Αλλάζουν δραστικά οι προδιαγραφές κρανών!

Νέο καθεστώς από το καλοκαίρι
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/3/2020

Μέσα σε δύο δεκαετίες μπορεί να αλλάξει ολόκληρος ο κόσμος, όπως έχουμε διαπιστώσει όλοι μας. Από αυτό όμως φαίνεται πως εξαιρούνταν ό,τι είχε να κάνει με τις προδιαγραφές ασφαλείας των κρανών. Οι υφιστάμενες ECE 22.05 (όλοι έχετε δει το αντίστοιχο αυτοκόλλητο ή καρτελάκι στα κράνη σας) ισχύουν από το 2000, αλλά το χειρότερο είναι ότι ούτε οι δοκιμές που γίνονται, προκειμένου να δοθούν οι πιστοποιήσεις, δεν έχουν αλλάξει από τότε!

Αυτό όμως θα αλλάξει από φέτος, καθώς ο ECE ανακοίνωσε ανανεωμένους κανονισμούς και προδιαγραφές για την ασφάλεια των κρανών οι οποίες θα ονομάζονται ECE 22.06. Πριν όμως αρχίσουμε να εξηγούμε τι σημαίνει αυτό, ας δούμε δύο πράγματα σχετικά με τον ECE και τις προδιαγραφές 22.05. Πολλοί θεωρούν, λανθασμένα, ότι ο ECE είναι ένα ευρωπαϊκός οργανισμός, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας οργανισμός που υπάγεται στον O.H.E και δεν έχει καμία σχέση με την Ε.Ε. O πλήρης τίτλος του είναι “Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη”, ενώ στα μέλη του περιλαμβάνονται και χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως το Ισραήλ, το Καζακστάν, οι Η.Π.Α. και ο Καναδάς, και ο ρόλος του είναι να καταρτίζει κανονισμούς για τον σύγχρονο τρόπο ζωής, συμπεριλαμβανομένων και των μεταφορών, που αυτόματα βάζει τις προδιαγραφές των κρανών στις αρμοδιότητές του.

Οι προδιαγραφές 22.05, όπως αναφέραμε και στην αρχή, ισχύουν από τις… αρχές του αιώνα μας και αποτελούν σημείο αναφοράς. Τα τελευταία χρόνια όμως, μέλη του οργανισμού δουλεύουν πάνω σε ένα νέο πακέτο κανονισμών, οι οποίοι θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από φέτος το καλοκαίρι.

Τι είναι όμως αυτό που αλλάζει με τις 22.06 προδιαγραφές; Δύο είναι οι κύριοι παράγοντες που αναβαθμίζονται σημαντικά από αυτές. Αρχικά, είναι οι δοκιμές κρούσης, που αποτελούν το θεμελιώδες στοιχείο στις προδιαγραφές των κρανών και οι οποίες αυξάνουν δραματικά τα στάνταρ. Αυτές οι δοκιμές γίνονται τοποθετώντας το κράνος στο κεφάλι ενός “dummy” (σ.σ. οι δοκιμαστικές κούκλες που προσομοιώνουν το ανθρώπινο σώμα), το οποίο διαθέτει αισθητήρες εσωτερικά που μετρούν την δύναμη που μεταφέρεται από το κράνος κατά την διάρκεια μιας κρούσης. Στη συνέχεια, το κράνος με το κεφάλι-dummy τα ρίχνουν από ένα συγκεκριμένο ύψος πάνω σε μια σκληρή επιφάνεια και μετρούν τα δεδομένα. Με τις νέες 22.06 προδιαγραφές αυτές οι δοκιμές θα εκτελούνται σε ένα πολύ μεγαλύτερο εύρος ταχυτήτων (υψηλότερες και χαμηλότερες) και θα εξετάζονται περισσότερα σημεία πάνω στην επιφάνεια του κράνους.

Μπορεί σε μερικούς να φανούν παράξενες οι δοκιμές με χαμηλότερες ταχύτητες, αλλά αυτό υιοθετείται πλέον γιατί υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι ορισμένα κράνη που συμπεριφέρονται καλά σε κρούσεις με υψηλή ταχύτητα, δεν κάνουν το ίδιο σε αργές ταχύτητες, διότι η κατασκευή στο σύνολο είναι πολύ άκαμπτη και συμπαγής ώστε να παραμορφωθεί και να απορροφήσει μέρος της ενέργειας όπως πρέπει.

Σε μια πτώση, συχνά τα κράνη δέχονται αυτό που ονομάζεται “δευτερεύοντα χτυπήματα”, όταν ο αναβάτης φέρνει τούμπες πάνω στην άσφαλτο χτυπώντας το κεφάλι του κάτω, με τα χτυπήματα να γίνονται πιο λίγα όσο επιβραδύνεται το σώμα του. Αυτές λοιπόν οι δοκιμές, θα διασφαλίσουν ότι ένα κράνος, ακόμη και σε τέτοιες περιπτώσεις, θα κρατάει ασφαλές το κεφάλι του αναβάτη.

