Aprilia Tuono 1100 Factory

Η πιο αδικημένη μοτοσυκλέτα του κόσμου
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/10/2017

Την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε στα χέρια μας τη Aprilia Tuono 1100 Factory και στο τεύχος του Νοεμβρίου θα υπάρχει το αναλυτικό τεστ της. Αλλά δεν σας κρύβουμε ότι μας τρώνε τα δάκτυλά μας να γράψουμε κάτι για αυτή στο πληκτρολόγιο από τώρα. Η αιτία δεν είναι μόνο ότι πρόκειται για μια εντυπωσιακή μοτοσυκλέτα υψηλών επιδόσεων, ούτε γιατί κουβαλάει πάνω της την τελευταία λέξη της τεχνολογίας.

 

Αιτία είναι η πεποίθηση μας ότι πρόκειται για την πιο αδικημένη εμπορικά μοτοσυκλέτα στην ιστορία. Καταλαβαίνουμε ότι 20.000 ευρώ για μοτοσυκλέτα έχουν μόνο όσοι είναι πάνω από 40 ετών και σε αυτή την ηλικία πας και αγοράζεις on-off και όχι ένα πυραυλοκίνητο, ουσιαστικά μονόσελο, streetfighter.

Όμως ακόμα κι έτσι, το Tuono 1100 Factory έπρεπε να πουλάει πολύ περισσότερο. Αν όχι να πουλάει, τουλάχιστον να έχει από τον κόσμο τον σεβασμό που του αξίζει. Είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι αν στο ρεζερβουάρ της είχε το σήμα της Honda ή της Yamaha, θα είχε γίνει μύθος αντίστοιχος του Fireblade και του R1. Τα λάθη της Piaggio στον τομέα της εμπορικής προώθησης των V4 της Aprilia είναι άπειρα! Βασικά έχουν κάνει ό,τι πέρναγε από το χέρι τους για να ΜΗΝ πουλήσουν!

Για το 2017 το Tuono 1100 Factory έχει νέα ηλεκτρονικά, με κεντρική μονάδα IMU με τρεις αισθητήρες επιτάχυνσης και αναβαθμισμένο λογισμικό, την πιο εντυπωσιακή σε δυνατότητες έγχρωμη οθόνη οργάνων, νέους διακόπτες, ρυθμιζόμενο Cornering ABS… της Παναγιάς τα μάτια. Το owner’s manual ζυγίζει ένα κιλό! Ήδη από το προηγούμενο μοντέλο του 2015, οι μπιέλες είναι της αυστριακής Pankl και τα έμβολα της γερμανικής Muhle. Το κόστος του service των 10.000 χιλιoμέτρων είναι αντίστοιχο ενός Beverly.

Παρά τις προδιαγραφές Euro 4 που έχουν φιμώσει  την εξάτμιση, η χροιά του ήχου όταν χουφτώνεις το γκάζι στις 6.000 στροφές εξακολουθεί να σου σηκώνει την τρίχα. Είναι από τις ελάχιστες μοτοσυκλέτες που η τεχνολογική αρτιότητα και οι ψυχροί αριθμοί των επιδόσεων, συνδυάζονται με το συναίσθημα.   

Παρ’ όλα αυτά, απ’ όσους έχουν 20.000 ευρώ για μοτοσυκλέτα, δύσκολα θα σκεφτούν να τα δώσουν για ένα Tuono. Ίσως κάποια στιγμή θα πρέπει η Piaggio να κοιτάξει τον εαυτό της στον καθρέπτη.  

Δήμος Σουλίου: Καινοτομεί επενδύοντας στον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Ήρθε η ώρα να αποκτήσουμε και στην Ελλάδα ορεινά πάσα
souli moto tourism
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/5/2026

O Δήμος Σουλίου ανακοίνωσε μια δράση που επικεντρώνει στην ανάπτυξη του μοτο-τουρισμού, με προφανή στόχο να αναπτύξει το τουριστικό προϊόν της περιοχής εκμεταλλευόμενος το μοναδικό του φυσικό τοπίο και το έντονο γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής.

