Adv 2 Dubai 2016: Στα ίχνη του Μ. Αλεξάνδρου

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/5/2016

Την τελευταία φορά που επισκέφθηκα το Ιράν ήταν το 2014, όταν ταξίδευα μ’ ένα Yamaha Crypton 135 για τις Ινδίες. Να λοιπόν που βρέθηκα να διατρέχω ξανά –αυτήν την φορά με μια ΚΤΜ 1050– την μυθική χώρα του Δαρείου, καθοδόν όμως για το Dubai. Δεν περίμενα ωστόσο να έχει αλλάξει τίποτα μέσα στα δυο χρόνια που μεσολάβησαν από την τελευταία μου ιρανική εμπειρία. Εδώ στην Ανατολή, ο χρόνος έχει άλλη έννοια και διάσταση, σε σχέση με την δική μας (δυτική) αντίληψη.

Στο Ιράν, το "Adv 2 Dubai 2016" έφερε σε πέρας μια οδική αποστολή 2.800 χιλιομέτρων, μέσα στο άγονο και αφιλόξενο οικοσύστημα της τοπικής ερήμου. Με αφετηρία την συνοριακή πόλη Maku, κι αφού πέρασα από τις πόλεις Taurica, Takestan, Isfahan και Shiraz, κατέληξα τελικά στο λιμάνι Bandar Abbas του Περσικού κόλπου –από εδώ θα περνούσα ατμοπλοϊκώς στα Η.Α.Ε.
Τα απρόοπτα δεν έλειψαν, καθώς ένα σκασμένο πίσω λάστιχο με ακινητοποίησε άμεσα στον αυτοκινητόδρομο Taurica-Τεχεράνη. Αν και είχα κολλητικά μαζί μου, χρειάστηκα ωστόσο την βοήθεια ενός τοπικού συνάδελφου, που μου έφερε από το κοντινότερο χωριό μια τρόμπα για να φουσκώσω το λάστιχο…

Στο κέντρο της Isfahan, ένα αυτοκίνητο παραλίγο να με ξαπλώσει κάτω, καθώς παραβίασε το κόκκινο και πέρασε "χωρίς αύριο". Κατάφερα να τον αποφύγω την τελευταία στιγμή, αλλά βρέθηκα μέσα σ’ ένα παρτέρι με λουλούδια, στην άκρη του δρόμου… Βλέπετε, οι Ιρανοί οδηγοί φημίζονται για την αψυχολόγητη και άκρως επικίνδυνη οδική συμπεριφορά τους.
Από τις πιο ευχάριστες όμως στιγμές της ιρανικής διαδρομής ήταν οι στάσεις μου για ανεφοδιασμό καυσίμων. Η τιμή στην μάνικα των 0,35 ευρώ/λίτρο μπορεί να είναι ανέκδοτο στην Ελλάδα, αλλά ήταν μια ευχάριστη πραγματικότητα στο Ιράν –πιο ακριβό ήταν το εμφιαλωμένο νερό!!

Τόσο η Isfahan, όσο και η Shiraz, με καθήλωσαν με τα αξεπέραστα μνημεία της ιρανο-ισλαμικής αρχιτεκτονικής που διέθεταν. Πάνω απ’ όλα όμως, με συγκλόνισε αφάνταστα η γνωριμία με τρεις αρχαιολογικούς χώρους (Πασαργάδες, Naqsh-e Rustam, Περσέπολη), που μου διηγήθηκαν την ιστορία της δυναστείας των Αχαιμενιδών και του Μεγάλου Αλεξάνδρου…

Κ. Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_680

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/3/2026

Γεννημένος στην πόλη Maser της επαρχίας Treviso στον ιταλικό βορρά το 1935, ο Dino Signori ξεκίνησε ως αθλητής ποδηλασίας, αλλά πριν καν κλείσει τα 30 του χρόνια είχε στρέψει το ενδιαφέρον του στην κατασκευή τεχνικών παπουτσιών για το άθλημα αυτό.

Η περιοχή στην οποία γεννήθηκε και πέρασε τη ζωή του, άλλωστε, είχε μακρά ιστορία στην υποδηματοποιία της Ιταλίας από την 14ο αιώνα υπό τη διοίκηση της Βενετίας, στην οποία ανήκε.

Ο Signiori ίδρυσε τη Sidi το 1960, ονομάζοντάς τη από τα αρχικά του ονοματεπώνυμού του – SIgniori DIno – και ξεκίνησε από ένα μικρό εργαστήρι για να εξελιχθεί σε έναν πρωτοπόρο της τεχνικής υπόδησης, δημιουργώντας προϊόντα που έντυσαν τα πόδια πολλών σπουδαίων αθλητών της Μοτοσυκλέτας και του Ποδηλάτου.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Sidi, Davide Rossetti, αποχαιρέτησε τον ιδρυτή της Sidi με τα παρακάτω λόγια: “Ο Dino Signori δεν ίδρυσε απλώς μια εταιρεία, αλλά άνοιξε έναν νέο δρόμο. Μας δίδαξε πως η πρόοδος έρχεται από την καθημερινή δέσμευση, τον σεβασμό προς τους ανθρώπους και την ικανότητα να χτίσεις ένα καλύτερο αύριο μέσω της σκληρής δουλειάς. Η κληρονομιά του ζει στις αξίες που καθοδηγούν σήμερα τη Sidi: πάθος, έρευνα και αφοσίωση, με την επιθυμία για καθημερινή πρόοδο.

“Απευθύνοντας τα συλλυπητήρια προς τον ιδρυτή Dino Signori, όλη η Sidi συγκεντρώνεται γύρω από την οικογένειά του και όλους όσους τον ήξεραν και αγαπούσαν, τιμώντας έναν πρωτοπόρο, έναν εφευρέτη που έχει πια καταστεί σημείο αναφοράς στον τομέα μας.”