Αγνοείται Αμερικανός δημοσιογράφος μοτοσυκλέτας

Χάθηκαν τα ίχνη του την περασμένη εβδομάδα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/6/2019

Ένας από τους πιο γνωστούς δημοσιογράφους μοτοσυκλέτας στην Αμερική, ο Davey G. Johnson, αγνοείται από την περασμένη βδομάδα ενώ η τελευταία γνωστή τοποθεσία που βρισκόταν, είναι στην Βόρεια Καρολίνα. Ο Davey επέστρεφε στο σπίτι του στο Sacramento μέσω μιας διαδρομής από το Mammoth, ακολουθώντας την Route 49, όταν χάθηκαν τα ίχνη του. Αμέσως, συνάδελφοι και φίλοι του δημοσιογράφου δημοσίευσαν posts στα social media, δίνοντας πληροφορίες για όσα στοιχεία γνώριζαν μέχρι εκείνη τη στιγμή, προκειμένου να ενεργοποιηθεί ο κόσμος και να βοηθήσουν στην ανεύρεσή του.
Σύμφωνα λοιπόν με αυτά τα στοιχεία, ο Johnson επικοινώνησε για τελευταία φορά την περασμένη Τετάρτη 5 Ιουνίου στις δύο τα ξημερώματα. Οδηγούσε ένα δημοσιογραφικό Honda CBR1000RR (μοτοσυκλέτα για τεστ). Το τελευταίο στίγμα από το κινητό του εντοπίστηκε γύρω στις οκτώ το πρωί της ίδιας μέρας στην επαρχία Amador.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, 8 Ιουνίου, η αστυνομία εντόπισε την μοτοσυκλέτα σε ένα πάρκινγκ της Route 49. Δυστυχώς όμως δεν υπήρχε κανένα ίχνος του Johnson, ενώ έλειπε το σακίδιό του, το κινητό του και το laptop του. Η αστυνομία ξεκίνησε αμέσως εκτεταμένες έρευνες προκειμένου να βρεθεί ο Αμερικανός συνάδελφος, ενώ έχει ανοιχτεί και μια γραμμή επικοινωνίας στο γραφείο του σερίφη της κομητείας. Το βράδυ του Σαββάτου, αστυνομικοί βρήκαν τον εξοπλισμό του Johnson, τον υπολογιστή και το κινητό του κοντά στον ποταμό Mokelumne. Από τα ευρήματα έλειπε το πορτοφόλι του, γι' αυτό και οι αστυνομία άρχισε να ψάχνει ηλεκτρονικά για συναλλαγές που μπορεί να έγιναν με την πιστωτική του κάρτα στην περιοχή. Το επόμενο πρωί της Κυριακής, βρέθηκαν κι άλλα ρούχα από τον εξοπλισμό του Davey στις όχθες του ποταμού, αλλά όχι ο ίδιος. Οι έρευνες πλέον έχουν επικεντρωθεί σε μια μεγάλη περιοχή που οριοθετείται από το σημείο που βρέθηκε η μοτοσυκλέτα του μέχρι το βόρειο κομμάτι του ποταμού.


Παράλληλα, έχει στηθεί κι ένας μηχανισμός GoFundMe προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα που θα βοηθήσουν τις έρευνες και την προσπάθεια ανεύρεσης του Davey Johnson, κάνοντας κλικ εδώ. Εμείς από τη μεριά μας ευχόμαστε να έχει όλο αυτό το θέμα μια αίσια κατάληξη, με τις σκέψεις μας να είναι στην οικογένειά του και σοτυς φίλους του.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.