Africa Twin Raid Greece: 38 Ελβετοί με Africa στην Ελλάδα και πώς τα πέρασαν!

4/11/2016

Είναι τρελοί αυτοί οι Ελβετοί… θεόμουρλοι θα έλεγα καλύτερα.

του: Στέλιου Οικονομάκη

φωτό: Δημοσθένης Παπαδόπουλος

διοργάνωση: Events Concept και Kipling events

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ’ την αρχή. Η Honda Moto Switzerland κάθε χρόνο διοργανώνει μια εκδρομή κάπου στον κόσμο, ως επιβράβευση προς τους συνεργάτες της. Φέτος το πρόγραμμα έλεγε Ελλάδα - και για πρώτη φορά το ταξίδι, θα πραγματοποιούνταν με μοτοσυκλέτες. Τριάντα οκτώ ολόφρεσκα Africa Twin λοιπόν, ταξίδεψαν από τα τέσσερα καντόνια της Ελβετίας στην Ελλάδα, για να συναντήσουν τους ιδιοκτήτες τους οι οποίοι είχαν έρθει αεροπορικώς στην πρωτεύουσα. Πίσω από όλο αυτό το πραγματικά μεγάλο μοτοσυκλετιστικό event - Africa Twin Raid Greece 2016 το όνομά του - υπήρχε ένα ταξιδιωτικό γραφείο στην Ελβετία κι ακόμη ένα στην Ελλάδα, που είχαν αναλάβει την όλη διοργάνωση πολλούς μήνες νωρίτερα! Επίσης υπήρξε και μία μεγάλη ομάδα ανθρώπων με 2 οχήματα υποστήριξης, κινητό συνεργείο με Ελβετούς τεχνικούς, Έλληνα φωτογράφο, Ισπανούς οπερατέρ και Έλληνες Motorcycle Tour Operators.

Μέσα Σεπτέμβρη λοιπόν, οι Ελβετοί καταφθάνουν απογευματάκι στην Αθήνα και αφού παίρνουν μια γεύση από την Ακρόπολη και την νυκτερινή ζωή της πρωτεύουσας, καβαλάνε τις μοτοσυκλέτες για να αρχίσει το δίτροχο ταξίδι. Τρία γκρουπ ξεχύνονται στην Αθηνών-Πατρών και στρίβουν προς Επίδαυρο για να γευτούν τα πρώτα στροφιλίκια. Πρώτη στάση στον αρχαιολογικό χώρο της Επιδαύρου, ξενάγηση από Γαλλόφωνους και Γερμανόφωνους ξεναγούς (περίεργη χώρα η Ελβετία, μεταξύ τους δεν συνεννοούνται) και αμέσως μετά πορεία νότια προς Παράλιο Άστρος για μεσημεριανό. Τα πιτσιρίκια μας υποδέχονται φωνάζοντας “Σούζα” και οι Ελβετοί μας ρωτούν τι σημαίνει. Τους εξηγούμε και αμέσως γίνεται το σύνθημα τους!

Συνεχίζουμε προς το γραφικό χωριό του Κοσμά ανηφορίζοντας τον Πάρνωνα από τον Δρόμο των 100 Ημερών. Το φαγητό σε συνδυασμό με τις πολλές πέτρες στο οδόστρωμα, κρατούν τον ρυθμό χαμηλά, αλλά ο καφές στην μικρή πλατεία του χωριού λειτουργεί ως τονωτικό ώστε να απολαύσουμε το στριφτερό κατέβασμα προς Μονεμβάσια, βαμμένο με τα χρώματα της δύσης του ηλίου.

Η επόμενη μέρα περιλάμβανε μια μικρή επίσκεψη μέχρι το “φιορδ” του χωριού Γέρακα και ελεύθερο πρόγραμμα ώστε να απολαύσουν της ελληνικές ακτές αλλά και τις ομορφιές του “Βράχου”. Η βροχή που ξεκίνησε το μεσημέρι δεν πτόησε κανέναν από αυτούς… συνηθισμένα τα βουνά (οι Ελβετοί) στα χιόνια (στην βρόχα).

Ο καιρός έπαιζε παιχνίδια και την επόμενη ημέρα, αλλά μας άφησε στεγνούς μέχρι τον Μυστρά, όπου υπήρξε ακόμα μια ξενάγηση του γκρουπ. Από εκεί συνεχίσαμε μέχρι το Άργος για να αφήσουμε τους κεντρικούς δρόμους και να τραβήξουμε προς Χρυσοβίτσι, και μετά Δημητσάνα. Πανέμορφη διαδρομή που γίνετε ακόμα πιο όμορφη λόγω των χρωμάτων του φθινοπώρου αλλά και του ψιλόβροχου που κάνει την γη να ευωδιάζει. Στάση για φαγητό στην πλατεία του χωριού και πορεία λίγο πιο βόρεια, στα Καλάβρυτα.

Οι ερωτήσεις από τους Ελβετούς έπεφταν βροχή: “Μπορούμε να ακολουθήσουμε αυτόν τον χωματόδρομο που βλέπουμε; ”Φυσικά” τους απαντάμε και μας κοιτάν σαν να είδαν εξωγήινους… και πριν προλάβουμε να καταλάβουμε τι γίνεται τους κυνηγάμε στις κορυφές των παραπλήσιων βουνών. Το άσβηστο χαμόγελο στα πρόσωπα τους κατά το δείπνο μαρτυρούσε πολλά… Δεν είναι συνηθισμένοι οι Βορειοευρωπαίοι σε τέτοια ελευθερία, τους φαινόταν αδιανόητο ότι οι χωματόδρομοι ανήκουν σε όλους και φυσικά δεν ήθελαν να χάσουν καμία ευκαιρία!

Η επόμενη μέρα είχε πολύ πρωινή αναχώρηση και όλοι ήταν έξω από το ξενοδοχείο στην ώρα τους, χαμογελαστοί. Ο λόγος: ήταν η ημέρα που το πρόγραμμα ανέγραφε off-road οδήγηση! Οι πρώτες στροφές βόρεια προς Διακοπτό λειτουργούν ως υποκατάστατο καφεΐνης και σε σύντομο χρόνο αφήνουμε την άσφαλτο ακολουθώντας ένα μικρό χωματόδρομο προς το χωριό Τράπεζα. “Εντούρεν” φωνάζουν οι Ελβετοί και τα χαμόγελα ξεχωρίζουν ακόμα και μέσα από τα κράνη.

Στάση στην Τράπεζα για να απολαύσουμε την μαγευτική θέα στον Κορινθιακό κόλπο και πορεία προς Ρίο παρέα με τα αιωνόβια έργα. Διασχίζουμε την γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και τραβάμε προς Θέρμο με θέα την λίμνη Τριχωνίδα. Το συνεχές στροφιλίκι μας οδηγεί στην Μαύρη Σπηλιά λίγο έξω από τον Προυσό. Μετά την δραστηριότητα (via ferrata) στην σπηλιά και την όμορφη διαδρομή Προυσός-Καρπενήσι, ακολουθεί παραδοσιακή βραδιά με τους Ελβετούς να μυούνται στο σπάσιμο πιάτων σε τοπική παραδοσιακή ταβέρνα!

Το πρόγραμμα της επόμενης μέρας είχε το όνομα Άγραφα, αλλά ο καιρός είχε διαφορετική γνώμη. Η δυνατή βροχή και η πυκνή ομίχλη μας διατάζουν να ακολουθήσουμε την σχεδιασμένη από πριν εναλλακτική διαδρομή, στέλνοντάς μας στέλνουν προς Βελούχι και από εκεί προς λίμνη Σμόκοβου με ορατότητα μηδέν. Η λίμνη δεν φαίνεται καν και συνεχίζουμε σημειωτόν προς Πλαστήρα. Μας κάνει την χάρη και ανοίγει στο φράγμα αλλά η πυκνή ομίχλη ξαναεμφανίζεται μόλις το προσπεράσουμε. Στάση για φαγητό αλλά και «διατάσεις στα μάτια» τα οποία κοντεύουν να βγουν έξω από την ζελατίνα του κράνους! Συνέχεια προς Ελάτη αμέσως μετά με ενδιάμεση στάση στο γεφύρι της Παλαιοκαρυάς. Η εικόνα του γεφυριού κάνει μέχρι και τους πιο συγκρατημένους Ελβετούς αναβάτες να αρχίσουν τα επιφωνήματα θαυμασμού. Το ανέβασμα προς Ελάτη συνοδεύεται και πάλι από ομίχλη, αλλά τα επιφωνήματα συνεχίζονται μόλις αντικρίζουμε τα Μετέωρα πίσω από την γκρεμισμένη γέφυρα Διάβα η οποία κατέρρευσε πρόσφατα λόγω κακοκαιρίας.

