AMA – Πιέζει για αλλαγή στους κανονισμούς αυτόνομης οδήγησης - Δυστυχήματα με μοτοσυκλετιστές

Ένας ακόμα θάνατος μοτοσυκλετιστή στις Η.Π.Α., μετά από σύγκρουση με Tesla που φέρεται να ήταν στον αυτόματο πιλότο
motomagAMA – Πιέζει για αλλαγή στους κανονισμούς που αφορούν την αυτόνομη οδήγηση
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

2/5/2024

Με αφορμή το πιο πρόσφατο δυστύχημα που σημειώθηκε στην Ουάσιγκτον, μεταξύ ενός μοτοσυκλετιστή και ενός Tesla που σύμφωνα με τον οδηγό του, είχε ενεργοποιημένο το σύστημα αυτόνομης οδήγησης, η Αμερικανική Ένωση Μοτοσυκλετιστών (AMA) αυξάνει τις πιέσεις της προς το Υπουργείο Μεταφορών (DOT), προκειμένου να βελτιωθεί το νομοθετικό πλαίσιο που αφορά την αυτόνομη οδήγηση.

Μία τεχνολογία που ήδη έχει αρχίσει να εφαρμόζεται στα αυτοκίνητα, ενώ δεν αργεί και η στιγμή που θα το δούμε και στις μοτοσυκλέτες. Ήδη Yamaha, Honda και BMW έχουν παρουσιάσει σε πιλοτικό στάδιο τέτοιου είδους εφαρμογές, ενώ οι Βαυαροί μαζί με τις KTM και Ducati, έχουν ήδη υιοθετήσει στοιχεία ημι-αυτόνομης οδήγησης, φέρνοντας σε συνεργασία με την Bosch το Adaptive Cruise Control, το οποίο λειτουργεί με την χρήση ραντάρ. 

Οι εξελίξεις όμως, όσον αφορά τον… αυτόματο πιλότο, φαίνεται ότι συναντούν εμπόδια, μετρώντας ήδη αρκετά ατυχήματα και δυστυχήματα, από λάθος υπολογισμούς των αισθητήρων που έχουν αναλάβει αυτή την λειτουργία. Σε πολλά από τα δυστυχήματα, θύματα είναι κυρίως οι μοτοσυκλετιστές, καθώς όπως φαίνεται, ιδιαίτερα σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας, τα πίσω φώτα της μοτοσυκλέτας δεν αναγνωρίζονται από το υπολογιστικό σύστημα ως προπορευόμενο όχημα.

AMA – Πιέζει για αλλαγή στους κανονισμούς που αφορούν την αυτόνομη οδήγηση

Πάνω σε αυτό πατάει η AMA, η οποία με αφορμή έναν ακόμα θάνατο μοτοσυκλετιστή, προτρέπει το Υπουργείο Μεταφορών της Αμερικής, για αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου. Βασικό αίτημα της Αμερικανικής Μοτοσυκλετιστικής Ένωσης είναι τα συστήματα αυτόνομης οδήγησης, να εξελίσσονται λαμβάνοντας υπόψιν τους και τα μοναδικά εγγενή χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας. Όπως αναφέρει ο Πρόεδρος και CEO της AMA, Rob Dingman, ήδη από την δεκαετία του 1990 η AMA έχει προειδοποιήσει για τους κινδύνους που κρύβει η εφαρμογή της αυτόνομης οδήγησης, ιδιαίτερα για τους μοτοσυκλετιστές.

Τον Φεβρουάριο του 2022, η AMA, μαζί με το Συμβούλιο Βιομηχανίας Μοτοσυκλετών (MIC) και το Ίδρυμα για την Ασφάλεια των Μοτοσυκλετών (MSF), συναντήθηκαν με τον γραμματέα του Υπουργείο Μεταφορών των Η.Π.Α., Pete Buttigieg. Ένα από τα βασικά σημεία στην συζήτησή τους ήταν η εξασφάλιση ότι τα νέα συστήματα αυτόνομης οδήγησης και αποτροπής συγκρούσεων θα πρέπει να αναγνωρίζουν και τους μοτοσυκλετιστές. Μέχρι σήμερα, όμως, σύμφωνα με την AMA, δεν έχει γίνει κάποια περεταίρω ενέργεια, όσον αφορά το ζήτημα αυτό, παρά το γεγονός ότι με βάση έρευνα του NHTSA πάνω στο σύστημα Autopilot της Tesla, η πολιτεία της Καλιφόρνια αποφάσισε να βάλει φρένο στην αυτόνομη οδήγηση, τουλάχιστον σε πολιτειακό επίπεδο.

AMA – Πιέζει για αλλαγή στους κανονισμούς που αφορούν την αυτόνομη οδήγηση

Μάλιστα, σε μία πρόσφατη δοκιμή αυτού του είδους των συστημάτων από το Ινστιτούτο Ασφάλισης για την Ασφάλεια των Αυτοκινητοδρόμων (IIHS), έδειξε ότι μόλις ένα από τα 10 μικρά SUV, που εξοπλίζονται με τις νέες τεχνολογίες, κατάφερε να περάσει τα νέα κριτήρια που έχουν θεσπίσει, με καλή συνολική βαθμολογία. Τέσσερα εξ αυτών είτε απέτυχαν παταγωδώς στο να προειδοποιήσουν εγκαίρως, είτε το έκαναν τόσο καθυστερημένα, που η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη.

Οι νέες τεχνολογίες, αναμφίβολα έχουν ως βασικό τους στόχο την αποφυγή ατυχημάτων, όπως έχουμε διαπιστώσει και εμείς εδώ πριν κάποια χρόνια, όταν υποβάλαμε την τότε νέα Mercedes E-Class σε μία σειρά από δοκιμασίες. Όχι σε κάποιο ελεγχόμενο περιβάλλον, χωρίς την επίδραση εξωγενών παραγόντων, αλλά στους ιδιόμορφους ελληνικούς δρόμους. Παρ’ όλ’ αυτά, η μοτοσυκλέτα λόγω του μικρού της μεγέθους και της ευκολίας της να ελίσσεται ανάμεσα στην κίνηση, αποτελεί μία πρόκληση για τους αισθητήρες. Αυτό σημαίνει, ότι και οι ίδιοι οι οδηγοί δεν θα πρέπει να… παίζουν videogames ή να βλέπουν βίντεο όταν έχουν ενεργοποιήσει κάποιο σύστημα αυτόνομης ή ημι-αυτόνομης οδήγησης, αλλά να έχουν τα μάτια τους στον δρόμο. Από την άλλη, οι κατασκευαστές αυτοκινήτων θα πρέπει να λάβουν υπόψιν τους τις ιδιαιτερότητες μίας μοτοσυκλέτας, περιλαμβάνοντας στην εξέλιξη του εκάστοτε συστήματος που έχει να κάνει με αυτόνομη οδήγηση, όσους περισσότερους εξωγενείς παράγοντες είναι δυνατόν.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.