Αποζημίωση 13.400 ευρώ σε μοτοσυκλετηστή στη Λάρισα για ατύχημα από λακκούβα

Αρνείται ο Δήμος να τον αποζημιώσει
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/11/2023

Μόνο στην Ελλάδα (και σε μερικές ακόμα τριτοκοσμικές χώρες…) οι κρατικοί οργανισμοί και οι κρατικές υπηρεσίες δεν έχουν τελικά ποτέ ευθύνη και για τίποτα. Παρά το γεγονός πως το νομοθετικό πλαίσιο στη χώρα μας είναι ένα από τα καλύτερα που υπάρχουν στον κόσμο και οι νόμοι προβλέπουν με κάθε λεπτομέρεια όλες τις πιθανές περιπτώσεις, δίνοντας στους Έλληνες δικαστές την δυνατότητα να αποδώσουν δικαιοσύνη με ακρίβεια, εν τούτοις στην πράξη, ο Έλληνας πολίτης θα πρέπει να έχει άπειρο ελεύθερο χρόνο και πολλά λεφτά για να βρει το δίκιο του απέναντι τις παρανομίες των κρατικών υπηρεσιών. Ειδικά όταν μιλάμε για παρανομίες στους δημόσιους δρόμους που προκαλούν ακόμα και θανατηφόρα ατυχήματα, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα διότι ανάλογα με το συγκεκριμένο σημείο του δρόμου ο “υπεύθυνος” μπορεί να είναι στην κυριολεξία οποιοσδήποτε κρατικός ή μη οργανισμός!

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ένας μοτοσυκλετιστής από την Λάρισα κατάφερε να αποδείξει στο δικαστήριο (και το δικαστήριο το αποδέχτηκε) πως δεν είναι ελέφαντας και πως το ατύχημα που είχε με την μοτοσυκλέτα του προκλήθηκε από λακκούβα στο δρόμο. Για να το πετύχει αυτό χρειάστηκε να κάνει ο ίδιος μήνυση στο δήμο, εννοείται με δικά του έξοδα και τελικά το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Λάρισας αποφάσισε να του καταβάλει ο Δήμος Λάρισας αποζημίωση 13.400€. Όμως αν νομίζετε πως η ιστορία μας τελειώνει εδώ, μάλλον δεν ζείτε πολλά χρόνια στην Ελλάδα…

Μετά την απόφαση του δικαστηρίου, οι οικονομική επιτροπή του Δήμου Λάρισας συνεδρίασε και όχι μόνο αρνήθηκε να πληρώσει την αποζημίωση, αλλά αποφάσισε ομόφωνα να ασκήσει έφεση με την αιτιολογία: “…νομικές πλημμέλειες που αφορούν αφενός στην εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 105 και 106 ΕισΝΑΚ και αφετέρου από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού προκύπτει σε κάθε περίπτωση αποκλειστική υπαιτιότητα του ενάγοντος στην επέλευση της ζημίας του, ενώ η απόφαση αυτή πάσχει τόσο λόγω εσφαλμένης εφαρμογής της ΑΚ 931 όσο και της ΑΚ 929, με αποτέλεσμα να έχει εξαγάγει την κρίση της κατά κακή ερμηνεία του νόμου και των αποδείξεων “. Σε απλά ελληνικά ο Δήμος Λάρισας λέει: “Ας πρόσεχε…

Για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης μεταξύ Ελλάδας και των πολιτισμένων χωρών που σέβονται την ανθρώπινη ζωή, ο δήμος του Λονδίνου αποζημίωσε μοτοσυκλετιστή που πάτησε πάνω σε διαγράμμιση του δρόμου και έπεσε, γιατί το ανακριτικό της βρετανικής αστυνομίας που έκανε την αυτοψία διαπίστωσε πως η μπογιά της διαγράμμισης ήταν εκτός προδιαγραφών…

Φανταστείτε να αρχίσει η ελληνική τροχαία και τα ελληνικά δικαστήρια να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους τις κατασκευαστικές παρανομίες των ελληνικών δρόμων και να τα αποδέχονται ως την βασική αιτία των ατυχημάτων όπως στην Μ. Βρετανία… Βρε άστους να σκοτώνονται εκεί πέρα!    

    

  

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»