Αντικλεπτική νομοθεσία για τα δίκυκλα

Έγινε η πρώτη επίσημη και σοβαρή κουβέντα με τους κατασκευαστές

Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/1/2018

Μια είδηση με ιδιαίτερη αξία μας έρχεται από την Μ. Βρετανία, όπου ο δήμαρχος του Λονδίνου πραγματοποίησε ειδική σύσκεψη με πολλούς εκπροσώπους εργοστασίων, με θέμα την αντικλεπτική προστασία των δικύκλων. Τον προηγούμενο χρόνο, μονάχα στο Λονδίνο γινόντουσαν 65 κλοπές δικύκλων κάθε μέρα, δηλαδή 14.000 συνολικά. Τα στοιχεία πραγματικά σοκάρουν, όπως το γεγονός ότι περισσότερα από 24.000 ληστείες, φόνοι και άλλου είδους ποινικά αδικήματα, πραγματοποιήθηκαν με κλεμμένα δίκυκλα. Στην σύσκεψη παραβρέθηκαν οι επικεφαλείς των Honda, Suzuki, Yamaha, BMW, και Piaggio, όπου τους ζητήθηκε να πάρουν ειδικά μέτρα προστασίας κατά της κλοπής των δικύκλων, ανάμεσά τους και ο εξοπλισμός τους με συστήματα εντοπισμού GPS.

Ουσιαστικά ο δήμαρχος του Λονδίνου προσπάθησε σε συνεργασία με τους κατασκευαστές να δημιουργήσει ένα νομικό πλαίσιο, που να καθορίζει με σαφήνεια τον υποχρεωτικό αντικλεπτικό εξοπλισμό των δικύκλων. Γενικά οι κανονισμοί ασφαλείας και οι προδιαγραφές για τα οχήματα, που ψηφίζουν κατά καιρούς οι πολιτικοί, δεν έχουν μεγάλη σχέση με την πραγματικότητα. Όμως αυτή τη φορά φαίνεται ότι τα πράγματα πάνε να γίνουν με τον σωστό τρόπο. Θα παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον πως θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία και ποια θα είναι τα αποτελέσματά της.

Γιατί όσο η Αγγλία παραμένει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οποιαδήποτε εξέλιξη μας αφορά άμεσα. Και στο μέλλον όμως -όποιο κι αν είναι αυτό- οι κατασκευαστές δύσκολα θα έχουν διαφορετικές εκδόσεις, προτιμώντας να υπάρχει κοινή γραμμή

Η υπερβολή που πιάνει τους Άγγλους, πολλές φορές δεν συνοδεύεται από πρακτικό αποτέλεσμα κι απλά επιβεβαιώνει τον πανικό στον οποίο βρίσκονται..

Προς το παρόν φαίνεται ότι το Λονδίνο πρωτοπορεί στη μάστιγα της κλοπής δικύκλων. Η ανάμειξη των πολιτικών σε αυτή την ιστορία μας κάνει φυσικά κάπως επιφυλακτικούς, αλλά ας μην βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα. Το σίγουρο είναι πως δηλώνουν πλέον την αδυναμία να πατάξουν το έγκλημα αυτό με την αστυνόμευση, και μάλιστα στην μητρόπολη που χαρακτηρίζεται ως κορεσμένη από κάμερες παρακολούθησης. Ο Δήμαρχος δείχνει πως βρίσκεται σε τέλμα και ζητά από τις εταιρίες μία νέα λύση.. Οι προθέσεις είναι καλές και αξίζουν την υπομονή μας, ιδιαίτερα από την στιγμή που εκεί τα πράγματα κινούνται με διαφορετικές ή μάλλον κανονικές ταχύτητες, σε σύγκριση με τα δικά μας τραγικά δεδομένα.

Για να αντιληφθείτε το μέγεθος του προβλήματος, δείτε στο παρακάτω άρθρο, πως "κάνουν φτερά" οι Panigale μέρα μεσημέρι...
Δεν αφήνεις στους δρόμους του Λονδίνο μία Panigale

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.