Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.

Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.

Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…

Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_681

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/4/2026

Λόγω προσιτής τιμής για την κατηγορία κυβισμού, αλλά και βάσει των προδιαγραφών και του πλούσιο εξοπλισμού, το QJMOTOR SQ 350 αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση.

Το SQ 350 βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας και είναι το μοναδικό σκούτερ της QJMOTOR, το οποίο έχει επίπεδη ποδιά και τροχούς 16 ιντσών και στα δύο άκρα, ως μοντέλο που θέλει να ανταγωνιστεί το Honda SH350i.

Μεγάλο όπλο στη διεκδίκηση μερίδας των πωλήσεων στην κατηγορία για το SQ 350 είναι η τιμή του που έχει οριστεί στα 4.295 ευρώ, σε συνδυασμό βέβαια με όλα τα υπόλοιπα που προσφέρει.

Το SQ 350 έχει υγρόψυκτο 4βάλβιδο κινητήρα 330 κ.εκ., οποίος αποδίδει 29 hp και 3,21 kg.m ροπής στις 7.500 και 5.250 σ.α.λ. αντίστοιχα και χρησιμοποιεί ψεκασμό της Bosch. Η χωρητικότητα του ρεζερβουάρ είναι 10 λίτρα, ενώ το βάρος ανακοινώνεται στα 172 κιλά, πλήρες υγρών.

Το νέο σκούτερ της QJMOTOR έχει μεταξόνιο 1.495 χλστ. και ύψος σέλας στα 750 χλστ., με την πέδηση να αναλαμβάνει ένας δίσκος εμπρός διαμέτρου 265 χλστ. με διπίστονη δαγκάνα και ένας δίσκος 240 χλστ. πίσω με δαγκάνα ενός εμβόλου.

Στον στάνταρ εξοπλισμό του SQ 350 περιλαμβάνεται ABS, Traction Control, keyless σύστημα ενεργοποίησης/εκκίνησης, διπλή θύρα φόρτισης, TFT οθόνη αφής με διαγώνιο στις πέντε ίντσες, σύστημα παρακολούθησης πίεσης ελαστικών, διάφανες χούφτες, ψηλή ζελατίνα, όπως και top box με χωρητικότητα 33 λίτρων.

Το σκούτερ της QJMOTOR δείχνει προσεγμένο και από κοντά αν και ο μόνος τρόπος φυσικά για να μάθουμε αν αξίζει πραγματικά τα χρήματα που καλείται να δώσει κανείς για να το κάνει δικό του είναι όταν θα έρθει η ώρα της αναλυτικής του δοκιμής.