Απίστευτο τελευταίο 0-400m σε 5.123 - VIDEO! Αποσύρεται με ρεκόρ ο Eric Teboul στο NitrOlympX

Στον τελικό της FIM Pro Stock Παύλος Σιδηρόπουλος και Δημήτριος Πετρίδης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2022

Μαγευτικές στιγμές στην επιστροφή του μεγαλύτερου drag race event της Ευρώπης που μετά από αποχή δύο ετών επέστρεψε για την 35η διοργάνωσή του στην κατάμεστη πίστα Rico Anthes στο Hockenheim, με 45.000 θεατές να δημιουργούν ένα φανταστικό κλίμα.

Οι αγώνες του NitrOlympX ξεκίνησαν με προβλήματα πρόσφυσης καθώς η πίστα είχε μείνει αχρησιμοποίητη από το 2019, με πολλούς επισκέπτες να έχουν κρατήσει τα εισιτήρια του 2020 και να συρρέουν από την αρχή των δοκιμών, δημιουργώντας μία πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα. Το κλίμα περιγράφεται ως ένα από τα καλύτερα των τελευταίων ετών πριν την διακοπή της πανδημίας, παρόλο που οι κερκίδες ήταν γεμάτες και ο καιρός απείλησε να ακυρώσει κομμάτι της διαδικασίας, όπως και τελικά έγινε αφήνοντας την Top Fuel και την Super Twin χωρίς δεύτερες δοκιμές κατάταξης. Η διοργάνωση είχε εργαστεί για εβδομάδες προετοιμάζοντας την άσφαλτο και μπορεί οι υψηλές θερμοκρασίες της πρώτης ημέρας να δημιούργησαν προβλήματα πρόσφυσης, όμως στην ψιχάλα που έπεσε αργότερα, αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός «δώρου Θεού» καθώς πριν την διακοπή είχε ήδη γεμίσει τον αέρα με μπόλικο οξυγόνο.

Το βράδυ ωστόσο δηλώνεται ως μαγευτικό από τους θεατές που το περιγράφουν ως ένα από τα καλύτερα NitrOlympX που στο Hockenheimring αποτελούν μία από τις κορυφαίες διοργανώσεις, τόσο της FIA όσο και της FIM.

Στην μεγαλύτερη από συμμετοχές κατηγορία FIM E PRO STOCK διακρίθηκαν οι Μπουσίνης, Πετρίδης και Σιδηρόπουλος με μία παραπάνω από αξιόλογη Ελληνική παρουσία. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος πέρασε στον τελικό και τελικά τροπαιοφόρος αναδείχτηκε ο Karl Heinz Weikum που έκανε 7.323 με 285,08km έναντι 7.683 και 282,48 του Σιδηρόπουλου.

Στην Top Fuel η Susanne Callin ανακηρύχθηκε νικήτρια χωρίς να αντιμετωπίσει τον Antii Horto που είχε πρόβλημα με την μοτοσυκλέτα του, αλλά διατηρεί ωστόσο το προβάδισμα.

Ανεξαρτήτως κατηγοριών όμως, την παράσταση έκλεψε για άλλη μία φορά ο Γάλλος Eric Teboul καθώς επέλεξε το NitrOlympX για να τερματίσει την καριέρα του και να αποσύρει την πυραυλοκίνητη μοτοσυκλέτα του, που για δεκαετίες ξεχωρίζει.

Μέσα σε όλα τα υπόλοιπα, τις προσπάθειες των αγωνιζομένων αλλά και του Red Bull FMX Show, η ατμόσφαιρα φορτίστηκε και συναισθηματικά όταν για τελευταία φορά πήρε μπροστά ο γαλλικός πύραυλος. Μπορεί το 5.12 να το έχει ξανά κάνει ο Eric Teboul, ανεπίσημα το 2013, μπορεί να έχει φτάσει επανειλημμένα στο 5.3, όμως ο χρόνος του αποτελεί ρεκόρ για την πίστα, έστω και εκτός κατηγοριών και τερματίζει την καριέρα του με τον καλύτερο τρόπο, επιλέγοντας τους Γερμανούς και όχι την πίστα της Santa Pod στην Αγγλία για την τελευταία του πράξη.

Εκτόξευση λοιπόν στο 5.123 με 421.370 για τον Eric Teboul, στο παρακάτω video:

 

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.