Η δημιουργία τριών προτεινόμενων μοτοσυκλετιστικών διαδρομών πατά πάνω στο υφιστάμενο οδικό δίκτυο του Δήμου και στην ουσία πρόκειται για τρία ορεινά περάσματα (pass) της Πίνδου:

  • Πάσο Πλακωτής (Plakoti Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Πολύδροσο – Βροσίνα, επί της Παλαιάς Εθνικής Οδού Ηγουμενίτσας – Ιωαννίνων,
  • Πάσο Παραμυθιάς (Paramythia Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Παραμυθιά – Γλυκή, επί της Εθνικής Οδού 19,
  • Πάσο Σουλίου (Souli Pass): Διαδρομή Γλυκή – Σούλι (Κάστρο Κιάφας), επί της Επαρχιακής Οδού.
souli moto tourism

Η πρωτοβουλία υλοποιείται σε συνεργασία με τη Μοτοσυκλετιστική Λέσχη Θεσπρωτίας (ΜΟ.ΛΕ.ΘΕ.) και την Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών Ελλάδας (ΜΟΤ.Ο.Ε.), στα πλαίσια της οποίας θα γίνουν μια σειρά παρεμβάσεων στις προτεινόμενες διαδρομές προς διευκόλυνση και εξυπηρέτηση των επισκεπτών:

  • Τοποθέτηση πινακίδων αρχής και τέλους κάθε διαδρομής, καθώς και ενημερωτικών πινακίδων με στοιχεία για το πάσο και τα σημεία ενδιαφέροντος,
  • Δημιουργία περιπτέρου (κιόσκι) θέασης, ενημέρωσης και ανάπαυσης, από ένα σε κάθε διαδρομή,
  • Ανάπτυξη εφαρμογής για κινητά τηλέφωνα και εγκατάσταση μικρών πομπών Bluetooth σε σημεία στάσης και μνημεία, για την αυτόματη ενεργοποίηση ψηφιακού περιεχομένου (βίντεο, κείμενα, αφηγήσεις),
  • Διοργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων και στοχευμένη προβολή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
souli moto tourism

Το γεγονός πως ο Δήμος Σουλίου είναι ο πρώτος που ασχολείται θεσμικά και οργανωμένα με τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό στη χώρα μας εν έτει 2026 είναι μεν σπουδαίο νέο, είναι όμως και ενδεικτικό του πόσο πίσω βρισκόμαστε στο θέμα της εγχώριας τουριστικής ανάπτυξης, η οποία ακόμη πασχίζει να απογαλακτιστεί από στερεότυπα δεκαετιών – συρτάκι, κίονες και παραλίες – και να προσελκύσει εναλλακτικές μορφές τουρισμού, όπως είναι η μοτοσυκλέτα, εκμεταλλευόμενη τα φυσικά προσόντα που χαρακτηρίζουν κάθε γωνιά της χώρας μας και όχι μόνο τα παραθαλάσσια.

Τα τελευταία χρόνια εξειδικευμένες εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες μοτοσυκλετιστικού τουρισμού στη χώρα μας – κυρίως σε εκτός δρόμου διαδρομές που στην Ελλάδα είναι εν πολλοίς ελεύθερες σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη – γνωρίζουν μεγάλη άνοδο. Η εμπλοκή επίσημων φορέων όπως ένας Δήμος μόνο καλό μπορεί να κάνει, προσθέτοντας οργάνωση σε ένα ευρύτερο πλαίσιο υπηρεσιών και γιατί όχι, μελλοντικές βελτιώσεις σε ζητήματα υποδομών, όπως η ποιότητα των δρόμων.

Μπορούμε πάντα να ονειρευόμαστε όταν κάποιοι, έστω και λίγοι, στην Ελλάδα βλέπουν λίγο πιο πέρα από τα τετριμμένα αναζητώντας πώς θα αναπτύξουν το τουριστικό προϊόν, αντί απλώς να το αρμέξουν.

Ετικέτες