Απαγόρευση μοτοσυκλετών λόγω εγκληματικότητας

Μια ανορθόδοξη τακτική στην Αφρική

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/7/2019

Η συνήθης φιλοσοφία, τουλάχιστον στην Ευρώπη, είναι να ενθαρρύνεται η χρήση των μοτοσυκλετών στις μεγάλες πόλεις, καθώς αποτελούν μεγάλο ποσοστό της λύσης για το κυκλοφοριακό χάος και την μόλυνση του περιβάλλοντος. Στην Αφρική όμως, όλο και περισσότερες πόλεις υιοθετούν την απαγόρευσή τους, ως μέσο καταπολέμησης της εγκληματικότητας.

Η πρωτεύουσα της Αιθιοπίας, η Addis Ababa, είναι η πιο πρόσφατη πόλη στην οποία θεωρείται παράνομη η οδήγηση μοτοσυκλετών, μετά από μια έρευνα που κατέδειξε τα δίκυκλα ως μια από τις βασικές παραμέτρους της εγκληματικότητας, αφού έχουν χρησιμοποιηθεί σε ληστείες, σε ατυχήματα και σε βίαιες ενέργειες. Μια τέτοια τακτική δεν είναι πρωτόγνωρη στην Αφρική, εκεί όπου οι μοτοσυκλέτες είναι πιο άμεσα διαθέσιμες και αποτελούν το ιδανικό μέσο για γρήγορη μεταφορά (π.χ. από ένα σκηνικό εγκλήματος). Η Νιγηρία ήταν η πρώτη χώρα που εφάρμοσε την απαγόρευση, ενώ ακολούθησαν το Lagos, η Abuja και το Port Harcourt.

Παρ' όλα αυτά, οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί έχουν πάντα δύο όψεις, με έναν μεγάλο αριθμό νόμιμων εταιρειών να παραπονούνται ότι με αυτό το σκεπτικό κινδυνεύουν να καταστραφούν, ειδικά εταιρείες όπως αυτές της διανομής φαγητού. Μάλιστα, ο συγκεκριμένος νόμος δεν παρέμεινε στην θεωρία, καθώς υπάρχουν αναφορές ήδη από την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας για μαζικές κατασχέσεις μοτοσυκλετών προκειμένου να γίνει η εφαρμογή του. Η Deliver Addis –μια εταιρεία διανομής φαγητού- πόσταρε στην σελίδα της στο Facebook το εξής: "Η αναμενόμενη ημερομηνία εφαρμογής του νόμου ήταν η 7η Ιουλίου 2019, αλλά οι αξιωματούχοι που έχουν ως καθήκον την επιβολή του έχουν ήδη αρχίσει τις κατασχέσεις μοτοσυκλετών σε διάφορες περιοχές της πόλης και αναγκαστήκαμε να αναστείλουμε την λειτουργία μας για χάρη της ασφάλειας των διανομέων μας."

Σε μια πόλη που ήδη υποφέρει πολύ λόγω της ασφυκτικής κίνησης, οι αρχές της χώρας προσπάθησαν να λύσουν ένα πρόβλημα με έναν σαρωτικό νόμο, ο οποίος όμως επηρεάζει ένα μεγάλο μέρος νόμιμων πολιτών και επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν τις μοτοσυκλέτες για επαγγελματικούς σκοπούς, αναγκάζοντάς τους να στραφούν στην επιλογή των αυτοκινήτων. Θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον πάντως να δούμε αν στο άμεσο μέλλον θα μειωθεί η εγκληματικότητα και αν σε σύγκριση με την επιδείνωση του κυκλοφοριακού προβλήματος, άξιζε τον κόπο…

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη

Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.