Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

Sam Sunderland: Επιχειρεί να σπάσει παγκόσμιο ρεκόρ – Πρέπει να οδηγά 17 ώρες την ημέρα!

Το ρεκόρ που θέλει να καταρρίψει κρατά από το μακρινό 2002
sam
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/9/2026

Ο δύο φορές νικητής Rally Dakar, Sam Sunderland, ξεκίνησε την προσπάθεια να καταρρίψει ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ για τον ταχύτερο γύρο του κόσμου με μοτοσυκλέτα, πάνω στη σέλα μιας Triumph Tiger 1200 Rally Explorer.

Ο αθλητής της Red Bull θα επιχειρήσει να σπάσει το ρεκόρ του ζεύγους Kevin και Julia Sanders από το 2002, αφού διέσχισαν 31.319 χιλιόμετρα σε 19 ημέρες, 8 ώρες και 25 λεπτά, πάνω στη σέλα μίας BMW 1200 GS. Αυτό σημαίνει πως ο Sunderland θα πρέπει να διανύει περίπου 1.600 χιλιόμετρα ανά ημέρα, κάτι που συνεπάγεται με 17 ώρες οδήγησης ανά ημέρα.

Η προσπάθεια αυτή ήταν προγραμματισμένη για την περσινή χρονιά, όμως ο Sunderland τραυματίστηκε σοβαρά (κάταγμα στη σπονδυλική στήλη) και φυσικά ανέβαλε το εγχείρημα.

Sunderland

Η διαδρομή του Sunderland αποτελείται από έξι στάδια και η προσπάθειά του ξεκίνησε το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026 από το Λονδίνο με κατεύθυνση την Κωνσταντινούπολη, ακολουθούμενη από ένα τμήμα στη Νοτιοανατολική Ασία, από τη Bangkok έως την Kuala Lumpur. Στη συνέχεια, θα διασχίσει την Αυστραλία από το Perth έως το Sydney, θα διανύσει ολόκληρη τη Νέα Ζηλανδία και θα αντιμετωπίσει το μακρύτερο τμήμα του ταξιδιού, διασχίζοντας τη Βόρεια Αμερική από το Vancouver έως το Montreal. Το τελευταίο σκέλος θα τον οδηγήσει από την Καζαμπλάνκα πίσω στο Λονδίνο.

Το εγχείρημα είναι εξαιρετικά απαιτητικό, τόσο για τον Βρετανό αναβάτη, όσο και για τη μοτοσυκλέτα του. Ο Sunderland θα διασχίσει 5 ηπείρους και θα αντιμετωπίσει μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες, άγνωστους δρόμους, διαφορετικές ζώνες ώρας και φυσικά σωματική και πνευματική κούραση.

Sunderland

“Ένα από τα πιο δύσκολα σημεία αυτής της πρόκλησης για μένα είναι σίγουρα τα μίλια που πρέπει να καλύψουμε. Θα οδηγώ 17 ώρες την ημέρα, ασταμάτητα, για πολλές ημέρες. Νιώθω ότι αυτή η συσσώρευση θα γίνει όλο και πιο έντονη και σίγουρα θα είναι δύσκολο”, λέει ο Sunderland.

Πρέπει να τονισθεί πως το χρονόμετρο σταματά όταν ο Sunderland και η Triumph Tiger θα βρίσκονται στο αεροπλάνο και θα διασχίζουν τους ωκεανούς. Μένει λοιπόν να δούμε αν ο Βρετανός θα τα καταφέρει, καθώς το εγχείρημα είναι εξαιρετικά απαιτητικό, με τα πολλά χιλιόμετρα και τις αρκετές ημέρες να αυξάνουν τις πιθανότητες τα πράγματα να πάνε εκτός προγραμματισμού.