Στις νέες προδιαγραφές περιλαμβάνεται και μια νέα δοκιμή κρούσης, η οποία εξετάζει τις περιστροφικές δυνάμεις που μεταφέρονται από το κράνος σε περίπτωση πτώσης. Η απότομη περιστροφική κίνηση που βιώνει το κεφάλι του αναβάτη όταν χτυπάει απότομα πάνω σε μια σκληρή επιφάνεια, μπορεί να προκαλέσει χειρότερη ζημιά απ’ ό,τι θεωρούνταν παλιότερα, και οι νέες δοκιμές διαπιστώνουν το πόσο αποτελεσματικά μπορούν να μειώσουν τα κράνη την ζημιά που προκύπτει σε τέτοιες περιπτώσεις. Το κράνος με το dummy-κεφάλι, ρίχνονται πάνω σε μια αιχμηρή επιφάνεια υπό γωνία, και οι νέοι σένσορες μετρούν την περιστροφική επιτάχυνση μέσα στο κεφάλι. Τα κράνη που είναι πιο λεία και πιο στρογγυλά εξωτερικά λογικά θα συμπεριφέρονται καλύτερα, καθώς δεν θα έχουν επιφάνειες που μπορεί να “μαγκώσουν” κάπου, ενώ η έξυπνη σχεδίαση στις επιστρώσεις μπορούν να μειώσουν την κίνηση που μεταδίδεται από το εξωτερικό κέλυφος στο κεφάλι του αναβάτη.

Ο άλλος κύριος παράγοντας στις αναβαθμισμένες δοκιμές, αφορά αλλαγές στην τεχνολογία των κρανών που έχει εξελιχθεί από το 2000. Σε όλο αυτό το διάστημα, χαρακτηριστικά όπως το ανοιγόμενο μπροστινό τμήμα (flip-up κράνη), εσωτερικά ζελατινάκια για τον ήλιο, Bluetooth συσκευές, action κάμερες και άλλα επιπρόσθετα αξεσουάρ, έγιναν πλέον πολύ συνηθισμένα αλλά το πώς επιδρούν στην συμπεριφορά ενός κράνους δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο.

Με τις 22.06 προδιαγραφές, οι δοκιμές θα γίνονται με το ανοιγόμενο τμήμα σε διάφορες θέσεις, ενώ θα τεστάρεται το κάθε κράνος με όλα τα εργοστασιακά αξεσουάρ τοποθετημένα. Αν μια εταιρεία προσφέρει δικό της σύστημα ενδοεπικοινωνίας, ή εσωτερικά ακουστικά για κάποιο κράνος της γκάμας της, οι δοκιμές θα καταγράφουν τυχόν διαφορές στην συμπεριφορά του κράνους. Προφανώς, είναι αδύνατον να δοκιμαστούν όλα τα after market αξεσουάρ για όλα τα κράνη, οπότε οι δοκιμές θα περιοριστούν στα εργοστασιακά αξεσουάρ της εκάστοτε εταιρείας.

Τέλος, υπάρχουν ορισμένες μικρές αλλαγές σχετικά με τις προδιαγραφές για τις ζελατίνες των κρανών. Τα τεστ κρούσεις γι’ αυτές, που ουσιαστικά προσομοιώνουν χτύπημα με μεγάλη ταχύτητα από κάποια πέτρα ή κάτι αντίστοιχο, γίνονται επίσης πιο αυστηρά, με αύξηση της ταχύτητας στις προσομοιώσεις. Οι ομολογκαρισμένες για το δρόμο φιμέ ζελατίνες, με την ένδειξη “Χρήση μόνο την ημέρα”, θα μπορούν πλέον να είναι λίγο πιο σκούρες, με το ποσοστό του φωτός που θα επιτρέπουν να περάσει να πέφτει από το 50 στο 35%. Οι εσωτερικές ζελατίνες για τον ήλιο θα μπορούν να είναι κι αυτές πιο σκούρες, αλλά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται πάντα με την κανονική ζελατίνα στην θέση της.

Το εύλογο ερώτημα που τίθεται, είναι το πότε θα δούμε αυτές τις νέες προδιαγραφές ECE 22.06 στα κράνη που αγοράζουμε και αν, φυσικά, θα εξακολουθούν να πωλούνται κράνη με τις προηγούμενες, ECE 22.05 προδιαγραφές. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, όπως προαναφέραμε, τα νέα δεδομένα θα αρχίσουν να ισχύουν από φέτος το καλοκαίρι και από εκείνο το σημείο κι έπειτα οι έμποροι θα έχουν ένα περιθώριο τριών ετών να πουλήσουν κράνη με τις ECE 22.05 προδιαγραφές, ενώ παράλληλα θα πουλούν και κράνη με τις νέες προδιαγραφές. Τα κράνη με την ένδειξη ECE 22.05 θα παραμείνουν νόμιμα για χρήση, οπότε δεν θα συντρέχει λόγος για άμεση αντικατάσταση του κράνους σας. Θα πρέπει βεβαίως να αναφέρουμε, ότι πολλά από τα κράνη προδιαγραφών ECE 22.05 θα περάσουν με επιτυχία και τις δοκιμές των ECE 22.06 χωρίς αλλαγές, ειδικά αυτά που ανήκουν σε κορυφαίες κατηγορίες γνωστών εταιρειών.

 

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά