Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής: Ναυάγησε το έργο που θα αποσυμφορούσε τον Κηφισό

Ο διαγωνισμός έγινε αλλά ουδείς κατέθεσε δεσμευτική πρόταση την κρίσιμη στιγμή
Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Στα τέλη του 2022  το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) υπέγραψε σύμβαση με τον Δήμο Φυλής για τη δημιουργία κέντρου μεταφορών και logistics σε μια έκταση εκατοντάδων στρεμμάτων ιδιοκτησίας του Δήμου στη θέση “Σπηλιές”.

Το αποκαλούμενο Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής διαφημίστηκε ως μια επιδραστικότατη λύση στο κυκλοφοριακό πρόβλημα του Κηφισού, καθώς εκεί θα μετακόμιζαν όλες οι εταιρείες μεταφορών που σήμερα βρίσκονται στην περιοχή του Ελαιώνα.

Η επιλογή του σημείου έμοιαζε ιδανική, έχοντας άμεση πρόσβαση στις δύο μεγάλες εθνικές αρτηρίες (εθνικές οδούς Αθηνών-Κορίνθου και Αθηνών-Λαμίας) και την Αττική Οδό, αλλά και ακόμη σημαντικότερες μελλοντικές διασυνδέσεις με τους περιφερειακούς δρόμους που σχεδιάζονται, δηλαδή αυτόν που θα συνδέει τον Κόμβο Σκαραμαγκά με τη Δυτική Περιφερειακή Αιγάλεω και αυτόν που θα ενώνει Ελευσίνα με Οινόφυτα.

Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής

Σε όλες τις περιπτώσεις το ζητούμενο είναι η απομάκρυνση των εμπορευματικών μεταφορών από την Κηφισό, υπολογίζοντας σε ελάφρυνση της κυκλοφορίας κατά περίπου 4.000 φορτηγά ημερησίως και ολοκληρώνοντας ένα περιφερειακό δίκτυο γύρω από την πρωτεύουσα.

Βέβαια τα δύο προαναφερθέντα οδικά έργα δεν έχουν προχωρήσει έκτοτε, με το πρώτο να έχει καθυστερήσει πολύ και το δεύτερο να παραμένει ως σχέδιο στα χαρτιά.

Το περασμένο Αύγουστο έγινε γνωστό πως προχωρά δημόσιος διεθνής διαγωνισμός για  το έργο του Επιχειρηματικού Πάρκου Φυλής με πέντε γνωστά σχήματα να έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον.

Τώρα έγινε γνωστό πως ο διαγωνισμός αυτός ναυάγησε, καθώς κανένα εκ των παραπάνω σχημάτων δεν κατέθεσε δεσμευτική πρόταση για το εν λόγω έργο.

Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η αιτία εντοπίζεται στην προσφορά του ΤΑΙΠΕΔ, η οποία είναι χαμηλότερη από την απαίτηση του Δήμου Φυλής για την έκταση 412 στρεμμάτων ιδιοκτησίας του πάνω στην οποία θα στηνόταν το όλο έργο, με αποτέλεσμα αυτή να απορριφθεί και μην γίνει καν ο διαγωνισμός.

Ο Δήμος Φυλής ζήτησε 8,9 εκατομμύρια ευρώ προκαταβολή, ετήσιο μίσθωμα 2,5 εκατομμυρίων από το δεύτερο έτος και επιπλέον 6% επί των ακαθάριστων εσόδων του έργου. Το Υπερταμείο/ΤΑΙΠΕΔ αντιπρότεινε προκαταβολή 8,9 εκατομμυρίων ευρώ, ετήσιο μίσθωμα 2 εκατομμυρίων από το τέταρτο έτος και ποσοστό 5% επί των εσόδων, πρόταση που απορρίφθηκε από τον Δήμο που θεώρησε πως έτσι παραχωρεί πολύ φθηνά την έκτασή του. Στην πηγή του προβλήματος βρίσκεται η κοστολόγηση της εν λόγω έκτασης: ο Δήμος Φυλής προσδιορίζει την αξία των 412 στρεμμάτων στα 95 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το ΤΑΙΠΕΔ στα 20. 

Πλέον αναμένουμε τις εξελίξεις, αν δηλαδή πρόκειται να γίνει νέος διαγωνισμός από τον Δήμο Φυλής, καθώς στο μεταξύ το ζήτημα της αποφόρτισης του Ελαιώνα παγώνει εκ νέου και μαζί του επηρεάζονται μια σειρά από άλλα έργα, όπως η ανάπλαση της περιοχής και το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό.

Αυτό ωστόσο που πρωτίστως μας καίει όλους είναι το μόνιμο πλέον κυκλοφοριακό πρόβλημα του Κηφισού, για το οποίο η μετεγκατάσταση των μεταφορικών εταιρειών θα ήταν ένα πολύ σημαντικό βήμα ανακούφισης.