Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

19/8/2015

Στο νότο της Αυστραλίας

Στην πόλη Perth παρέμεινα τρεις ολόκληρες μέρες. Εκτός από μια σύντομη γνωριμία με την πρωτεύουσα της πολιτείας Western Australia, ήθελα να αποτινάξω μακριά την κούραση των χιλιομέτρων της δυτικής ακτογραμμής και να ετοιμαστώ για το επόμενο σκέλος του "Australian tour 2015", την οριζόντια διάσχιση της Αυστραλίας – από την Perth που ήμουν, είχα να οδηγήσω 3.000 χιλιόμετρα ως την Adelaide.
Παράλληλα, ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στην μαύρη ΚΤΜ, διαπίστωσα πως δεν χρειαζόταν κάποια "φροντίδα" μετά από 11.150 χλμ. ταξιδιού. Έτσι, με ξεκούραστο κορμί, ανεβασμένη ψυχολογία και ετοιμοπόλεμη μοτοσυκλέτα, ξεκίνησα να ενώσω οδικά την δυτική με την ανατολική Αυστραλία, οδηγώντας πάνω στην διαδρομή που είχε ακολουθήσει πρώτος το 1841 ο τολμηρός Άγγλος εξερευνητής Edward John Eyre. Όπως καταλαβαίνετε, στον συγκεκριμένο οδικό άξονα δόθηκε τιμητικά το όνομα του πρωτοπόρου εξερευνητή (Eyre Hwy).

Πέντε υπήρξαν τα δυνατά περιστατικά που κατέγραψα στο "ημερολόγιο καταστρώματος" του Eyre Hwy. Το απρόσμενο κύμα ψύχους που έφτασε στα νότια παράλια της Αυστραλίας από την Ανταρκτική –για μια ολόκληρη μέρα οδηγούσα με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Η διάσχιση της μεγαλύτερης ασφαλτοστρωμένης ευθείας της αυστραλιανής ηπείρου: είχε μήκος 146,6 χιλιόμετρα και βρισκόταν στη διαδρομή Balladonia – Caiguna. Η κωμόπολη Kimba, που ήταν ακριβώς στα μέσα της οριζόντιας διάσχισης της Αυστραλίας – δεν παρέλειψα να φωτογραφηθώ μπροστά στην σχετική ενημερωτική πινακίδα. Τα πανύψηλα βράχια Bunda Cliffs, που γκρεμίζονταν απότομα από ύψος 90 μέτρα μέσα στα νερά του Νότιου Παγωμένου Ωκεανού. Και φυσικά, η διάσχιση της άνυδρης περιοχής Nullarbor Plan – η λέξη "nulla arbor" σημαίνει στα λατινικά "κανένα δέντρο" και δικαιολογημένα δόθηκε στην περιοχή, αφού δέντρο δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα…

Με την άφιξή μου στην πόλη Port Augusta (300 χλμ. βόρεια της Adelaide), η τρομερή αυστραλιανή έρημος αποτελούσε πια παρελθόν. Ναι, τα δύσκολα χιλιόμετρα στο μεγάλο νησί του Νότου είχαν περάσει. Από εδώ και πέρα, όλα θα ήταν αρκετά πιο εύκολα και ξεκούραστα…

Ο μεγάλος του ωκεανού δρόμος

Προσεγγίζοντας την Adelaide, την πρωτεύουσα της πολιτείας South Australia, τα ατελείωτα χιλιόμετρα της περιπλάνησής μου στην καρδιά της Αυστραλίας είχαν τελειώσει. Τρία μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Adelaide, Μελβούρνη, Καμπέρα) ήταν οι επόμενοι -και καθοριστικότεροι- σταθμοί στο "Australian tour 2015", που μετρούσε πλέον τα τελευταία του χιλιόμετρα.

