Αγώνας Αθήνα – Γιβραλτάρ, όπως Dakar!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

29/1/2016

Μακρινό και ακριβό Dakar στην Νότια Αμερική, ή 9.000 χιλιόμετρα στην Ευρώπη, με εκκίνηση από την Αθήνα; Εντάξει, δεν συγκρίνονται, όμως το Αθήνα – Γιβραλτάρ έχει ουσιαστικές διαφορές: Απευθύνεται σε ιδιώτες και ερασιτέχνες, όχι σε εργοστασιακές ομάδες και επαγγελματίες αναβάτες. Μπορείς να τρέξεις με ό,τι μοτοσυκλέτα θέλεις, από rally replica έως παλιά on-off, μονοκύλινδρη ή δικύλινδρη. Δηλώνει εξ αρχής πιο χαλαρό, πιο παρεΐστικο, για όσους θέλουν να απολαύσουν ασφάλτινες και χωμάτινες διαδρομές στα Βαλκάνια και τη Νότια Ευρώπη. Μέσα σε 15 μέρες, διασχίζει 14 χώρες. Σε αντίθεση με τους περισσότερους αγώνες rally raid, είναι μόνο για μοτοσυκλέτες κι όχι για αυτοκίνητα και φορτηγά. Επιπλέον, ξεκινά από την Αθήνα, από την κλειστή πια πλαζ της Βούλας, όπου θα γίνει ο τεχνικός έλεγχος, ο πρόλογος και η εκκίνηση.

Οι διαδρομές κάθε μέρας είναι συνήθως 500-600 χιλιόμετρα, ενώ έχει και κάποιες με λίγα, για ξεκούραση, και χωρίζονται σε απλές και ειδικές. Η πλοήγηση και η καταγραφή θα γίνεται με GPS, και η διαδρομή θα δίνεται στους συμμετέχοντες την προηγούμενη. Υπάρχουν και μέρες κυρίως ασφάλτινες, αλλά και μέρες με 90% χώμα, οπότε η επιλογή μοτοσυκλέτας παίζει φυσικά ρόλο, αλλά δεν απαιτείται να έχεις μια ακριβή rally replica για να τρέξεις. Η συμμετοχή κοστίζει 1.900 ευρώ, κι εκεί δεν περιλαμβάνονται βενζίνες, διατροφή και διαμονή σε ξενοδοχείο, υπάρχει όμως η δυνατότητα διαμονής με σκηνή στο bivouac του αγώνα. Η οργάνωση θα κουβαλά ένα κιβώτιο για τον κάθε αγωνιζόμενο.

Οι αναβάτες θα φτάσουν στην Αθήνα στις 27 Μαΐου, μέρα που θα ξεκινήσει και ο τεχνικός έλεγχος. Την επομένη, ολοκληρώνεται ο τεχνικός έλεγχος και γίνεται ο πρόλογος, που θα μετράει για την εκκίνηση της πρώτης μέρας αλλά και στην συνολική κατάταξη. Στις 29, ξεκινά ο κανονικός αγώνας, με 555 χιλιόμετρα και bivouac στα Τρίκαλα, αφού περάσει από Αράχωβα, Ιτέα, ορεινή Ναυπακτία, Καρπενήσι, λίμνη Πλαστήρα και Μουζάκι. Η διαδρομή στην Ελλάδα θα συνεχιστεί προς Μέτσοβο, Γρεβενά, Καστοριά και Πρέσπες, για να περάσει στην FYROM και να καταλήξει στο Debar, δίπλα στα Αλβανικά σύνορα, άλλα 553 χιλιόμετρα. Και μετά, πάει λέγοντας, Αλβανία, Μαυροβούνιο, Βοσνία, Κροατία, Σλοβενία, Ιταλία...

Ο τερματισμός στο Γιβραλτάρ θα γίνει στις 12 Ιουνίου.

Οι συμμετοχές λήγουν τέλη Απριλίου, και περιορίζονται στις 200. Προλαβαίνετε λοιπόν...

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Απαγόρευση μοτοσυκλετών στο Nürburgring – Αναβάτης μαζεύει υπογραφές για την άρση της

Έχουν συγκεντρωθεί μέχρι στιγμής 5.200 υπογραφές και 1.300 ευρώ

Από τον

Παύλο Καρατζά

11/2/2026

Τέτοιον καιρό πέρυσι μαθαίναμε πως οι μοτοσυκλέτες θα απαγορεύονταν στην κλασσική διαδρομή του Nürburgring που ήταν ανοικτή με σύστημα διοδίων, περιορισμένες μόνο σε ημέρες με οργανωμένα trackdays.

Βέβαια όπως είναι λογικό, αυτό το ημίμετρο δεν είναι αρκετό για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές και ένας από αυτούς, ονόματι Ralf Bollinger, ξεκίνησε πριν έναν χρόνο να μαζεύει υπογραφές για να πιέσει προς την αναίρεση της απόφασης αυτής που εξοβελίζει τις μοτοσυκλέτες από τον Nordschleife, τον θρυλικό Βόρειο Γύρο του Nurburgring.

Ένα χρόνο αργότερα, το εγχείρημα έχει συγκεντρώσει 5.200 υπογραφές. Ο Ralf Bollinger έχει απευθυνθεί και σε ένα δικηγορικό γραφείο, με το κόστος της υπόθεσης να υπολογίζεται στα 10.000 ευρώ και τον Ralf να έχει ανοίξει μία σελίδα για χρηματοδότηση από άλλους αναβάτες. Μέχρι στιγμής, τα πράγματα στον τομέα αυτόν δεν πάνε ιδιαίτερα καλά, αφού 12 μήνες αργότερα έχουν μαζευτεί μόλις 1.300 ευρώ.

Ο Ralf δεν είναι κάποιος τυχαίος, αφού οδηγεί στο Nürburgring τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ οι πρώτοι γύροι Touristenfahren - οι οποίοι ήταν ανοικτοί σε οποιονδήποτε διέθετε αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα με άδεια κυκλοφορίας, ακόμη και τουριστικά λεωφορεία ή αυτοκινούμενα - χρονολογούνται από το 1927.

Το MOTO έχει βρεθεί πολλές φορές στην Γερμανική πίστα και μάλιστα είχαμε προτείνει στους υπεύθυνους ασφαλείας του Nürburgring μια λύση που θα άφηνε τους πάντες ευχαριστημένους και αυτή δεν είναι άλλη από το να χωρίζουν σε ομάδες τις μοτοσυκλέτες που πηγαίνουν κάθε φορά εκεί και να μπαίνουν μόνες τους, με τα αυτοκίνητα να μπαίνουν μετά από αυτές, απλά περιμένοντας πέντε λεπτά περισσότερο από το συνηθισμένο.

Μένει να δούμε αν αυτή η ενέργεια μπορεί να φέρει κάποια ανατροπή στην υπόθεση ή η διοίκηση της πίστα θα συνεχίζει να περιφρονεί τους μοτοσυκλετιστές.