Το πρωινό περιλαμβάνει κατάβαση ραπέλ στους βράχους, επίσκεψη στο Μεγάλο Μετέωρο, φαγητό και “λούνα παρκ” Όλυμπος. Τελευταία οδηγική μέρα και οι Ελβετοί έχουν εξοικειωθεί 200% με την οδήγηση και τους Ελληνικούς δρόμους και δείχνουν να το διασκεδάζουν στο μέγιστο. Σε κάποια μικρή στάση εκδηλώνουν τον θαυμασμό τους για την χώρα μας τονίζοντας μας ότι ζούμε σε ένα μοτοσυκλετιστικό παράδεισο. Οδηγικό επιδόρπιο το φιδάκι που κατεβαίνει στο Λιτόχωρο μέσω Καρυας, και παράταξη μοτοσυκλετών για υποδοχή του προέδρου του HRC Ελβετιας, Mr Hiroshi Nomura. Το φινάλε για εμάς πέφτει το ίδιο βράδυ σε μια πανέμορφη εκδήλωση με ζωντανή ροκ μουσική, φαί και πολύ κέφι, όπου (προς τιμήν μας) όλοι οι συμμετέχοντες δηλώνουν την ικανοποίηση τους για την άρτια διοργάνωση και αφήνουν να εννοηθεί ότι θα μας ξανά επισκεφτούν και του χρόνου!

Η αυλαία για το υπόλοιπο γκρουπ πέφτει την επόμενη όπου πηγαίνουν με το μεγάλο κουτί -το λεωφορείο ντε- στην Θεσσαλονίκη, για να γνωρίσουν τις ομορφιές της πριν πετάξουν πίσω στην πατρίδα τους.

“Σούζα”, “Εντούρεν” και γιατί όχι, εις στο επανιδείν τρελοελβετοί!

ΥΓ: Φημολογείται ότι στην EICMA στο Μιλάνο θα παίζει κλιπάκι από το οδοιπορικό στην Ελλάδα. Αν είναι έτσι το MOTO θα το δει από κοντά και θα το σχολιάσει…

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Ο ΣΕΜΕ προειδοποιεί για αναστολή ταξινομήσεων και προτείνει λύσεις – Κάποιος να ξυπνήσει την κυβέρνηση

Ο ΣΕΜΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς ένα Κράτος που μοιάζει να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/3/2026

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου γράφαμε ξανά για τη δυστοπία που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από το Υπουργείο Μεταφορών, εντοπίζοντας το πρόβλημα στη διαμάχη δύο εταιρειών που ερίζουν για τη δουλειά και δυστυχώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε.

Το θέμα έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και, παρότι θα έπρεπε λογικά να έχει βρεθεί μια οριστική λύση, φτάνουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αδιέξοδο, το οποίο η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεπεράσει με μια πολύ προσωρινή λύση: απευθείας αναθέσεις σε μικρές ποσότητες.

Το είχαμε ξαναγράψει τον Φλεβάρη και έναν μήνα μετά απλώς διαπιστώσαμε πως το όλο θέμα, όχι απλώς δεν είχε αντιμετωπιστεί, αλλά είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα καθώς έμποροι προσπαθούσαν να βρουν πινακίδες για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους – που είχαν παραγγείλει και πληρώσει μοτοσυκλέτες που δεν μπορούσαν να παραλάβουν – καταφεύγοντας σε άλλες περιφέρειες της χώρας που δεν είχαν (ακόμη) ξεμείνει από πινακίδες.

Παρασκευή 13 Μαρτίου σήμερα, που γράφονται αυτές οι αράδες, κι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα πλην του να φτάσουμε κοντύτερα στο χείλος του γκρεμού, καθώς ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) εξέδωσε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2026, στο οποίο ευθέως μιλά για “Επικείμενη αναστολή ταξινομήσεων δικύκλων λόγω εξάντλησης αποθεμάτων πινακίδων κυκλοφορίας.”