Η Adelaide, που ιδρύθηκε το 1836 με σκοπό να αποτελέσει το διοικητικό κέντρο όλης της νότιας Αυστραλίας, χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά σύγχρονο αστικό προφίλ, ενώ η φίλη Ελένη Βάσσου έμελλε να μου χαρίσει τις καλύτερες αναμνήσεις από την πόλη της.
Ταξιδεύοντας από την Adelaide στην Μελβούρνη, την σκυτάλη του ταξιδιού πήρε κατόπιν ο παραθαλάσσιος οδικός άξονας "Great Ocean Road" (G.O.R.). Μετά την εμπειρία της αυστραλιανής ερήμου, σειρά είχε ο Νότιος Ωκεανός να καλωσορίσει τον δίτροχο ταξιδιώτη του κόκκινου νησιού. Απολύτως σίγουρη για την ομορφιά και τη γοητεία της, η μεγάλη θάλασσα του νότου βάλθηκε εδώ να με αποπλανήσει με δαντελωτές ακτογραμμές, κλειστούς απάνεμους κόλπους, βατές και άγριες παραλίες, βραχώδεις σχηματισμούς (Loch Ard Gorge, London Bridge, Twelve Apostles) και έναν καταπράσινο μανδύα που κυλούσε μέχρι τα κύματα.

Με σήμα κατατεθέν τους φημισμένους βραχώδεις σχηματισμούς Twelve Apostles, ο G.O.R. αντιπροσώπευε έναν περίτεχνο πίνακα ζωγραφικής με έντονες πινελιές πρασίνου, αρμονικά συνδυασμένες με το απέραντο γαλάζιο του ωκεανού. Δικαίως χαρακτηρίζεται ως η θεαματικότερη παραθαλάσσια διαδρομή της Αυστραλίας.
Στην Μελβούρνη, τα πάντα "μύριζαν" Ελλάδα. Και όχι άδικα, αφού στην δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Αυστραλίας βρίσκεται η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα της χώρας, με περισσότερους από 350.000 ομογενείς, σε σύνολο περίπου 700.000 Ελλήνων που υπάρχουν σ’ όλη την Αυστραλία.

Θερμή όσο και αξέχαστη υπήρξε η υποδοχή που έτυχα από τον Παναρκαδικό Σύλλογο της Μελβούρνης "Κολοκοτρώνης", αλλά και απ’ όλη γενικά την τοπική ομογενειακή κοινότητα. Ζεστές αγκαλιές, λουκούλλεια τραπεζώματα στην ελληνική συνοικία Oakleigh, συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα, δημοσιεύματα σε εφημερίδες και συνάντηση με την Ελληνίδα Πρόξενο της Μελβούρνης ήταν τα γεγονότα που γέμισαν τις τέσσερεις μέρες που παρέμεινα στην "Marvelous Melboune", μια πόλη που δικαίως καυχιέται για την υψηλή ποιότητα ζωής που προσφέρει στους 4.500.000 κατοίκους της…

Συνέχεια στην Νέα Ζηλανδία

Κτισμένη 580 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη –και μόλις 280 χλμ. νοτιοδυτικά του Σύδνεϋ– η Καμπέρα, η πρωτεύουσα της Αυστραλίας, ήταν το τελευταίο αστικό κέντρο που έμελλε να επισκεφθώ πριν ολοκληρώσω το "Australian tour 2015". Αποχαιρετώντας την Μελβούρνη, το κοντέρ της ΚΤΜ 1050 είχε καταγράψει περισσότερα από 17.200 χιλιόμετρα, ενώ το ημερολόγιο του ταξιδιού πλησίαζε στην 40η σελίδα του.

Ο ευθυτενής οδικός άξονας Hume Hwy που ανέλαβε να με μεταφέρει στην διοικητική καρδιά της χώρας, κυριολεκτικά με κοίμισε. Σωτήριες στάθηκαν ευτυχώς οι φιλότιμες προσπάθειες της τοπικής φύσης, που με τα απεριόριστα χρώματα της παλέτας της, κατάφερε να ομορφύνει λίγο το σκηνικό της διαδρομής και να μετριάσει -εν μέρει- την ανία της οδήγησης.

Όπως στα άλλα αστικά κέντρα της Αυστραλίας, έτσι και στην Καμπέρα, ο τοπικός ομογενειακός πληθυσμός με αγκάλιασε με θέρμη και φρόντισε να μου χαρίσει όμορφες αναμνήσεις από παρουσία μου στην πόλη. Με ξεναγό τον αντιπρόεδρο της τοπικής ελληνικής κοινότητας κ. Πωλ Λεβεντή, έμαθα και γνώρισα ενδιαφέροντα πράγματα και καταστάσεις από την πολύχρονη παρουσία των Ελλήνων της αυστραλιανής πρωτεύουσας.

Ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου και η λέσχη "HELLENIC CLUB", εκτός από ύψιστα σημεία αναφοράς της τοπικής ελληνικής κοινότητας, αποτελούν παράλληλα κι έναν ισχυρό συνδετικό κρίκο μεταξύ των 8.000 Ελλήνων της Καμπέρα.
Και φυσικά, η μαύρη ΚΤΜ δεν παρέλειψε να με οδηγήσει στο Παλαιό Κοινοβούλιο, στο μνημείο "Australian Memorial War", στη Νέα Βουλή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στα πιο φημισμένα αξιοθέατα της αυστραλιανής μητρόπολης…

Μπορεί η τελευταία μέρα του ταξιδιού να μην είχε πολλά χιλιόμετρα, μου επιφύλασσε όμως δυνατά συναισθήματα, όμορφες εικόνες και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Με την επιστροφή μου στο Σύδνεϋ, έπεφταν οι τίτλοι της ταξιδιωτικής ταινίας δρόμου "Australian tour 2015", αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η παρουσία μου στην ήπειρο της Ωκεανίας είχε τελειώσει.
Το αεροπορικό εισιτήριο Σύδνεϋ-Auckland που κρατούσα στα χέρια, σε λίγες μέρες θα με μετέφερε στους δρόμους της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί, στην σέλα μιας απαστράπτουσας Harley Davidson, θα ξεκινήσω το "New Zealand Tour". Και το ταξίδι στους μακρινούς αντίποδες της γης συνεχίζεται…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Bγαίνει σε δημοπρασία η Viper V10 του Allen Millyard

Η πιο διάσημη custom μοτοσυκλέτα 8 λίτρων

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/6/2026

Η θρυλική Millyard Viper V10, η custom μοτοσυκλέτα με κινητήρα Dodge Viper V10 8.000 κυβικών εκατοστών, θα δημοπρατηθεί στις 22 Ιουλίου από την H&H Classics στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας του Solihull στη Μεγάλη Βρετανία.

Η στιγμή που πολλοί συλλέκτες και φίλοι των custom κατασκευών περίμεναν έφτασε, καθώς ο Allen Millyard αποφάσισε να αποχωριστεί μία από τις πιο εμβληματικές δημιουργίες του. Πρόκειται για μία μοτοσυκλέτα που έχει αποκτήσει σχεδόν μυθικές διαστάσεις στον κόσμο των δύο τροχών. Κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από τον Allen Millyard, έναν από τους πιο γνωστούς και ευρηματικούς μηχανικούς και κατασκευαστές custom μοτοσυκλετών παγκοσμίως, η Viper V10 χρησιμοποιεί τον θηριώδη V10 κινητήρα των 8 λίτρων από το αμερικανικό musclecar Dodge Viper και αποδίδει περίπου 500 ίππους και πάνω από 72 κιλά ροπής.

Ο Millyard ξεκίνησε το φιλόδοξο project το 2004, όταν απέκτησε έναν μεταχειρισμένο κινητήρα Dodge Viper GTS. Χρειάστηκαν πέντε χρόνια δουλειάς μέχρι η μοτοσυκλέτα να ολοκληρωθεί και να πάρει έγκριση κυκλοφορίας για χρήση στον δρόμο το 2009.

Λίγες εβδομάδες μετά την ταξινόμησή της, ο Άγγλος δημοσιογράφος Bruce Dunn οδήγησε τη Viper V10 στο Bruntingthorpe Proving Ground, όπου η μοτοσυκλέτα κατέγραψε τελική ταχύτητα 207,1 mph (333,3 km/h), χωρίς μάλιστα να ανοίξει πλήρως το γκάζι. Ο ίδιος είχε παρομοιάσει την εμπειρία με το να βρίσκεται "πάνω σε πύραυλο Atlas έτοιμο για εκτόξευση".

