Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

ZXMOTO: Μαθήματα αλληλεγγύης από τον Zhang Xue στις πρόσφατες πλημμύρες που χτύπησαν την Κίνα

Προσφέρει πολυεπίπεδη βοήθεια σε πληγείσες περιοχές
zxmoto-zhang-xue
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/7/2026

Η 9η Ιουλίου 2026 θα μείνει στην κινέζικη ιστορία ως μια μαύρη μέρα για τη χώρα και ειδικά για τη νότια επαρχία Guangxi που επλήγη από σφοδρή κακοκαιρία και αντιμετώπισε πρωτοφανείς για τη χώρα καταστροφικές πλημμύρες.

Ο ιδιοκτήτης της ΖΧΜΟΤΟ, Zhang Xue, παρότι η εταιρεία του εδρεύει στην Chongqing, χιλιάδες χιλιόμετρα βορειότερα της πληγείσας επαρχίας, έσπευσε να συνεισφέρει στην ανακούφιση των συμπατριωτών του με αρκετούς τρόπους.

Κατ’ αρχήν δώρισε πέντε εκατομμύρια γιουάν, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 650.000 ευρώ (ισοτιμία 27/7/2026), καθώς και περισσότερους από 33 τόνους προμηθειών που περιλαμβάνουν νερό, γάλα σε σκόνη, πάνες για μωρά και τρόφιμα.

Επιπλέον, οργάνωσε και έστειλε μια ομάδα μοτοσυκλετιστών για να προσφέρουν τη βοήθεια αυτή και ό,τι άλλο χρειαστεί σε περιοχές που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση από μεγαλύτερα οχήματα καθώς το οδικό δίκτυο έχει καταστραφεί σε πολλά σημεία.

Ο κύριος Xue έχει πολλάκις αποδείξει πως ο τρόπος σκέψης του απέχει έτη φωτός από το τυπικό μεγαλοστέλεχος μιας βιομηχανίας μοτοσυκλετών. Το έκανε ήδη από τότε που κρατούσε το τιμόνι της Kove Moto, όταν ίδρωνε και ξενυχτούσε ως μηχανικός της ομάδας ράλι στο Dakar, ενώ ενίσχυσε τη γοητεία του προς τους μοτοσυκλετιστές σε μεγάλο βαθμό όταν κλήθηκε να αντιμετωπίσει την πρώτη σοβαρή ανάκληση σε μοτοσυκλέτα της ΖΧΜΟΤΟ.

Τώρα το πάει ένα βήμα παραπέρα, παρότι η εταιρεία του είναι από τις μικρότερες σε μέγεθος και νεότερες σε ηλικία κατασκευάστριες μοτοσυκλετών της Κίνας. Στην τελική, πιθανότατα ουδείς θα τον κατηγορούσε αν δεν έκανε τίποτε, μα για μια φορά ακόμη φαίνεται πως ο ιδρυτής της ΖΧΜΟΤΟ δεν αρέσκεται στην πεπατημένη.

Ετικέτες