Ανανέωση συνεργασίας Michelin με WWF Γαλλίας

Με στόχο την διατήρηση των δασών
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/8/2019

Η είδηση αυτή έρχεται σε μια στιγμή που η καταστροφική πυρκαγιά στη Σιβηρία απλώνεται σε πάνω από 28.000.000 στρέμματα δασικής έκτασης και θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο 11 ειδή προς εξαφάνιση της άγριας ζωής αλλά και συνολικά τον πλανήτη. Πρόκειται για την ανανέωση της ενεργούς συνεργασία της WWF Γαλλίας με τη Michelin με στόχο την υπεύθυνη προμήθεια φυσικού καουτσούκ και τη βιώσιμη κινητικότητα.  Μια μικρή δόση ελπίδας σε αυτό το μαύρο σύννεφο καπνού που έχει τυλίξει τον πλανήτη μας, διότι επικεντρώνεται στη διατήρηση των δασών!

Η αρχική συνεργασία της WWF με την Michelin ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια, το 2015, και ο στόχος τους ήταν ο καθορισμός της έννοιας του βιώσιμου φυσικού καουτσούκ. Για όσους δεν γνωρίζουν, το καουτσούκ είναι ένα φυσικό υλικό, το οποίο προέρχεται με τη μορφή γαλακτώματος απ’ το καουτσουκόδεντρο κι έπειτα μέσω διάφορων χημικών επεξεργασιών αποκτά τις ιδιότητες που επιθυμούμε και χρησιμοποιείται σε μια ευρεία γκάμα προϊόντων. Επίσης τότε, εστίασαν στην ανάπτυξη πρακτικών για τις προμήθειες και την προώθηση των βέλτιστων πρακτικών ανάμεσα στους βασικούς παράγοντες της αγοράς και τους διεθνείς οργανισμούς. Χάρη σε αυτή τη συνεργασία, ο Όμιλος Michelin δημοσίευσε την πολιτική του σχετικά με το βιώσιμο φυσικό καουτσούκ κι έκτοτε, ακολούθησαν κι άλλα ονόματα απ’ την παγκόσμια αγορά, το παράδειγμά του.

Το πρόγραμμα που παρουσίασε το WWF και ο όμιλος Michelin δραστηριοποιείται στην Ινδονησία. Συγκεκριμένα, εστιάζει στις ζώνες που έχουν υποστεί ζημιές, τις οποίες δίνει προτεραιότητα το WWF, λόγω της πλούσιας βιοποικιλότητάς τους αλλά και τις μικρής τους απόστασης απ’ το πάρκο Bukit Tigapuluh. Σκοπός του έργου είναι η διατήρηση και η αποκατάσταση του δάσους με την ανάπτυξη υπεύθυνων πρακτικών για την καλλιέργεια καουτσούκ, απ' την οποία θα ωφεληθούν και οι τοπικές κοινότητες. Το πιο σημαντικό όμως, είναι πως θα μειωθούν οι παράνομες πρακτικές συγκομιδής καουτσούκ και μέσα απ’ τη σωστή διαδικασία καλλιέργειας θα μειωθεί η αποψίλωση του δάσους! Ως εκ τούτου, θα προστατευτεί μια έκταση περίπου 10.000 εκταρίων για τους ελέφαντες!

Τώρα, το 2019, αυτή η εξαιρετική συνεργασία της WWF Γαλλίας και της Michelin ανανεώνεται για ακόμη μια φορά και η προσπάθειά τους θα συνεχιστεί με αποτέλεσμα να επιτευχθεί η διατήρηση του δάσους και της βιοποικιλότητάς του. Επίσης, το Μάρτιο του 2019 ιδρύθηκε η Παγκόσμια Πλατφόρμα για το Βιώσιμο Φυσικό Καουτσούκ, με ιδρυτικά μέλη τις WWF και Michelin. Στόχος αυτής της πλατφόρμας, η οποία μετρά ήδη 39 μέλη, είναι να μετασχηματιστούν οι βιώσιμες πρακτικές τόσο της αγοράς όσο και της παραγωγής του καουτσούκ, προς όφελος του πλανήτη μέσω της διατήρησης του δάσους και των οικοσυστημάτων που απειλούνται! Το παράδειγμα της συνεργασίας της WWF Γαλλίας και της Michelin για την σωστή διαχείριση των φυσικών πόρων του πλανήτη με σεβασμό είναι άξιο προς μίμηση και δείχνει την πορεία που θα πρέπει να έχουν όλες οι μεγάλες βιομηχανίες αν θέλουν ο πλανήτης μας να παραμείνει κατοικήσιμος....

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.