Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.

Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.

Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…

Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_680

Από τον

Παύλο Καρατζά

24/4/2026

Οι ταξινομήσεις στις πέντε μεγαλύτερες αγορές της Ευρώπης - Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο - έφτασαν τις 250 χιλιάδες μοτοσυκλέτες στο πρώτο τρίμηνο του 2026, σημειώνοντας αύξηση 21% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο.

Πιο συγκεκριμένα, στη Γαλλία ταξινομήθηκαν 42.058 μοτοσυκλέτες (αύξηση 10,2%), στη Γερμανία 45.549 (αύξηση 44,5%), στην Ιταλία 82.049 (αύξηση 14,3%), στην Ισπανία 58.027 (αύξηση 26,1%) και στο Ηνωμένο Βασίλειο 23.079 (αύξηση 16,1%). Συνολικά ταξινομήθηκαν στις πέντε αυτές χώρες 250 χιλιάδες μοτοσυκλέτες μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου, με την συνολική αύξηση να φτάνει το 21% σε σχέση με πέρυσι που ο αντίστοιχος αριθμός ήταν 207 χιλιάδες.

Η αγορά μοτοσυκλέτας προχωρά θετικά μετά τη μετάβαση στα πρότυπα Euro 5+, με όλες τις παραπάνω χώρες να παρουσιάζουν ανάπτυξη ξεχωριστά το πρώτο τρίμηνο, ενώ οι παγκόσμιες συνθήκες δεν ευνοούν τις πωλήσεις με τον πόλεμο στο Ιράν να έχει εκτοξεύσει τις τιμές καυσίμων, αλλά και με τη γενική αβεβαιότητα που επικρατεί σε παγκόσμια κλίμακα.

Το ίδιο φαινόμενο συμβαίνει και στη χώρα μας, όπως διαβάσατε κι εδώ, με την αύξηση στην Ελλάδα να είναι στο 6% το πρώτο τρίμηνο και μάλιστα μόλις έχουμε εισέλθει στη δυνατή μοτοσυκλετιστική περίοδο, καθώς παραδοσιακά οι ταξινομήσεις μοτοσυκλετών αυξάνονται το διάστημα μεταξύ Μάρτη και Οκτώβρη, κάτι που δημιουργεί μία επιπλέον αισιοδοξία για την αγορά του 2026.