Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

19/8/2015

Στο νότο της Αυστραλίας

Στην πόλη Perth παρέμεινα τρεις ολόκληρες μέρες. Εκτός από μια σύντομη γνωριμία με την πρωτεύουσα της πολιτείας Western Australia, ήθελα να αποτινάξω μακριά την κούραση των χιλιομέτρων της δυτικής ακτογραμμής και να ετοιμαστώ για το επόμενο σκέλος του "Australian tour 2015", την οριζόντια διάσχιση της Αυστραλίας – από την Perth που ήμουν, είχα να οδηγήσω 3.000 χιλιόμετρα ως την Adelaide.
Παράλληλα, ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στην μαύρη ΚΤΜ, διαπίστωσα πως δεν χρειαζόταν κάποια "φροντίδα" μετά από 11.150 χλμ. ταξιδιού. Έτσι, με ξεκούραστο κορμί, ανεβασμένη ψυχολογία και ετοιμοπόλεμη μοτοσυκλέτα, ξεκίνησα να ενώσω οδικά την δυτική με την ανατολική Αυστραλία, οδηγώντας πάνω στην διαδρομή που είχε ακολουθήσει πρώτος το 1841 ο τολμηρός Άγγλος εξερευνητής Edward John Eyre. Όπως καταλαβαίνετε, στον συγκεκριμένο οδικό άξονα δόθηκε τιμητικά το όνομα του πρωτοπόρου εξερευνητή (Eyre Hwy).

Πέντε υπήρξαν τα δυνατά περιστατικά που κατέγραψα στο "ημερολόγιο καταστρώματος" του Eyre Hwy. Το απρόσμενο κύμα ψύχους που έφτασε στα νότια παράλια της Αυστραλίας από την Ανταρκτική –για μια ολόκληρη μέρα οδηγούσα με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Η διάσχιση της μεγαλύτερης ασφαλτοστρωμένης ευθείας της αυστραλιανής ηπείρου: είχε μήκος 146,6 χιλιόμετρα και βρισκόταν στη διαδρομή Balladonia – Caiguna. Η κωμόπολη Kimba, που ήταν ακριβώς στα μέσα της οριζόντιας διάσχισης της Αυστραλίας – δεν παρέλειψα να φωτογραφηθώ μπροστά στην σχετική ενημερωτική πινακίδα. Τα πανύψηλα βράχια Bunda Cliffs, που γκρεμίζονταν απότομα από ύψος 90 μέτρα μέσα στα νερά του Νότιου Παγωμένου Ωκεανού. Και φυσικά, η διάσχιση της άνυδρης περιοχής Nullarbor Plan – η λέξη "nulla arbor" σημαίνει στα λατινικά "κανένα δέντρο" και δικαιολογημένα δόθηκε στην περιοχή, αφού δέντρο δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα…

Με την άφιξή μου στην πόλη Port Augusta (300 χλμ. βόρεια της Adelaide), η τρομερή αυστραλιανή έρημος αποτελούσε πια παρελθόν. Ναι, τα δύσκολα χιλιόμετρα στο μεγάλο νησί του Νότου είχαν περάσει. Από εδώ και πέρα, όλα θα ήταν αρκετά πιο εύκολα και ξεκούραστα…

Ο μεγάλος του ωκεανού δρόμος

Προσεγγίζοντας την Adelaide, την πρωτεύουσα της πολιτείας South Australia, τα ατελείωτα χιλιόμετρα της περιπλάνησής μου στην καρδιά της Αυστραλίας είχαν τελειώσει. Τρία μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Adelaide, Μελβούρνη, Καμπέρα) ήταν οι επόμενοι -και καθοριστικότεροι- σταθμοί στο "Australian tour 2015", που μετρούσε πλέον τα τελευταία του χιλιόμετρα.

Η Adelaide, που ιδρύθηκε το 1836 με σκοπό να αποτελέσει το διοικητικό κέντρο όλης της νότιας Αυστραλίας, χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά σύγχρονο αστικό προφίλ, ενώ η φίλη Ελένη Βάσσου έμελλε να μου χαρίσει τις καλύτερες αναμνήσεις από την πόλη της.
Ταξιδεύοντας από την Adelaide στην Μελβούρνη, την σκυτάλη του ταξιδιού πήρε κατόπιν ο παραθαλάσσιος οδικός άξονας "Great Ocean Road" (G.O.R.). Μετά την εμπειρία της αυστραλιανής ερήμου, σειρά είχε ο Νότιος Ωκεανός να καλωσορίσει τον δίτροχο ταξιδιώτη του κόκκινου νησιού. Απολύτως σίγουρη για την ομορφιά και τη γοητεία της, η μεγάλη θάλασσα του νότου βάλθηκε εδώ να με αποπλανήσει με δαντελωτές ακτογραμμές, κλειστούς απάνεμους κόλπους, βατές και άγριες παραλίες, βραχώδεις σχηματισμούς (Loch Ard Gorge, London Bridge, Twelve Apostles) και έναν καταπράσινο μανδύα που κυλούσε μέχρι τα κύματα.

