Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

Sylvain Guintoli – Διπλό ρεκόρ στον Μαραθώνιο του Λονδίνου με δερμάτινη φόρμα στη μνήμη του γιου του Luca

Ο Γάλλος σημείωσε ένα ανεπίσημο παγκόσμιο ρεκόρ χρόνου, ενώ τριπλασίασε τον αρχικό στόχο χρηματικής στήριξης της οργάνωσης Pasic
guintoli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Όπως είχε ανακοινώσει στα τέλη της περασμένης χρονιάς, ο παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και Endurance Sylvain Guintoli θα έτρεχε στον Μαραθώνιο του Λονδίνου φορώντας μια ειδική δερμάτινη ολόσωμη φόρμα αφιερωμένη στον αδικοχαμένο του γιο Luca, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Ιούλιο χτυπημένος από καρκίνο.

Η συμμετοχή του Guintoli είχε ως κεντρικό σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων υπέρ της οργάνωσης Pasic, η οποία μάχεται κατά του παιδικού καρκίνου, με τον Γάλλο αναβάτη να θέτει ως στόχο τις 50.000 λίρες Αγγλίας.

Εν τέλει ο Guintoli τήρησε την υπόσχεσή του με το παραπάνω, καθώς ολοκλήρωσε τον μαραθώνιο δρόμο σε 3 ώρες 47 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα, χρόνο που συνιστά ανεπίσημο παγκόσμιο ρεκόρ για δρομέα με δερμάτινη φόρμα – όχι και ό,τι πιο συνηθισμένο βέβαια.

Ο φετινός Μαραθώνιος του Λονδίνου θα μείνει έτσι κι αλλιώς στην ιστορία για τις επιδόσεις του, καθώς ο μεγάλος νικητής Sabastian Sawe έγινε ο πρώτος δρομέας που ολοκληρώνει τα 42 χιλιόμετρα σε χρόνο κάτω των δύο λεπτών (1:59.30).

Όσον αφορά στον φιλανθρωπικό στόχο του Guintoli, αυτός επίσης υπερκαλύφθηκε με εντυπωσιακό τρόπο, καθώς ως τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές η σχετική σελίδα της Pasic έχει φτάσει στις 138.000 λίρες Αγγλίας και συνεχίζει αυξητικά.

Ετικέτες