Airoh - Εξελίσσει κράνος με αερόσακο

Οι πρώτες αναφορές μιλούν για μείωση των κρανιακών κακώσεων κατά 50%!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/12/2022

Στην EICMA 2022, η ιταλική εταιρεία κρανών Airoh παρουσίασε σε συνεργασία με τον κατασκευαστή αερόσακων Autoliv, ένα κράνος μοτοσυκλέτας με αερόσακο!

Αερόσακους έχουμε δει σε μοτοσυκλέτες και scooter, σε αγωνιστικές ολόσωμες φόρμες, σε μπουφάν και πρόσφατα και σε παντελόνια, ενώ τώρα, στην 25η επέτειο από την ίδρυση της, η Airoh παρουσιάζει αερόσακο και για κράνος.

Να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως το κράνος είναι σε πρωτότυπη μορφή και επιπλέον η Airoh δεν έχει δώσει πολλές τεχνικές λεπτομέρειες για τον τρόπο λειτουργίας του.

Ο στόχος ήταν ένα full-face κράνος με καλαίσθητο design, που να μην ξεχωρίζει από ένα συμβατικό για τον υπερβολικό του όγκο, ενώ όταν χρειαστεί να μπορεί να “επεκτείνεται”, να ανοίγει δηλαδή από πάνω, και από μέσα να ξεπροβάλλει ένας αερόσακος που θα μειώνει την ταχύτητα κρούσης του κεφαλιού σε κάποιο εμπόδιο.

Παράλληλα, όταν ο αερόσακος δεν χρησιμοποιείται, το κράνος θα καλύπτει όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφαλείας -βλ. ECE22.06.

Το κράνος των Airoh-Autoliv βασίζεται στη δουλειά της νεαρής Ιταλίδας σχεδιάστριας Roberta Descrovi, που μελέτησε την ιδέα της ενσωμάτωσης αερόσακου σε κράνος για μοτοσυκλέτα, όσο σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο Sheffield Hallam της Αγγλίας.

Όπως διαβάζουμε στο δελτίο τύπου της Airoh, το κράνος που παρουσιάστηκε στην EICMA είναι το αποτέλεσμα μελέτης πολλών προσομοιώσεων ατυχημάτων σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, ώστε να εξακριβωθεί αν αυξάνεται η προστασία του αναβάτη. Οι μελέτες αυτές ξεκίνησαν το 2020, ενώ στη συνέχεια η Airoh και η Autoliv πέρασαν στο επόμενο στάδιο, με πραγματικά crash test ώστε να μελετήσουν το σχέδιο του κράνους, την κάλυψη που θα χρειάζεται να προσφέρει ο αερόσακος, την πίεση και τον όγκο του απαιτούμενου για την πλήρωση αερίου, τον τρόπο λειτουργίας της ECU, τη θέση της μπαταρίας, κ.α.

Ο αερόσακος ενεργοποιείται ηλεκτρονικά, χωρίς να αναφέρεται αυτή τη στιγμή ακριβώς το πώς αντιλαμβάνεται το ατύχημα, το πιθανότερο με αισθητήρες όπως επιταχυνσιόμετρα και γυροσκόπια, ενώ δεν γνωρίζουμε την ευαισθησία τους, ή το αν μπορεί να ανοίξει ο αερόσακος κατά λάθος ενώ δεν έχει πέσει ο αναβάτης. Φανταζόμαστε πως η Airoh έχει ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο με τις εταιρείες που έχουν παρουσιάσει jacket και φόρμες με αερόσακους, όπου η χρήση πολλαπλών αισθητήρων που επικοινωνούν με την ECU ώστε να επιβεβαιωθεί από τους περισσότερους ένα ατύχημα, μειώνει ή αποκλείει κάποιο λανθασμένο άνοιγμα του αερόσακου.

Το πάνω μέρος του κράνους έχει τμήματα τα οποία υποχωρούν και ξεκολλάνε όταν ο αερόσακος φουσκώνει και εκτείνεται έξω από το κράνος σπρώχνοντας το κέλυφος. Φανταζόμαστε πως αν τα χάσεις σε κάποιο ατύχημα, η Airoh θα τα παρέχει ως αξεσουάρ, ενώ δεν γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο αυτά θα συναρμολογούνται.

Σύμφωνα με δεδομένα τα οποία μας δίνει η Autoliv, η πιθανότητα σοβαρού τραυματισμού από κάποιο κάταγμα στο κρανίο μειώνεται από το 60% στο 30%, αν και στα δεδομένα αυτά δεν περιλαμβάνεται κάποιο στοιχείο για την ταχύτητα της συγκεκριμένης κρούσης.

Περιμένουμε νεότερες πληροφορίες από Airoh και Autoliv για την εξέλιξη του κράνους, και βίντεο από τη λειτουργία του αερόσακου. Για την ώρα οι 2 εταιρείες δεν έχουν κάνει καμία αναφορά για το πότε θα δούμε το συγκεκριμένο κράνος στην παραγωγή.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες