Απίστευτο VIDEO με δικάβαλο και μπουνιές στο εθνικό πρωτάθλημα ταχύτητας της Κόστα Ρίκα
Έκαναν τον αγώνα τσίρκο!
Από τον
Πάνο Καραβοκύρη
26/3/2019
Αν δεν κινδύνευαν με σοβαρό τραυματισμό οι αναβάτες, το video που ακολουθεί θα ήταν για γέλια. Όσα θα δείτε έγιναν κατά τη διάρκεια ενός αγώνα του εθνικού πρωταθλήματος ταχύτητας στην Κόστα Ρίκα. Συγκεκριμένα, στις 17 Φεβρουαρίου, στην Parque Viva – κατά την έξοδο των αναβατών απ’ τη στροφή, δυο μοτοσυκλέτες συγκρούστηκαν στην ευθεία, την ώρα που οι αναβάτες τους πάλευαν για μια θέση. Απ’ την επαφή των δύο μοτοσυκλετών, ο Jorge Martinez τινάχτηκε από τη σέλα της μοτοσυκλέτας του και στην προσπάθειά του να μην πέσει, πιάστηκε απ’ το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας του Marion Calvo με τον οποίο είχε έρθει σε επαφή. Από τύχη; Από ικανότητες; Διαλέξτε εσείς ό,τι σας αρέσει, ο Calvo κατάφερε να διατηρήσει τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας του, πάρα τις βίαιες κινήσεις του “λαθραίου” συνεπιβάτη και να σταματήσει με ασφάλεια αριστερά της πίστας. την ίδια ώρα οι υπόλοιοποι αναβάτες γύρο τους προσπαθούσαν να αποφύγουν τον χαμό που είχε δημιουργηθεί, καθώς η μοτοσυκλέτα του Martinez (που τους συνόδευε μέχρι ένα σημείο), έφυγε βγαίνοντας έξω απ’ την πίστα στην απέναντι πλευρά, ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει κάποιον άλλο αναβάτη ή κάποιον απ’ το προσωπικό της πίστας.
Στο τέλος του άρθρου ακολουθεί το βίντεο
Με τους δύο εμπλεκόμενους αναβάτες να κατεβαίνουν σώοι απ’ τη μοτοσυκλέτα του... Calvo μπορούμε να πούμε πως το συμβάν είχε λήξει χωρίς απώλειες. Όμως, ο αγώνας ταχύτητας μετατράπηκε γρήγορα σε αγώνα πυγμαχίας με τον Martinez να εξαπολύει την πρώτη επίθεση στον αμέριμνο Calvo. Ο Calvo, απ’ το χτύπημα έπεσε κάτω μαζί με τη μοτοσυκλέτα του και σηκώθηκε, θέλοντας να ανταποδώσει το χτύπημα, σπρώχνοντας τον Martinez πιο μέσα στην πίστα την ώρα που κατευθυνόταν προς τη μοτοσυκλέτα του.
Για την ιστορία, μετά από μερικές εβδομάδες η διοργάνωση συνεδρίασε για το συμβάν και αποφάσισε να επιβάλλει διετή αποβολή απ’ τους αγώνες και στους δυο αναβάτες. Στην περίπτωση του Martinez, ο λόγος είναι ξεκάθαρος, καθώς χτύπησε τον συναθλητή του ο οποίος είχε εμπλακεί σε ένα καθαρά αθλητικό συμβάν. Για τον Calvo τα πράγματα είναι λίγο πιο δυσδιάκριτα, αλλά το γεγονός πως έσπρωξε τον συναθλητή του μέσα στην πίστα, θεωρείται εξίσου επικίνδυνο καθώς θα μπορούσε να είχε τραυματιστεί από κάποια διερχόμενη μοτοσυκλέτα.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.
