Adv 2 Dubai 2016: Στα ίχνη του Μ. Αλεξάνδρου

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/5/2016

Την τελευταία φορά που επισκέφθηκα το Ιράν ήταν το 2014, όταν ταξίδευα μ’ ένα Yamaha Crypton 135 για τις Ινδίες. Να λοιπόν που βρέθηκα να διατρέχω ξανά –αυτήν την φορά με μια ΚΤΜ 1050– την μυθική χώρα του Δαρείου, καθοδόν όμως για το Dubai. Δεν περίμενα ωστόσο να έχει αλλάξει τίποτα μέσα στα δυο χρόνια που μεσολάβησαν από την τελευταία μου ιρανική εμπειρία. Εδώ στην Ανατολή, ο χρόνος έχει άλλη έννοια και διάσταση, σε σχέση με την δική μας (δυτική) αντίληψη.

Στο Ιράν, το "Adv 2 Dubai 2016" έφερε σε πέρας μια οδική αποστολή 2.800 χιλιομέτρων, μέσα στο άγονο και αφιλόξενο οικοσύστημα της τοπικής ερήμου. Με αφετηρία την συνοριακή πόλη Maku, κι αφού πέρασα από τις πόλεις Taurica, Takestan, Isfahan και Shiraz, κατέληξα τελικά στο λιμάνι Bandar Abbas του Περσικού κόλπου –από εδώ θα περνούσα ατμοπλοϊκώς στα Η.Α.Ε.
Τα απρόοπτα δεν έλειψαν, καθώς ένα σκασμένο πίσω λάστιχο με ακινητοποίησε άμεσα στον αυτοκινητόδρομο Taurica-Τεχεράνη. Αν και είχα κολλητικά μαζί μου, χρειάστηκα ωστόσο την βοήθεια ενός τοπικού συνάδελφου, που μου έφερε από το κοντινότερο χωριό μια τρόμπα για να φουσκώσω το λάστιχο…

Στο κέντρο της Isfahan, ένα αυτοκίνητο παραλίγο να με ξαπλώσει κάτω, καθώς παραβίασε το κόκκινο και πέρασε "χωρίς αύριο". Κατάφερα να τον αποφύγω την τελευταία στιγμή, αλλά βρέθηκα μέσα σ’ ένα παρτέρι με λουλούδια, στην άκρη του δρόμου… Βλέπετε, οι Ιρανοί οδηγοί φημίζονται για την αψυχολόγητη και άκρως επικίνδυνη οδική συμπεριφορά τους.
Από τις πιο ευχάριστες όμως στιγμές της ιρανικής διαδρομής ήταν οι στάσεις μου για ανεφοδιασμό καυσίμων. Η τιμή στην μάνικα των 0,35 ευρώ/λίτρο μπορεί να είναι ανέκδοτο στην Ελλάδα, αλλά ήταν μια ευχάριστη πραγματικότητα στο Ιράν –πιο ακριβό ήταν το εμφιαλωμένο νερό!!

Τόσο η Isfahan, όσο και η Shiraz, με καθήλωσαν με τα αξεπέραστα μνημεία της ιρανο-ισλαμικής αρχιτεκτονικής που διέθεταν. Πάνω απ’ όλα όμως, με συγκλόνισε αφάνταστα η γνωριμία με τρεις αρχαιολογικούς χώρους (Πασαργάδες, Naqsh-e Rustam, Περσέπολη), που μου διηγήθηκαν την ιστορία της δυναστείας των Αχαιμενιδών και του Μεγάλου Αλεξάνδρου…

Κ. Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_683

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/7/2026

Η 9η Ιουλίου 2026 θα μείνει στην κινέζικη ιστορία ως μια μαύρη μέρα για τη χώρα και ειδικά για τη νότια επαρχία Guangxi που επλήγη από σφοδρή κακοκαιρία και αντιμετώπισε πρωτοφανείς για τη χώρα καταστροφικές πλημμύρες.

Ο ιδιοκτήτης της ΖΧΜΟΤΟ, Zhang Xue, παρότι η εταιρεία του εδρεύει στην Chongqing, χιλιάδες χιλιόμετρα βορειότερα της πληγείσας επαρχίας, έσπευσε να συνεισφέρει στην ανακούφιση των συμπατριωτών του με αρκετούς τρόπους.

Κατ’ αρχήν δώρισε πέντε εκατομμύρια γιουάν, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 650.000 ευρώ (ισοτιμία 27/7/2026), καθώς και περισσότερους από 33 τόνους προμηθειών που περιλαμβάνουν νερό, γάλα σε σκόνη, πάνες για μωρά και τρόφιμα.

Επιπλέον, οργάνωσε και έστειλε μια ομάδα μοτοσυκλετιστών για να προσφέρουν τη βοήθεια αυτή και ό,τι άλλο χρειαστεί σε περιοχές που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση από μεγαλύτερα οχήματα καθώς το οδικό δίκτυο έχει καταστραφεί σε πολλά σημεία.

Ο κύριος Xue έχει πολλάκις αποδείξει πως ο τρόπος σκέψης του απέχει έτη φωτός από το τυπικό μεγαλοστέλεχος μιας βιομηχανίας μοτοσυκλετών. Το έκανε ήδη από τότε που κρατούσε το τιμόνι της Kove Moto, όταν ίδρωνε και ξενυχτούσε ως μηχανικός της ομάδας ράλι στο Dakar, ενώ ενίσχυσε τη γοητεία του προς τους μοτοσυκλετιστές σε μεγάλο βαθμό όταν κλήθηκε να αντιμετωπίσει την πρώτη σοβαρή ανάκληση σε μοτοσυκλέτα της ΖΧΜΟΤΟ.

Τώρα το πάει ένα βήμα παραπέρα, παρότι η εταιρεία του είναι από τις μικρότερες σε μέγεθος και νεότερες σε ηλικία κατασκευάστριες μοτοσυκλετών της Κίνας. Στην τελική, πιθανότατα ουδείς θα τον κατηγορούσε αν δεν έκανε τίποτε, μα για μια φορά ακόμη φαίνεται πως ο ιδρυτής της ΖΧΜΟΤΟ δεν αρέσκεται στην πεπατημένη.