Africa Eco Race: Πάτησε Αφρική ακολουθώντας την «παραδοσιακή» διαδρομή – Με Ténéré 700 World Raid οι Alessandro Botturi και Pol Tarres!

Από 15 – 30 Οκτωβρίου. Πρώτο stage 18/10
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/10/2022

Το Rally Africa Eco Race έκανε κιόλας τα πρώτα δύο σκέλη σε αφρικανικό έδαφος, έχοντας ξεκινήσει στις 15/10 από το Μονακό και ακολουθώντας την παραδοσιακή διαδρομή του Rally Dakar, ενώ είναι και το μόνο Rally που διασχίζει πολλές διαφορετικές αφρικανικές χώρες. Μία διαδρομή που ακόμη και τώρα δεν την αναλαμβάνει ταξιδιωτικός πράκτορας.

Με τις προηγούμενες ημέρες να ξοδεύονται σε τεχνικό έλεγχο και στην διάσχιση της Μεσογείου, σήμερα 19/10 ολοκληρώθηκε η πρώτη μεγάλη ειδική διαδρομή καθώς η χθεσινή ήταν μόλις 93 χιλιόμετρα έχοντας άλλα 605χλμ μετάβασης. Σήμερα όμως συμπλήρωσαν 448χλμ ειδικής διαδρομής και έτσι το 2ο σκέλος μας έδωσε την πρώτη εικόνα του αγώνα.

Σήμερα λοιπόν σε μία τόσο δύσκολη ημέρα ο Alessandro Botturi κατάφερε να τερματίσει πρώτος οδηγώντας ένα από τα δύο Ténéré 700 World Raid που αποτελούν εργοστασιακή συμμετοχή της Yamaha Motor Europe. Το δεύτερο το οδηγεί -ποιος άλλος- ο Pol Tarres ενώ υπάρχουν αρκετά ακόμη Tenere 700 στον αγώνα.

Ο Alessandro Botturi κατάφερε να κρατήσει πίσω του τον Stefan Svitko έναν εξαιρετικά ικανό από το Rally Dakar αναβάτη που αγωνίζεται με μία κανονική Rally Specs KTM, χωρίς να αποτελεί εργοστασιακή συμμετοχή της KTM.

Βέβαια στην γενική κατάταξη ο Svitko είναι πρώτος και ο Botturi τρίτος με πέντε λεπτά διαφοράς, αλλά σε κάθε περίπτωση μία εξαιρετική επίδοση για το Tenere 700 που κυνηγά της Rally μοτοσυκλέτες.

Alessandro Botturi και Pol Tarres αγωνίζονται στην ειδική κατηγορία Raid +700Β για λογαριασμό της εργοστασιακής ομάδας της Yamaha, Yamaha Ténéré World Raid Team, σε συνεργασία με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Riders for Health, και με εκκίνηση το Μονακό θα φτάσουν σε δεκαπέντε ημέρες στο Dakar.

Οι δύο Ténéré 700 World Raid έχουν εξοπλιστεί μέσα από το πρόγραμμα GYTR της Yamaha και τον μακρύ κατάλογο που περιλαμβάνει με στόχο να αντέξουν τα 6.000 χιλιόμετρα που θα καλυφτούν σε 12 σκέλη.

Μπορεί η Yamaha να αποχώρησε από το Dakar, συνεχίζει όμως την παρουσία της στους αγώνες Cross-Country, όχι όμως στην κατηγορία των μονοκύλινδρων 450 κ. εκ., αλλά σε αγώνες που επιτρέπουν να αγωνιστούν μοτοσυκλέτες με περισσότερα κυβικά και κυλίνδρους, δηλαδή μοντέλα της κατηγορίας Adventure.

Αυτό επιβεβαιώνει αυτά που είχαμε γράψει στις αρχές του έτους, όταν δημοσιεύσαμε την είδηση της αποχώρησης της εργοστασιακής ομάδας από το Dakar.

Με την τεράστια εξοικονόμηση πόρων από την αποχώρηση της Yamaha, από το Π.Π. Cross-Country Rallies και το Dakar, η εταιρεία μπορεί να επικεντρωθεί στην προώθηση των Αdventure μοντέλων της με πολύ μικρότερο κόστος από πριν. Η έξοδος από την «βαριά» κατηγορία των εξιδεικευμένων Rally της δίνει την δυνατότητα να εξοικονομήσει πόρους, προωθώντας ταυτόχρονα την κατηγορία που αυτή τη στιγμή είναι η πιο εμπορική.

Έχοντας συμμετοχή σε 44 Dakar η Yamaha έπρεπε είτε να ακολουθήσει τον δρόμο της Honda κάνοντας μία μεγάλη επένδυση για να καταφέρει να αποκαθηλώσει την KTM που είχε το μεγαλύτερο σερί νικών στην ιστορία του Dakar, είτε να αποτραβηχτεί και να μην παίξει καθόλου αυτό το παιχνίδι, από την στιγμή που από όλο το πρωτάθλημα W2RC το κοινό παρακολουθεί κατά βάση το Dakar και μόνο. Από την στιγμή που έχει αποφασίσει να επικεντρώσει την χωμάτινη γκάμα της με συγκεκριμένο τρόπο, η επιλογή της είναι επιχειρηματικά σωστή, παρόλο που θα ήθελε κανείς να βλέπει περισσότερα πρωτότυπα Yamaha Rally να αγωνίζονται στην βασική κατηγορία.

Με αφορμή το AER, η Yamaha δίνει τη δυνατότητα σε έναν τυχερό να κερδίσει μία μοτοσυκλέτα ίδιων προδιαγραφών με αυτές που θα αγωνιστούν στο θεσμό με το νικητή να έχει μάλιστα την ευκαιρία να οδηγήσει μαζί με τον Pol Tarres ή τον Alessandro Botturi, μία εμπειρία που σίγουρα μένει αξέχαστη. Ο διαγωνισμός γίνεται σε συνεργασία με τους φιλανθρωπικούς οργανισμούς Two Wheels for Life και Riders for Health. Όλα τα έσοδα του διαγωνισμού θα διατεθούν στην ΜΚΟ Riders for Health.

Το λινκ του διαγωνισμού: https://www.yamahamotorforriders.com/?home_page

Μετά την νίκη τον περασμένο Απρίλιο, του Tunisian Dessert Challenge, η Ténéré 700 World Raid, θα αγωνιστεί στα μέρη που αποτέλεσαν την έμπνευση για το όνομά της. Η ακύρωση της προγραμματισμένης εκκίνησης του AER το Μάρτιο του 2022, έδωσε και το χρονικό πλαίσιο στην Yamaha, ώστε να ετοιμάσει καλύτερα τη μοτοσυκλέτα μετά και την εμπειρία του TDC.

 

 

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»