Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Με το σκεπτικό πως προκαλούν προβλήματα σε πεζούς, ΑΜΕΑ και γονείς με παιδιά σε καρότσια
Μοτοσυκλέτες σε πεζοδρόμια
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

14/2/2024

Η Αγγλία εξετάζει την απαγόρευση μίας πολύ γνωστής και σε εμάς εδώ πρακτικής, που αφορά την στάθμευση μοτοσυκλετών πάνω στα πεζοδρόμια, με βασική αφορμή να αποτελούν τα παράπονα πεζών, ειδικότερα ατόμων με αναπηρικό αμαξίδιο και γονείς με καρότσια μωρών, αλλά και οι καταστροφές που μπορεί να συμβούν στις πεζοδρομημένες επιφάνειες.

Ο Σύνδεσμος Τοπικής Αυτοδιοίκησης (LGA), που αποτελεί το εθνικό όργανο για τις τοπικές αρχές της Αγγλίας και της Ουαλίας, πιέζει για την εφαρμογή νόμων που θα απαγορεύουν την στάθμευση των μοτοσυκλετών πάνω στα πεζοδρόμια. Με αφορμή μία έκθεση, η οποία ανατέθηκε από τον LGA και πραγματοποιήθηκε από τον ανεξάρτητο φορέα Sustrans and Transport for All, ο LGA θέλει τα δημοτικά συμβούλια σε ολόκληρη την Αγγλία να ακολουθήσουν τον δρόμο που πρώτο χάραξε το Λονδίνο -εκεί απαγορεύεται εξ ολοκλήρου και αυστηρά η στάθμευση στα πεζοδρόμια. Την αγγλική πρωτεύουσα ακολούθησε τον Δεκέμβριο που μας πέρασε η Σκωτία, η οποία εφάρμοσε με την σειρά της ένα νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση του εν λόγω ζητήματος.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Η έκθεση που προέκυψε από την παραπάνω έρευνα, τονίζει τα προβλήματα που μπορεί να προκληθούν από την στάθμευση στα πεζοδρόμια, κυρίως για τους ΑΜΕΑ που χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο και τους γονείς που έχουν μικρά παιδιά σε καρότσια. Ταυτόχρονα, υπογραμμίζονται οι πιθανές ζημιές που μπορούν να προκληθούν, οι οποίες με την σειρά τους ενέχουν κίνδυνο για τους περαστικούς, καθώς μπορεί να προκαλέσουν πτώση και τραυματισμό, ενώ η επισκευή τους κοστίζει ακριβά.

Η στάθμευση στα πεζοδρόμια είναι μία τακτική που ακολουθούμε και στην Ελλάδα, με τα ίδια αποτελέσματα. Σε πολλές περιπτώσεις, οι μοτοσυκλέτες λειτουργούν ως εμπόδιο, ειδικά για ανθρώπους με μειωμένες κινητικές ικανότητες. Επομένως, μπορούμε να καταλάβουμε από πρώτο χέρι τις αιτίες για απαγόρευση που αναφέρονται στην έκθεση. Στην Αγγλία ωστόσο, σε πολλές επαρχιακές και όχι μόνο περιοχές, πολλοί δρόμοι είναι εξαιρετικά στενοί, θυμίζοντας αυτούς που συναντάμε συνήθως σε ορεινά χωριά, ενώ πολλές φορές εντοπίζονται σε κεντρικά σημεία, με αυξημένη κίνηση. Σε αυτά τα σημεία, η στάθμευση πάνω στο πεζοδρόμιο αποτελεί πολλές φορές τη μοναδική λύση, προκειμένου η μοτοσυκλέτα να μην εμποδίζει την κίνηση.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Για την ώρα, η κατάσταση όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα παραμένει αρκετά μπερδεμένη, καθώς ο νόμος αφήνει πολλά παραθυράκια. Αν και δεν υπάρχει το νομοθετικό πλαίσιο που να απαγορεύει ρητά τη στάθμευση στο πεζοδρόμιο, πολλές περιοχές έξω από το Λονδίνο έχουν ήδη εφαρμόσει κανονισμούς, με τους οποίους η παρακώλυση των πεζών μπορεί να οδηγήσει σε πρόστιμο. Σύμφωνα, όμως, με τον δημοτικό σύμβουλο Darren Rodwell, που είναι και εκπρόσωπος του LGA, τα δημοτικά συμβούλια εκτός Λονδίνου δεν έχουν τις εξουσίες που χρειάζονται για την αντιμετώπιση του ζητήματος.

Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι πέραν των προβλημάτων που δημιουργεί στους πεζούς, οι οποίο αναγκάζονται να βγουν στον δρόμο, αυξάνοντας τον κίνδυνο να τραυματιστούν από τα διερχόμενα οχήματα, ένα ακόμα ζήτημα είναι οι ζημιές που προκαλούνται. Όπως λέει, τα χρήματα που δίνονται για την επισκευή των ζημιών που προκαλούνται από τη στάθμευση στα πεζοδρόμια, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση του οδοστρώματος, ενίσχυση της αστικής συγκοινωνίας και τη δημιουργία καλύτερων χώρων στάθμευσης.

Η Κυβέρνηση της Αγγλίας έχει θέσει ως στόχο μέχρι το 2030 οι μισές διαδρομές εντός αστικού ιστού να γίνονται είτε με ποδήλατο, είτε με τα πόδια. Για να καταστεί εφικτό κάτι τέτοιο, θα πρέπει σύμφωνα με τον Rodwell, οι περιοχές εκτός του Λονδίνου να έχουν τη δύναμη να επιβάλουν νόμους που θα κάνουν πιο ασφαλείς τους δρόμους, και τα πεζοδρόμια προσβάσιμα σε όλους.

Από την μεριά της, η Κυβέρνηση μετά από διαβούλευση πρότεινε τρεις πιθανές λύσεις. Πρώτη ήταν η εισήγηση νέων Διατάξεων Ρύθμισης της Κυκλοφορίας, για τις τοπικές αρχές, επιτρέποντας την επιλεκτική εφαρμογή των απαγορεύσεων στάθμευσης στο πεζοδρόμιο, σε περιοχές που αποτελεί σημαντικό πρόβλημα. Η δεύτερη πρόταση είναι να επιτρέψουν στις τοπικές αρχές να θέσουν την “άσκοπη παρακώληση του πεζοδρομίου” ως αστικό ζήτημα, επιτρέποντάς τους την έκδοση ειδοποιητηρίων για την επιβολή προστίμων. Αυτή την στιγμή, μόνος αρμόδιος για την επιβολή χρηματικών ποινών στους παραβάτες, είναι η αστυνομία. Αυτό αφήνει την ερμηνεία των κανόνων στην κρίση των τροχονόμων, έχει όμως σαν πλεονέκτημα το ότι απαλλάσσει τις δημοτικές αρχές από το να παρακολουθούν συνεχώς όλους τους δρόμους, αλλά και να εγκαταστήσουν πινακίδες παντού, για να δείχνουν πού επιτρέπεται και πού όχι η στάθμευση.

Η τρίτη πρόταση είναι και η πιο αυστηρή, καθώς φέρνει στην κουβέντα την εθνική απαγόρευση της στάθμευσης στα πεζοδρόμια, όπως ήδη συμβαίνει σε Λονδίνο και Σκωτία. Το εν λόγω νομοθετικό πλαίσιο εξακολουθεί να αφήνει στην κρίση των δημοτικών συμβουλίων τυχών εξαιρέσεις σε κάποιες περιοχές, όπως για παράδειγμα σε σημεία που ο δρόμος είναι εξαιρετικά στενός για οποιαδήποτε άλλη επιλογή. Ο γενικός κανόνας, όμως, είναι η καθολική απαγόρευση στάθμευσης στα πεζοδρόμια. Εδώ κρύβεται όμως και μία παγίδα, καθώς η εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου σημαίνει ότι θα πρέπει να ελεγχθούν όλοι οι δρόμοι, για να κριθεί το πού απαιτούνται εξαιρέσεις και ποιοι θα ενταχθούν στον νόμο. Κάτι τέτοιο είναι τόσο χρονοβόρο, όσο και ακριβό να γίνει.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Η πιο λογική φαίνεται να είναι η δεύτερη πρόταση, η οποία δίνει μεγαλύτερη εξουσία στις τοπικές αρχές, ενώ αποτελεί τη μόνη που υποστηρίζει η RAC (Royal Automobile Club, εταιρεία που ειδικεύεται στην ασφάλιση οχημάτων). Όπως ανέφερε ο Επικεφαλής πολιτικής του φορέα, Simon Williams, μία τέτοια προσέγγιση θα είναι πιο αποτελεσματική, αποτρέποντας τον έλεγχο όλων των δρόμων και την σπατάληση πόρων για την τοποθέτηση πινακίδων και νέων διαγραμμίσεων.

Τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, με τις εκλογές στην Αγγλία να πλησιάζουν, οι εκκλήσεις της LGA είναι μάλλον απίθανο να εφαρμοστούν σύντομα, καθώς ο Πρωθυπουργός Rishi Sunak έχει ήδη δηλώσει υπέρμαχος των οδηγών και των δικαιωμάτων τους. Αυτό, όμως δεν σημαίνει ότι σε δεύτερο χρόνο δεν υπάρχει η πιθανότητα για αυστηροποίηση των νόμων που αφορούν τη στάθμευση.

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά