Aleix Espargaro: Στο ποδήλατο μετά τα MotoGP - Κανονικά το πλάνο συνεργασίας με HRC
Θα συνεχίσει αγωνιστικά στους δύο τροχούς - Δεν αλλάζει το αρχικό πλάνο για αναβάτη εξέλιξης
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
16/12/2024
Η σεζόν που πέρασε ήταν και η τελευταία για τον Aleix Espargaro στο κορυφαίο πρωτάθλημα ταχύτητας στο κόσμο με τον Καταλανό ωστόσο να μην αποσύρεται αγωνιστικά από τους δύο τροχούς.
Ο μεγαλύτερος από τους δύο Espargaro δεν θα συνεχίζει να αγωνίζεται στο MotoGP και μας είναι γνωστό από το καλοκαίρι ότι η επόμενη χρονιά θα τον βρει ως επίσημο αναβάτη εξέλιξης του HRC και της Honda RC213V.
Ο Aleix Espargaro είναι μια εξαιρετική προσθήκη για τους Ιάπωνες που θέλουν να ξεκολλήσουν από τις τελευταίες θέσεις του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος και να κάνουν την μοτοσυκλέτα τους αρχικά... καλύτερη σε κάθε τομέα πριν βρεθούν στη θέση να ανταγωνίζονται με συνέπεια τους υπόλοιπους κατασκευαστές.
Ο Espargaro εκτιμάται ιδιαίτερα όχι μόνο για την ταχύτητά του ως αγωνιζόμενος αλλά και για την ικανότητά του στην εξέλιξη μιας μοτοσυκλέτας με διαπιστευτήριο την απόδοση των εργοστασιακών Aprilia που πηγαίνουν από το καλό στο καλύτερο.
Εκτός από αναβάτης εξέλιξης για το HRC, ο 35χρονος Espargaro αποφάσισε να ακολουθήσει επαγγελματικά το αγαπημένο του χόμπι που είναι η ποδηλασία και από την 1η Ιανουαρίου του 2025 ο Καταλανός θα ενταχθεί επίσημα στην ομάδα Lidl-Trek.
Αρχικά ο Espargaro θα αποτελέσει πρέσβη για τη Lidl-Trek και θα συμμετέχει με την ομάδα στα πιο σημαντικά event της χρονιάς, ενώ θα μεταφέρει τις γνώσεις του στα νεότερα μέλη της, γνώσεις σχετικές με τη διαχείριση κάθε λογής πίεσης που φέρνει μαζί της η συμμετοχή ενός αθλητή σε ένα κορυφαίο πρωτάθλημα.
"Είμαι ενθουσιασμένος που θα ενταχθώ στη Lidl-Trek, που είναι το "σπίτι" για μερικούς από τους καλύτερους ποδηλάτες στον κόσμο. Είμαι ενθουσιασμένος που θα μάθω από αυτούς, θα πιέσω τα όριά μου και θα μοιραστώ αυτό το ξεχωριστό ταξίδι με τους φαν του αθλήματος.", δήλωσε σχετικά ο Καταλανός.
Ο Espargaro είχε εκφράσει την επιθυμία του να αγωνιστεί με ποδήλατο στο παρελθόν, πριν από μία 5ετία, όμως αυτό δεν είναι γνωστό αν θα γίνει με την ομάδα της Lidl-Trek, η οποία έχει ήδη 30 αθλητές για την επόμενη σεζόν. Προς το παρόν θα έχει τον ρόλο του πρέσβη και θα ακολουθήσει τις προπονήσεις τις ομάδας, ενώ σύμφωνα με τα δημοσιεύματα θα ξεκινήσει αρχικά να αγωνίζεται σε χωμάτινους αγώνες πριν κάνει το ντεμπούτο του κάποια στιγμή το 2025 που φημολογείται ότι μπορεί να είναι μετά τα μέσα του καλοκαιριού.
Ο Espargaro ξεκίνησε να ποδηλατεί στις προπονήσεις του για το MotoGP έπειτα από έναν τραυματισμό στην πλάτη που δεν του επέτρεπε να συνεχίσει τρέχει και σύντομα ξετρελάθηκε με το ποδήλατο. Μάλιστα έχει πάρει μέρος και σε ερασιτεχνικούς αγώνες μαζί με τον παγκόσμιο πρωταθλητή Jorge Martin, ενώ όσοι αναβάτες του MotoGP έχουν ερωτηθεί σχετικά τον θεωρούσαν μακράν τον καλύτερο ποδηλάτη του πρωταθλήματος.
MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας
Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2026
Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.
Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη.
Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.
Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.
Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω).
Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.
Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.
Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.
Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.