Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.

Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.

Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…

Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_683

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/7/2026

Η κατασκευάστρια κρανών NEXX από την Πορτογαλία, μια από τις λίγες που επιμένουν να παράγουν στην Ευρώπη, κατοχύρωσε μια ευρεσιτεχνία που αφορά στο εσωτερικό κέλυφος του κράνους.

Αυτό αντικαθιστά την όποια διάταξη μπορεί να χρησιμοποιείται για να συνδέει το εξωτερικό κέλυφος με τα αφρώδη υλικά που περιβάλλουν το κεφάλι. Αυτές οι συνδετικές δομές συχνά στερεώνονται στη θέση τους με τη χρήση κόλλας και εδώ ακριβώς έγκειται η πατέντα της ΝΕΧΧ.

Κατά το κείμενο που συνοδεύει την πατέντα, η πρόταση των Πορτογάλων είναι ένα εσωτερικό κέλυφος που αποτελείται από έξι πλαστικά μέρη που δένουν μεταξύ τους σαν παζλ, συμπεριλαμβάνοντας και το τμήμα του σαγονιού. Όλα τα κομμάτια φέρουν το αφρώδες υλικό που προστατεύει το κεφάλι και στερεώνονται στη θέση τους κουμπώνοντας μεταξύ τους υπό πίεση. Αυτό σημαίνει πως δεν χρειάζεται ούτε σταγόνα κόλλας ή άλλες επιπλέον συνδετικές διατάξεις, όπως κλιπς, κουμπιά ή ο,τιδήποτε άλλο μπορεί να χρησιμοποιεί ο κάθε κατασκευαστής.

Στερεώνεται δε με το εξωτερικό κέλυφος με βίδες, οι οποίες το κρατούν στη θέση του και εύκολα προσβάσιμες για την αφαίρεσή του, αν χρειαστεί.

Αυτή η διάταξη με το σύνθετο εσωτερικό κέλυφος πρωτίστως απλοποιεί και επιταχύνει την κατασκευαστική διαδικασία αφαιρώντας την κόλλα από την εξίσωση.

Επιπλέον, δίνει τη δυνατότητα ευκολότερης συναρμολόγησης και αποσυναρμολόγησης του κράνους, κάτι που θα μπορούσε να επιτρέψει απλούστερες επισκευές ή αντικατάσταση υλικών σε αυτό, ενώ οπωσδήποτε απλοποιεί τη διαδικασία ανακύκλωσης όταν θα έχει τελειώσει τον κύκλο ζωής του.

Τέλος, η απαλοιφή της κόλλας από την παραγωγική διαδικασία, αλλά και η ευκολότερη αποσυναρμολόγηση το κάνουν φιλικότερο στο περιβάλλον, τόσο κατά την παραγωγή όσο και μετά το τέλος της χρήσης του.