Παρά το τεράστιο μέγεθος και τις επιδόσεις της, η Viper V10 είναι πλήρως νόμιμη για κυκλοφορία στον δρόμο και έχει διανύσει περισσότερα από 9.000 μίλια στα χέρια του δημιουργού της. Μεταξύ άλλων, ο Millyard την έχει οδηγήσει στο Isle of Man, ολοκληρώνοντας γύρους στην ιστορική διαδρομή του TT, αλλά και σε ταξίδια προς Guernsey και Isle of Wight.

Η κατασκευή βασίζεται σε ατσάλινο πλαίσιο και αλουμινένιο υποπλαίσιο στερεωμένα απευθείας πάνω στον κινητήρα, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι συνδέεται στο κιβώτιο ταχυτήτων. Το εμπρός σύστημα ανάρτησης αποτελείται από ειδικά κατασκευασμένα πιρούνια που προέκυψαν από το πάντρεμα καλαμιών JCB διαμέτρου 75 χιλιοστών, αμορτισέρ αυτοκινήτου Vauxhall Carlton και ελατήρια τηςHagon, ενώ πίσω χρησιμοποιούνται δύο τροποποιημένα αμορτισέρ από Yamaha R1. Οι χειροποίητες πολλαπλές εξαγωγής έχουν κεραμική επίστρωση ενώ τα ογκώδη και λιτά τελικά θυμίζουν κάτι από Suzuki TL1000S.

Η φήμη της μοτοσυκλέτας ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της custom σκηνής. Έχει πρωταγωνιστήσει σε τηλεοπτικές εκπομπές, εξώφυλλα περιοδικών, εφημερίδες και αμέτρητα βίντεο στο διαδίκτυο, ενώ διαθέτει ακόμη και δική της σελίδα στη Wikipedia. Το 2014 απέσπασε το βραβείο "Most OTT" (Over The Top) στο Salon Prive Concours d' Elegance, αποκτώντας στη συνέχεια την ιδιαίτερα ταιριαστή πινακίδα κυκλοφορίας "V10 OTT".

Το 2023 η Viper V10 επέστρεψε στα πρωτοσέλιδα όταν ο Millyard μαζί με τον συνεργάτη του στην εκπομπή "The Motorbike Show", Henry Cole, κατέρριψαν το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτερης μοτοσυκλέτας με συνεπιβάτη. Στο αεροδρόμιο του Elvington κατέγραψαν επίσημα 183,5 mph (295 km/h), ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ κατά σχεδόν 5 mph (8 km/h).

Ανακοινώνοντας την απόφασή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Allen Millyard δήλωσε: "Αποφάσισα να διαθέσω προς πώληση τη Millyard Viper V10 των 8.000 κυβικών στην επόμενη δημοπρασία της H&H στο National Motorcycle Museum στις 22 Ιουλίου 2026. Ήταν μια πολύ δύσκολη απόφαση, αλλά θα ανοίξει τον δρόμο για νέα και ακόμη πιο συναρπαστικά project στο μέλλον."

Η μοτοσυκλέτα προσφέρεται απευθείας από την προσωπική συλλογή του Millyard και συνοδεύεται από πλήρες ιστορικό, έγγραφα ταξινόμησης και δύο διαφορετικές σέλες. Η H&H Classics εκτιμά ότι η τελική τιμή πώλησης θα κυμανθεί μεταξύ 100.000 και 150.000 λιρών Αγγλίας - βρείτε την ιστοσελίδα της δημοπρασίας εδώ.

Για πολλούς θεωρείται η σημαντικότερη δημιουργία του Allen Millyard. Σίγουρα όμως αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και εντυπωσιακές μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ, συνδυάζοντας τεχνολογική τόλμη, μηχανολογική δεξιοτεχνία και έναν χαρακτήρα πληθωρικό όσο ο κινητήρας της.