Aleix Espargaro: Στο ποδήλατο μετά τα MotoGP - Κανονικά το πλάνο συνεργασίας με HRC

Θα συνεχίσει αγωνιστικά στους δύο τροχούς - Δεν αλλάζει το αρχικό πλάνο για αναβάτη εξέλιξης
Aleix Espargaro από αναβάτης MotoGP ποδηλάτης
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2024

Η σεζόν που πέρασε ήταν και η τελευταία για τον Aleix Espargaro στο κορυφαίο πρωτάθλημα ταχύτητας στο κόσμο με τον Καταλανό ωστόσο να μην αποσύρεται αγωνιστικά από τους δύο τροχούς.

Ο μεγαλύτερος από τους δύο Espargaro δεν θα συνεχίζει να αγωνίζεται στο MotoGP και μας είναι γνωστό από το καλοκαίρι ότι η επόμενη χρονιά θα τον βρει ως επίσημο αναβάτη εξέλιξης του HRC και της Honda RC213V.

Ο Aleix Espargaro είναι μια εξαιρετική προσθήκη για τους Ιάπωνες που θέλουν να ξεκολλήσουν από τις τελευταίες θέσεις του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος και να κάνουν την μοτοσυκλέτα τους αρχικά... καλύτερη σε κάθε τομέα πριν βρεθούν στη θέση να ανταγωνίζονται με συνέπεια τους υπόλοιπους κατασκευαστές. 

Ο Espargaro εκτιμάται ιδιαίτερα όχι μόνο για την ταχύτητά του ως αγωνιζόμενος αλλά και για την ικανότητά του στην εξέλιξη μιας μοτοσυκλέτας με διαπιστευτήριο την απόδοση των εργοστασιακών Aprilia που πηγαίνουν από το καλό στο καλύτερο.

Aleix Espargaro από αναβάτης MotoGP ποδηλάτης

Εκτός από αναβάτης εξέλιξης για το HRC, ο 35χρονος Espargaro αποφάσισε να ακολουθήσει επαγγελματικά το αγαπημένο του χόμπι που είναι η ποδηλασία και από την 1η Ιανουαρίου του 2025 ο Καταλανός θα ενταχθεί επίσημα στην ομάδα Lidl-Trek. 

Αρχικά ο Espargaro θα αποτελέσει πρέσβη για τη Lidl-Trek και θα συμμετέχει με την ομάδα στα πιο σημαντικά event της χρονιάς, ενώ θα μεταφέρει τις γνώσεις του στα νεότερα μέλη της, γνώσεις σχετικές με τη διαχείριση κάθε λογής πίεσης που φέρνει μαζί της η συμμετοχή ενός αθλητή σε ένα κορυφαίο πρωτάθλημα.

"Είμαι ενθουσιασμένος που θα ενταχθώ στη Lidl-Trek, που είναι το "σπίτι" για μερικούς από τους καλύτερους ποδηλάτες στον κόσμο. Είμαι ενθουσιασμένος που θα μάθω από αυτούς, θα πιέσω τα όριά μου και θα μοιραστώ αυτό το ξεχωριστό ταξίδι με τους φαν του αθλήματος.", δήλωσε σχετικά ο Καταλανός.

Ο Espargaro είχε εκφράσει την επιθυμία του να αγωνιστεί με ποδήλατο στο παρελθόν, πριν από μία 5ετία, όμως αυτό δεν είναι γνωστό αν θα γίνει με την ομάδα της Lidl-Trek, η οποία έχει ήδη 30 αθλητές για την επόμενη σεζόν. Προς το παρόν θα έχει τον ρόλο του πρέσβη και θα ακολουθήσει τις προπονήσεις τις ομάδας, ενώ σύμφωνα με τα δημοσιεύματα θα ξεκινήσει αρχικά να αγωνίζεται σε χωμάτινους αγώνες πριν κάνει το ντεμπούτο του κάποια στιγμή το 2025 που φημολογείται ότι μπορεί να είναι μετά τα μέσα του καλοκαιριού.

Ο Espargaro ξεκίνησε να ποδηλατεί στις προπονήσεις του για το MotoGP έπειτα από έναν τραυματισμό στην πλάτη που δεν του επέτρεπε να συνεχίσει τρέχει και σύντομα ξετρελάθηκε με το ποδήλατο. Μάλιστα έχει πάρει μέρος και σε ερασιτεχνικούς αγώνες μαζί με τον παγκόσμιο πρωταθλητή Jorge Martin, ενώ όσοι αναβάτες του MotoGP έχουν ερωτηθεί σχετικά τον θεωρούσαν μακράν τον καλύτερο ποδηλάτη του πρωταθλήματος.

Aleix Espargaro από αναβάτης MotoGP ποδηλάτης

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.