Δύο θέματα που αφορούν το σωληνάκι του μπροστινού φρένου
Από τον
Λάζαρο Μαυράκη
4/3/2020
Η Yamaha ανακοίνωσε δύο ανακλήσεις που για πρόβλημα στα φρένα του R3. Και οι δύο ανακλήσεις, που δημοσιεύθηκαν μέσα στον Φεβρουάριο, αφορούν τα YZF-R3 που κατασκευάστηκαν μέσα στο 2019. Σύμφωνα με το εργοστάσιο, και τα δύο θέματα ενέχουν κίνδυνο ζημιάς στο σωληνάκι του μπροστινού δισκόφρενου, με πιθανότητα διαρροής υγρού φρένων και κατ' επέκταση μείωση της αποτελεσματικότητάς του. Και στις δύο περιπτώσεις, εάν προκληθεί ζημιά, ο αναβάτης κινδυνεύει με απώλεια ελέγχου της μοτοσυκλέτας.
Η πρώτη περίπτωση αναφέρει πως όταν ο αναβάτης στρίψει το τιμόνι από αριστερά προς τα δεξιά, το σωληνάκι του φρένου έρχεται σε επαφή με την καλωδίωση της κόρνας. Η επαναλαμβανόμενη επαφή μπορεί να δημιουργήσει φθορά στο σωληνάκι και να προκληθεί διαρροή υγρού. Η Yamaha υπολογίζει ότι σχεδόν το 50% από την παραγωγή 1.561 μονάδων επηρεάζεται εν δυνάμει από το συγκεκριμένο θέμα.
Η δεύτερη περίπτωση αφορά ένα ελαττωματικό γαντζάκι που συγκρατεί το σωληνάκι του φρένου σε απόσταση από το πιρούνι, το οποίο μπορεί να σπάσει και να ακουμπήσει το κάλυμμα από το σωληνάκι πάνω στο καλάμι. Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί να τρυπήσει το σωληνάκι και να έχουμε ξανά πιθανότητα διαρροής. Όπως λέει η Yamaha, το 50% από 1.480 μοτοσυκλέτες μπορεί να επηρεαστούν και να παρουσιάσουν πρόβλημα.
Οι ιδιοκτήτες στην Ελλάδα των μοντέλων που υπάγονται στην ανάκληση έχουν ήδη ενημερωθεί από την αντιπροσωπεία της Yamaha (ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε).
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
16/12/2025
Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.
Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.
Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.
Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.
Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, τηςΑρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.
Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.
Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.
