500.000€ πληρώνουν οι μισοί οδηγοί για να είναι στην Moto2 αντί να πληρώνονται

Αναλόγως ομάδας μπορεί να πέσει στις 400.000 την σεζόν
500.000€ πληρώνουν οι μισοί οδηγοί για να είναι στην Moto2 αντί να πληρώνονται
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/12/2024

Σε συνέντευξή του πριν λίγες ο Martin αποκάλυψε πως το 60% των αναβατών στην Moto3 πληρώνει για να βρίσκεται εκεί με την ευχή να καταφέρει να ξεχωρίσει, να αποκτήσει χορηγούς και αργότερα να μπορέσει να κλείσει συμβόλαιο με μία μεγάλη ομάδα κερδίζοντας πλέον αντί να πληρώνει. Από το 40% που απομένει οι περισσότεροι απλώς βγάζουν τα έξοδά τους χωρίς να αμείβονται και ένα μικρό ποσοστό κερδίζει κιόλας.

Αυτή είναι πιο πρόσφατη καταγραφή εξόδων που υπάρχει, καθώς σε διάφορες εποχές των MotoGP έχουμε αναφερθεί στα έξοδα που χρειάζεται για να συμμετάσχει κανείς.

Ο Martin είπε πως όσο ήταν στην Moto3 και στην Aspar κέρδιζε 30-40.000€ και όταν έγινε 17 ετών κατάφερε να φτάσει τις 70.000€ μαζί με ορισμένους χορηγούς. Μιλάμε όμως για την Aspar και την κορυφή όπου οι αμοιβές του πρώτου μπορεί να φτάσουν ακόμη και τις 150.000€, την ίδια στιγμή που λίγες θέσεις πιο κάτω πληρώνουν οι αναβάτες για να μπορέσουν να είναι εκεί.

Στην Moto2 τα ποσοστά αντιστρέφονται, το 60% αμείβεται ως ένα βαθμό κερδίζοντας, στην κορυφή έως και 300.000€, όμως το υπόλοιπο μεγάλο ποσοστό πληρώνει για να είναι εκεί.

Το κόστος κυμαίνεται από 400.000 έως 500.000€ και μάλιστα πρέπει να παλέψεις για να βρεις θέση. Ένας από τους αναβάτες που πληρώνουν για την θέση τους στην Moto2 και έχει μιλήσει ανοικτά για το κόστος συμμετοχής είναι ο Andrea Migno που σε παλαιότερη συνέντευξή του δήλωσε πως απαιτούνται 400.000€ για την Moto2, 200.000€ για το εθνικό πρωτάθλημα της Ιταλίας και λίγο πιο κάτω για την κατηγορία Supersport.

Στα MotoGP τα νούμερα αυτά διπλασιάζονται, ωστόσο δεν υπάρχουν πλέον θέσεις που θα μπορούσε κανείς να καταλάβει τόσο εύκολα, αν δηλαδή θεωρείται εύκολο να δαπανά ένα εκατομμύριο ευρώ μόνο για την συμμετοχή του. Τελευταίος που καταλάμβανε μία θέση καλύπτοντας τα έξοδά του ήταν ο Τσέχος Karel Abraham, ο πατέρας του οποίου έχει την πίστα του Brno. Η αποχώρησή του είχε γίνει μάλιστα με επεισοδιακό τρόπο καθώς ο ίδιος ήθελε να συνεχίσει να συμμετάσχει αλλά η Dorna χρειαζόταν την θέση.

Σπάνια αρκεί μόνο το ταλέντο για να ξεχωρίσει κανείς σε ένα τέτοιο άθλημα που απαιτεί τεράστια ποσά, μόνο για να προπονηθεί ο νέος αθλητής. Σε αντίθεση με το ποδόσφαιρο που επίσης τραβά τα βλέμματα με τις υψηλές αμοιβές του, τα αθλήματα με μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα απαιτούν έναν πολύ ακριβό εξοπλισμό και έναν επίσης πολύ ακριβό χώρο για να ξεκινήσει κανείς να εξασκείται, ανεβάζοντας κατακόρυφα τον πήχη των θυσιών που επιβάλλονται να γίνουν. Ένα από τα πλέον γνωστά παραδείγματα είναι ο Stoner που έχει πολλές φορές διηγηθεί τις θυσίες που έκανε η οικογένειά του με την ευχή να τα καταφέρει, την ίδια στιγμή που υπάρχουν περιουσίες που χάθηκαν σε αναβάτες που δεν κατάφεραν να φτάσουν στο κορυφαίο επίπεδο. Για τους περισσότερους άλλωστε το να αγωνίζεσαι γνωρίζοντας τις θυσίες που κάνει η οικογένειά σου είναι μία θηλιά που ορισμένες ημέρες την αισθάνεσαι πιο σφιχτά. Όπως άλλωστε είχε πει και ο Migno «υπήρξαν στιγμές που έχασα την αγάπη μου για το άθλημα». Τώρα εργάζεται στην VR46 ως βοηθός προπονητή και αναλυτής video.

Καύσιμα: Νέα επιδότηση-χαδάκι στη βενζίνη – Ισχύει μόνο για δυο εβδομάδες κι ο ΕΦΚ καλά κρατεί

Οι νέες εξαγγελίες επικεντρώνουν στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, με μια ελάχιστη αναφορά στην αμόλυβδη βενζίνη
kausima
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/10/2026

Την τελευταία φορά που γράφαμε για επικείμενα μέτρα στήριξης κατά της ακρίβειας στα καύσιμα ήταν 21 Σεπτεμβρίου 2026 και το άρθρο κατέληγε σε μια πικρή προφητεία: πως η κυβέρνηση δεν πρόκειται να αγγίξει την πηγή του προβλήματος, τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) και ευχόμασταν να διαψευστούμε.

Με μεγάλη θλίψη, οι σημερινές εξαγγελίες των νέων κυβερνητικών μέτρων μας επιβεβαιώνουν.

Πάλι καλά να λέμε. Όλο το προηγούμενο διάστημα που μιλούσαμε για ληστρικούς ειδικούς φόρους στα καύσιμα και αναδεικνύαμε το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που μειώνουν αυτούς τους φόρους για να ανακουφίσουν πραγματικά τους πολίτες τους από τις υπέρογκες τιμές στα καύσιμα, η κυβέρνηση είχε στρέψει το βλέμμα της αποκλειστικά στο πετρέλαιο.

Λογικότατο, θα μου πείτε, αφού αυτήν την εποχή η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης είναι το καυτό θέμα. Από κοντά, το πετρέλαιο κίνησης αφορά πολύ τους επαγγελματίες και φυσικά επηρεάζει άμεσα τα μεταφορικά κόστη που με τη σειρά τους μετακυλίονται στις τιμές όλων των καταναλωτικών προϊόντων.

Η βενζίνη ωστόσο είναι ένα αγαθό που δεν έχει εποχικότητα, είναι σε πρώτη ζήτηση καθημερινά για να πάει κανείς στη δουλειά του, για να μεταφέρει τα παιδιά του, για κάθε ανάγκη μετακίνησης μέρα-νύχτα, χειμώνα-καλοκαίρι. Και εδώ η κυβέρνηση μέχρι τώρα έχει προτείνει μέτρα που μοιάζουν με τσιρότα σε σπασμένα κόκκαλα.

Δυστυχώς για μια φορά ακόμη η πρόθεση της κυβέρνησης παραμένει στο ίδιο μοτίβο: περισσότερη επικοινωνιακή στάχτη στα μάτια παρά ουσία.

Η επιδότηση 10 σεντς ανά λίτρο αμόλυβδης που ανακοίνωσε είναι σταγόνα στον ωκεανό της υπερφορολόγησης, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως πρόκειται για ένα μέτρο που παίρνει μονόπλευρα η κυβέρνηση, καθώς τα διυλιστήρια δεν κάνουν καμιά έκπτωση από τη δική τους πλευρά, όπως είχε γίνει την προηγούμενη φορά που ανακοινώθηκε ανάλογο επιδοματάκι.

Απεναντίας, θα κάνουν έκπτωση 20 λεπτών στο πετρέλαιο θέρμανσης για συνολική επιδότηση 40 λεπτών ανά λίτρο, μαζί με το άλλο εικοσαρικάκι που θα τσοντάρει η κυβέρνηση εν είδει επιδότησης.

Στο ντίζελ κίνησης η κυβέρνηση βάζει 15 λεπτά και τα διυλιστήρια άλλα 5, για σύνολο ωφέλειας 20 λεπτών ανά λίτρο.

Στην αμόλυβδη βενζίνη πάλι καλά να λέμε που μας σκέφτηκαν, γιατί όλα έδειχναν πως πάμε ξυπόλητοι στ’ αγκάθια. Όχι πως περιμένουμε κάποια ουσιαστική βελτίωση. Κρίνοντας από την προηγούμενη “επιδότηση” στα καύσιμα, η ακρίβεια είχε καταπιεί εν ριπή οφθαλμού τα σεντς που προσέφερε το κράτος.

Ας ελπίσουμε να μην γίνει το ίδιο και τώρα, αν και αυτό προφανώς δεν είναι κάτι που ελέγχεται από την ελληνική κυβέρνηση, ή όποια άλλη κυβέρνηση, καθώς αρκεί ένα πυραυλάκι στο λάθος μέρος για να αρχίσει ξανά το ράλι ανόδου.

Στο μεταξύ ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στην Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι σχεδόν διπλάσιος από τον προτεινόμενο της Ε.Ε., η κυβέρνηση θα συνεχίσει να κρύβεται πίσω από μια άδεια της Ε.Ε. που δεν χρειάζεται πραγματικά και τα κρατικά ταμεία θα συνεχίσουν να γεμίζουν με φόρους-χαράτσια από τα πανάκριβα καύσιμα στην υγειά του κορόιδου.

Το δε αποκορύφωμα στον σαρκασμό του νέου μέτρου; Η ισχύς του είναι μόλις για τις επόμενες 15 μέρες, ως το τέλος του Οκτώβρη και μετά θα ανακοινωθούν νέα μέτρα, αν χρειαστεί.

Ενημερωθήκαμε ωστόσο πως οι τρεις αυτές παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν θα κοστίσουν, λέει, 46 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή περίπου όσο το κόστος για την “Προμήθεια, εγκατάσταση, λειτουργία και συντήρηση δικτύου Καμερών Καταγραφής Παραβάσεων Κ.Ο.Κ.” που (στα 44 εκατομμύρια ευρώ) κατά μαγικό τρόπο βρέθηκε εν ριπή οφθαλμού χωρίς να στραγγαλιστεί κανένας προϋπολογισμός και άνευ άδειας από ανώτερες δυνάμεις.