Αγώνας Αθήνα – Γιβραλτάρ, όπως Dakar!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

29/1/2016

Μακρινό και ακριβό Dakar στην Νότια Αμερική, ή 9.000 χιλιόμετρα στην Ευρώπη, με εκκίνηση από την Αθήνα; Εντάξει, δεν συγκρίνονται, όμως το Αθήνα – Γιβραλτάρ έχει ουσιαστικές διαφορές: Απευθύνεται σε ιδιώτες και ερασιτέχνες, όχι σε εργοστασιακές ομάδες και επαγγελματίες αναβάτες. Μπορείς να τρέξεις με ό,τι μοτοσυκλέτα θέλεις, από rally replica έως παλιά on-off, μονοκύλινδρη ή δικύλινδρη. Δηλώνει εξ αρχής πιο χαλαρό, πιο παρεΐστικο, για όσους θέλουν να απολαύσουν ασφάλτινες και χωμάτινες διαδρομές στα Βαλκάνια και τη Νότια Ευρώπη. Μέσα σε 15 μέρες, διασχίζει 14 χώρες. Σε αντίθεση με τους περισσότερους αγώνες rally raid, είναι μόνο για μοτοσυκλέτες κι όχι για αυτοκίνητα και φορτηγά. Επιπλέον, ξεκινά από την Αθήνα, από την κλειστή πια πλαζ της Βούλας, όπου θα γίνει ο τεχνικός έλεγχος, ο πρόλογος και η εκκίνηση.

 

Οι διαδρομές κάθε μέρας είναι συνήθως 500-600 χιλιόμετρα, ενώ έχει και κάποιες με λίγα, για ξεκούραση, και χωρίζονται σε απλές και ειδικές. Η πλοήγηση και η καταγραφή θα γίνεται με GPS, και η διαδρομή θα δίνεται στους συμμετέχοντες την προηγούμενη. Υπάρχουν και μέρες κυρίως ασφάλτινες, αλλά και μέρες με 90% χώμα, οπότε η επιλογή μοτοσυκλέτας παίζει φυσικά ρόλο, αλλά δεν απαιτείται να έχεις μια ακριβή rally replica για να τρέξεις. Η συμμετοχή κοστίζει 1.900 ευρώ, κι εκεί δεν περιλαμβάνονται βενζίνες, διατροφή και διαμονή σε ξενοδοχείο, υπάρχει όμως η δυνατότητα διαμονής με σκηνή στο bivouac του αγώνα. Η οργάνωση θα κουβαλά ένα κιβώτιο για τον κάθε αγωνιζόμενο.

 

 

 

 

Οι αναβάτες θα φτάσουν στην Αθήνα στις 27 Μαΐου, μέρα που θα ξεκινήσει και ο τεχνικός έλεγχος. Την επομένη, ολοκληρώνεται ο τεχνικός έλεγχος και γίνεται ο πρόλογος, που θα μετράει για την εκκίνηση της πρώτης μέρας αλλά και στην συνολική κατάταξη. Στις 29, ξεκινά ο κανονικός αγώνας, με 555 χιλιόμετρα και bivouac στα Τρίκαλα, αφού περάσει από Αράχωβα, Ιτέα, ορεινή Ναυπακτία, Καρπενήσι, λίμνη Πλαστήρα και Μουζάκι. Η διαδρομή στην Ελλάδα θα συνεχιστεί προς Μέτσοβο, Γρεβενά, Καστοριά και Πρέσπες, για να περάσει στην FYROM και να καταλήξει στο Debar, δίπλα στα Αλβανικά σύνορα, άλλα 553 χιλιόμετρα. Και μετά, πάει λέγοντας, Αλβανία, Μαυροβούνιο, Βοσνία, Κροατία, Σλοβενία, Ιταλία...

Ο τερματισμός στο Γιβραλτάρ θα γίνει στις 12 Ιουνίου.

 

Οι συμμετοχές λήγουν τέλη Απριλίου, και περιορίζονται στις 200. Προλαβαίνετε λοιπόν...   

 

 

 

 

 

 

 

 

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες