Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/1/2026

Ακριβαίνουν τα δίκυκλα και οι μοτοσυκλέτες που έρχονται από Ινδία από εδώ και πέρα και μάλιστα σημαντικά, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει αύξηση Εισαγωγικού Δασμού η οποία είναι σημαντική, καθώς μιλάμε για 8% έως τα 250 κυβικά και 6% από εκεί και πάνω. Συνήθως αυτό είναι ανάποδο, δηλαδή το ποσοστό αυξάνεται με τον κυβισμό, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση έκριναν διαφορετικά.

Φαντάζει μία ξαφνική κίνηση καθώς δεν υπάρχει ιστορικό ανταλλαγής δηλώσεων μεταξύ Ινδίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης για να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο, οπότε κοιτώντας το βαθύτερα, φτάνει στο Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων της ΕΕ.

Το GSP (Generalised System of Preferences) χρησιμοποιείται από την ΕΕ για να ενθαρρύνει τις αναπτυσσόμενες χώρες και να ενισχύσει τις εξαγωγές τους.

Βάση αυτού του συστήματος δεν υπήρχαν επιβαρύνσεις στις εισαγωγές από την Ινδία για μία σειρά από πολλά αγαθά, ανάμεσά τους και οι μοτοσυκλέτες. Εκεί είχε καθοριστεί πως όσο η εισαγωγή δίκυκλων από την Ινδία δεν ξεπερνά ένα συγκεκριμένο αριθμό, δεν θα επιβάλλεται αυτό το 6% με 8% που ζητούν πλέον από 1η Ιανουαρίου 2026.

Η Ινδία χάνει τα δασμολογικά της προνόμια λοιπόν και αυτό είναι περισσότερο σοβαρό από ότι θα περίμενε κανείς γιατί αυτομάτως επηρεάζεται μία σειρά από σημαντικές για την Ελλάδα μοτοσυκλέτες:

  • Η οικογένεια 390 της KTM με τα Adventure και τα Duke.
  • Τα μικρά Triumph που είναι τα μόνα που κατασκευάζονται στην Ινδία αντί της Ταϋλάνδης, όπως όλα τα υπόλοιπα.
  • Οι μοτοσυκλέτες Royal Enfield
  • Οι BSA μοτοσυκλέτες που μόλις συμφωνήθηκαν για την Ελληνική αγορά
  • Το BMW 450GS που είναι το μόνο που κατασκευάζεται εκεί, μέσω της TVS
  • Η ίδια η TVS όταν και εφόσον έρθει στην Ελλάδα
  • Η σειρά 457 της Aprilia
  • Η Bajaj που έχει επίσημη αντιπροσωπεία στην Ελλάδα

Τα σκούτερ της Suzuki που είναι τα μόνα που έρχονται από ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο που κατασκευάζει μέχρι και Hayabusa για τους Ινδούς (οι δικές μας Hayabusa παραμένουν Made in Japan)

Δεν ξέρουμε αν σε κάποιον φαντάζει μικρό το ποσοστό, όμως είναι ο μέσος όρος που βγάζει ένα κατάστημα από την πώληση. Όταν ζητά κάποιος μία καλύτερη τιμή από το μαγαζί που αγοράζει την μοτοσυκλέτα του, έχει στο μυαλό του το συνολικό ποσό που δίνει, όχι τα 480Ευρώ που βγάζει το κατάστημα από μία μοτοσυκλέτα των 6.000 Ευρώ. Μία αύξηση σαν ένα δεύτερο ποσοστό πωλήσεων, είναι ήδη μεγάλη λοιπόν, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μοντέλα με πολύ περιορισμένα περιθώρια εξαιτίας του υψηλότατου ανταγωνισμού.

Μπαίνει δασμός στο “Made in India”

Ακόμη και το μικρό BMW έχει συμπιέσει τιμές για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα, οπότε μόνο μικρό δεν είναι το 6%, πόσο μάλλον το 8% σε μία κατηγορία με ακόμη μεγαλύτερο ανταγωνισμό επί της τιμής και όχι των χαρακτηριστικών, όπως συμβαίνει με τα σκούτερ της Suzuki.

Στο μεταξύ η Ελλάδα επιβάλλει πρόσθετους δασμούς σε όλα τα οχήματα που εισέρχονται για πώληση στην χώρα μας, κατά παράβαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας και η χώρα πληρώνει πρόστιμο. Εισπράττει δηλαδή από όλους μας ένα αρκετά μεγάλο ποσό, κομμάτι αυτού φεύγει στην Ευρωπαϊκή και κρατά το υπόλοιπο. Ένας πρόσθετος φόρος που δεν μπαίνει και όλος στα ελληνικά ταμεία, χώρια το υψηλό ΦΠΑ, είναι ο βασικός λόγος που οι μοτοσυκλέτες εδώ είναι ακριβότερες από την υπόλοιπη Ευρώπη σε μεγάλο ποσοστό μοντέλων.

Στην κατηγορία S-17b που μας ενδιαφέρει, περιλαμβάνονται όλες οι μοτοσυκλέτες που αναφέρονται πιο πάνω, βάση της περιγραφής κυβισμού και κινητήρα.

Μιλώντας με τους Έλληνες εισαγωγείς, αυτή την στιγμή δεν έχει φανεί ακόμη η χρέωση καθότι το μεσοδιάστημα αυτών των λίγων ημερών από την αρχή του έτους δεν έχει γίνει ακόμη κάποιος εκτελωνισμός.

Ωστόσο στην διαδικασία “Taric Simulation” που μπορεί να κάνει κάποιος εκτελωνιστής είναι ένας δασμός που ήδη φαίνεται.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους εισαγωγείς, άρα μπορεί να ανοίγονται και ορισμένα παραθυράκια για την αποφυγή του κατά περίπτωση. Τα 450GS δεν έρχονται απευθείας από την Ινδία αλλά πηγαίνουν στο Βερολίνο και παραλαμβάνονται από εκεί. Αν η BMW στο Βερολίνο αποφασίσει να κάνει το ελάχιστο στις μοτοσυκλέτες αυτές για να δηλώσει συναρμολόγηση σε Ευρωπαϊκό Έδαφος, ενδεχομένως να μπορεί να αποφύγει τον πρόσθετο δασμό ή να έχει κάποιον άλλο τρόπο. Η Aprilia θα μπορούσε να ετοιμάσει ένα πλήρες κιτ CKD (Completely Knocked Down), ή ακόμη καλύτερα ένα SKD (Semi-Knocked Down) και να συναρμολογεί τα 457 σε Ευρωπαϊκό έδαφος, έχοντας μεγάλη ελευθερία εντός Ινδίας γιατί είναι δικό της εργοστάσιο (της Piaggio) αυτό που έχει αναλάβει την παραγωγή τους.

Προς το παρόν υπάρχει αρκετό διαθέσιμο στοκ νέων μοντέλων που έχουν εισαχθεί έως 31/12, μένει να δούμε πως θα επηρεαστούν οι “Made in India” μοτοσυκλέτες από εδώ και πέρα.