Το πρόβλημα περιγράφεται από τον ΣΕΜΕ με τα ίδια μελανά χρώματα:

“Το υφιστάμενο πρόβλημα εδράζεται σε διοικητικές αστοχίες κατά τη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας νέων πινακίδων, η οποία προσβλήθηκε νομικά, επιφέροντας εκ των πραγμάτων σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωσή της.

“Οι απευθείας αναθέσεις που προέκυψαν προσπάθησαν να καλύψουν το κενό χωρίς όμως να προσφέρεται οριστική λύση. Επιπροσθέτως, δεν κατέστη εφικτή ούτε η προσπάθεια της ΓΔΟΥ του Υπουργείου Μεταφορών για σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με στόχο την απευθείας διαπραγμάτευση, καθώς όπως ενημερωθήκαμε, μισό μήνα μετά την κατάθεση του αιτήματος, απορρίφθηκε.

“Βάσει των υφιστάμενων δεδομένων, δημιουργείται ένα επιχειρησιακό κενό τουλάχιστον είκοσι (20) έως τριάντα (30) ημερών, κατά το οποίο η αγορά θα στερείται πλήρως του απαραίτητου υλικού. Προτάσεις του ΣΕΜΕ για την προσωρινή γεφύρωση του κενού, όπως η χρήση πινακίδων χωρίς ανακλαστική μεμβράνη, δεν προκρίθηκαν ελλείψει σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

“Παράλληλα, μια ακόμη λύση που έχει προταθεί είναι εκείνη των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας, η οποία δεν έχει λάβει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη κανονιστική μορφή, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.”

Προς επίλυση του προβλήματος ο ΣΕΜΕ κάνει τρεις προτάσεις, μια για την άμεση κινητοποίηση της διαδικασίας και δύο για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον.

Η άμεση θεσμοθέτηση Προσωρινών Αδειών είναι η πρόταση για να προχωρήσει τώρα η αγορά, ως μέτρο που μπορεί να αποφασιστεί και να θεσμοθετηθεί πριν καν φτάσουμε στην πλήρη παύση ταξινομήσεων, δηλαδή ουσιαστικά στην παύση της εμπορικής δραστηριότητας στον επαγγελματικό χώρο της Μοτοσυκλέτας.

Δεν θα ήταν καν η πρώτη φορά που θα εφαρμοζόταν μια προσωρινή λύση με τη μορφή χειρόγραφων πινακίδων και το επίσημο χαρτί της προσωρινής άδειας για ενδεχόμενο έλεγχο από την Αστυνομία στον δρόμο. Έχει ξαναγίνει, δεν είναι η κομψότερη λύση, αλλά τουλάχιστον δεν θα φτάναμε σε σημείο να κινδυνεύουν με λουκέτο επιχειρήσεις.

Άραγε, οι διαμάχες των προμηθευτών του υπουργείου κατέχουν υψηλότερη προτεραιότητα από την υγεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων;

Οι άλλες δύο προτάσεις του ΣΕΜΕ δεν αφορούν τη σημερινή μέρα, αλλά κοιτούν προς την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Κρίνοντας από το παρελθόν, μάλλον δεν θα ξαναργήσει η μέρα που θα επαναληφθεί.

Η πρώτη πρόταση μιλά για “αναπροσαρμογή προϋπολογισμού του νέου διαγωνισμού” με διπλασιασμό των σχετικών κονδυλίων και ποσοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια υλικού σε βάθος χρόνου, απορροφώντας πιθανές νομικές ή γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η δε δεύτερη αναφέρεται στην “αποκέντρωση του συστήματος διαχείρισης αποθεμάτων” εκχωρώντας την αρμοδιότητα στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Μεταφορών καθώς έτσι “θα υπολογίζεται δυναμικά βάσει των τοπικών αναγκών και των αναμενόμενων ταξινομήσεων ανά περιφέρεια”.

Σωστές σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά άραγε απευθύνονται στα σωστά αυτιά; Ή μάλλον, υπάρχουν σωστά αυτιά σε θέσεις ευθύνης αυτή τη στιγμή; Διότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται επί αρκετούς μήνες τώρα μάλλον δείχνουν πως ουδείς ασχολείται σοβαρά με το θέμα στο επίπεδο λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης. Απλά το κοιτούν να κυλά προς τον γκρεμό και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.