Με σήμα κατατεθέν τους φημισμένους βραχώδεις σχηματισμούς Twelve Apostles, ο G.O.R. αντιπροσώπευε έναν περίτεχνο πίνακα ζωγραφικής με έντονες πινελιές πρασίνου, αρμονικά συνδυασμένες με το απέραντο γαλάζιο του ωκεανού. Δικαίως χαρακτηρίζεται ως η θεαματικότερη παραθαλάσσια διαδρομή της Αυστραλίας.
Στην Μελβούρνη, τα πάντα "μύριζαν" Ελλάδα. Και όχι άδικα, αφού στην δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Αυστραλίας βρίσκεται η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα της χώρας, με περισσότερους από 350.000 ομογενείς, σε σύνολο περίπου 700.000 Ελλήνων που υπάρχουν σ’ όλη την Αυστραλία.

Θερμή όσο και αξέχαστη υπήρξε η υποδοχή που έτυχα από τον Παναρκαδικό Σύλλογο της Μελβούρνης "Κολοκοτρώνης", αλλά και απ’ όλη γενικά την τοπική ομογενειακή κοινότητα. Ζεστές αγκαλιές, λουκούλλεια τραπεζώματα στην ελληνική συνοικία Oakleigh, συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα, δημοσιεύματα σε εφημερίδες και συνάντηση με την Ελληνίδα Πρόξενο της Μελβούρνης ήταν τα γεγονότα που γέμισαν τις τέσσερεις μέρες που παρέμεινα στην "Marvelous Melboune", μια πόλη που δικαίως καυχιέται για την υψηλή ποιότητα ζωής που προσφέρει στους 4.500.000 κατοίκους της…

Συνέχεια στην Νέα Ζηλανδία

Κτισμένη 580 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη –και μόλις 280 χλμ. νοτιοδυτικά του Σύδνεϋ– η Καμπέρα, η πρωτεύουσα της Αυστραλίας, ήταν το τελευταίο αστικό κέντρο που έμελλε να επισκεφθώ πριν ολοκληρώσω το "Australian tour 2015". Αποχαιρετώντας την Μελβούρνη, το κοντέρ της ΚΤΜ 1050 είχε καταγράψει περισσότερα από 17.200 χιλιόμετρα, ενώ το ημερολόγιο του ταξιδιού πλησίαζε στην 40η σελίδα του.

Ο ευθυτενής οδικός άξονας Hume Hwy που ανέλαβε να με μεταφέρει στην διοικητική καρδιά της χώρας, κυριολεκτικά με κοίμισε. Σωτήριες στάθηκαν ευτυχώς οι φιλότιμες προσπάθειες της τοπικής φύσης, που με τα απεριόριστα χρώματα της παλέτας της, κατάφερε να ομορφύνει λίγο το σκηνικό της διαδρομής και να μετριάσει -εν μέρει- την ανία της οδήγησης.

Όπως στα άλλα αστικά κέντρα της Αυστραλίας, έτσι και στην Καμπέρα, ο τοπικός ομογενειακός πληθυσμός με αγκάλιασε με θέρμη και φρόντισε να μου χαρίσει όμορφες αναμνήσεις από παρουσία μου στην πόλη. Με ξεναγό τον αντιπρόεδρο της τοπικής ελληνικής κοινότητας κ. Πωλ Λεβεντή, έμαθα και γνώρισα ενδιαφέροντα πράγματα και καταστάσεις από την πολύχρονη παρουσία των Ελλήνων της αυστραλιανής πρωτεύουσας.

Ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου και η λέσχη "HELLENIC CLUB", εκτός από ύψιστα σημεία αναφοράς της τοπικής ελληνικής κοινότητας, αποτελούν παράλληλα κι έναν ισχυρό συνδετικό κρίκο μεταξύ των 8.000 Ελλήνων της Καμπέρα.
Και φυσικά, η μαύρη ΚΤΜ δεν παρέλειψε να με οδηγήσει στο Παλαιό Κοινοβούλιο, στο μνημείο "Australian Memorial War", στη Νέα Βουλή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στα πιο φημισμένα αξιοθέατα της αυστραλιανής μητρόπολης…

Μπορεί η τελευταία μέρα του ταξιδιού να μην είχε πολλά χιλιόμετρα, μου επιφύλασσε όμως δυνατά συναισθήματα, όμορφες εικόνες και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Με την επιστροφή μου στο Σύδνεϋ, έπεφταν οι τίτλοι της ταξιδιωτικής ταινίας δρόμου "Australian tour 2015", αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η παρουσία μου στην ήπειρο της Ωκεανίας είχε τελειώσει.
Το αεροπορικό εισιτήριο Σύδνεϋ-Auckland που κρατούσα στα χέρια, σε λίγες μέρες θα με μετέφερε στους δρόμους της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί, στην σέλα μιας απαστράπτουσας Harley Davidson, θα ξεκινήσω το "New Zealand Tour". Και το ταξίδι στους μακρινούς αντίποδες της γης συνεχίζεται…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

VR46 Racing Apparel: Μπήκε μέσα 1,2 εκατομμύρια το 2025 – Κατονομάζει ως αιτία τον ίδιο τον Valentino Rossi

Δύσκολη χρονιά η περασμένη για την εταιρεία ένδυσης του Rossi με αποτελέσματα που απέχουν παρασάγγας από τις προβλέψεις

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Το 2024 η VR46 Racing Apparel, δηλαδή η εταιρεία που αφορά στον ρουχισμό και αξεσουάρ που σχετίζονται με τους αγώνες Grand Prix, είχε κλείσει με τζίρο 9 εκατομμυρίων αλλά και καθαρό κέρδος μόλις 14.000 ευρώ, με τον Rossi να προβλέπει πως το 2025 τα νούμερα θα ήταν καλύτερα, εκτιμώντας πως με τη νέα κολεξιόν ο τζίρος θα ανέβαινε στα 10 εκατομμύρια.

Αυτό δυστυχώς δεν επιβεβαιώθηκε και, ακόμη χειρότερα, τα αποτελέσματα του 2025 δείχνουν μείωση του τζίρου στα 7,7 εκατομμύρια και αρνητικά κέρδη προ φόρων, δηλαδή χασούρα 1,2 εκατομμυρίων ευρώ.

Δεν είναι όλα αρνητικά στη VR46 των 39 εργαζομένων, καθώς ένα άλλο τμήμα της που αφορά σε ρουχισμό που συνδέεται με τη μουσική σκηνή εμφάνισε καλύτερα αποτελέσματα, όπως λ.χ. η σειρά που φτιάχτηκε σε συνεργασία με τον Ιταλό τραγουδιστή Cesare Cremonini για τη διεθνή τουρνέ του και η οποία πήγε καλά φέρνοντας 3,4 εκατομμύρια ευρώ στην εταιρεία του Rossi.

Το πιο ενδιαφέρον ωστόσο της όλης ιστορίας δεν είναι τα νούμερα, αλλά το ολιγόλογο ανακοινωθέν της VR46 Racing Apparel, όπου η ίδια η εταιρεία περιγράφει τον λόγο της αρνητικής κερδοφορίας:

“Η μείωση του τζίρου είναι αποτέλεσμα της σταδιακής πτώσης στη ζήτηση για ρουχισμό motorsport, καθώς και στη μείωση των πωλήσεων ρουχισμού.

“Συνολικά η προβολή του Valentino Rossi έχει μειωθεί και η νέα του δραστηριότητα τους 4 τροχούς δεν έχει εγγυηθεί την προώθηση της μάρκας, όπως γινόταν προηγουμένως με το MotoGP,” καταλήγει η ανακοίνωση.

Λέει επίσης πως μια διέξοδος θα είναι η πώληση του στοκ με μεγάλες εκπτώσεις προκειμένου να μειωθεί το αδιάθετο απόθεμα.

Ωστόσο έχει ήδη δώσει την εξήγηση για τα αποτελέσματα αυτά. Ο ίδιος ο Valentino Rossi έχει μειώσει τις εμφανίσεις του και ως γνωστόν … μάτια που δεν βλέπονται, γρήγορα ξεχνιούνται. Στις σποραδικές του επισκέψεις σε αγώνες MotoGP οι κάμερες απλά δεν μπορούν να ξεκολλήσουν από πάνω του, όμως στα πέντε χρόνια που ο Ιταλός πρωταθλητής έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση είναι μετρημένα στα δάχτυλα τα Grand Prix στα οποία ήταν παρών αυτοπροσώπως.

Η δε εμπλοκή του σε αγώνες αυτοκινήτων ουδέποτε συγκέντρωσε ανάλογη δημοσιότητα με αυτή που κατάφερνε ως αναβάτης MotoGP, κάτι που ο ίδιος ελπίζει να αλλάξει μεταπηδώντας σε νέο πρωτάθλημα και δη στην κατηγορία Hypercars.

Αν κοιτάξει κανείς στις εξέδρες κάθε αγώνα MotoGP θα δει ακόμη πολλές κίτρινες μπλούζες, σημαίες, καπελάκια και λοιπά αξεσουάρ με τα λογότυπα της VR46, πολύ απλά γιατί ο κόσμος δεν τον έχει ξεχάσει, μα για ν’ ανοίξει την αναγνωρισιμότητα της εταιρείας του σε νέο κοινό θα πρέπει να δίνει το παρών συχνότερα στις πίστες, για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιότεροι.

Ουσιαστικά δηλαδή η ίδια του η εταιρεία εντοπίζει το πρόβλημα στον ιδιοκτήτη της, ο οποίος θα πρέπει να κάνει περισσότερα για την προώθηση των προϊόντων του, εκμεταλλευόμενος δύο μεγάλα προσόντα που αναμφίβολα έχει: το σπουδαίο του όνομα και το γεγονός πως αυτό φιγουράρει σε μια ομάδα που διακρίνεται στα Grand Prix.