Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

MotoGP Hall of Fame: Νέες εισαγωγές οι Libero Liberati και Umberto Masetti

Στον αγώνα του Misano έγινε η τελετή και η απονομή των μεταλλίων των Παγκόσμιων Πρωταθλητών
Liberati
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/9/2026

Ο Ιταλός Libero Liberati τιμήθηκε στο Grand Prix του San Marino, με τους εγγονούς του να παραλαμβάνουν επίσημα το μετάλλιο για την ένταξή του στο Hall of Fame του MotoGP από τον Αναπληρωτή Διευθύνων Σύμβουλο του MotoGP Group, Carlos Ezpeleta.

Ο Liberati κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500cc το 1957, ενώ την ίδια χρονιά ολοκλήρωσε τη σεζόν στη δεύτερη θέση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 350cc. Στην κορυφαία κατηγορία κέρδισε όλους τους αγώνες στους οποίους συμμετείχε εκείνη τη χρονιά, με εξαίρεση έναν, καταγράφοντας μια από τις πιο εντυπωσιακές σεζόν στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας.

Η ένταξη του Liberati στο MotoGP Hall of Fame είχε επιβεβαιωθεί από το 2025, όμως η επίσημη απονομή του μεταλλίου πραγματοποιήθηκε τώρα, με αφορμή το Grand Prix του San Marino στο Misano.

Liberati

Ο Libero Liberati έφυγε από τη ζωή το 1962, σε ηλικία μόλις 36 ετών. Περισσότερες από έξι δεκαετίες αργότερα, οι εγγονοί του Giancarlo και Giulio Liberati παρέλαβαν στο Misano το μετάλλιο του Hall of Fame από τον Carlos Ezpeleta, εκπροσωπώντας την οικογένεια του αναβάτη σε μια τελετή που τίμησε έναν από τους σημαντικότερους αγωνιζόμενους της πρώιμης εποχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας Μοτοσυκλέτας.

Ο Liberati προστέθηκε έτσι στη λίστα των αναβατών του MotoGP Hall of Fame, ενός θεσμού που δημιουργήθηκε το 2025 για να αναγνωρίζει αναβάτες οι οποίοι έχουν κατακτήσει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα MotoGP ή έχουν σημειώσει τουλάχιστον 25 νίκες στην κορυφαία κατηγορία. Το Hall of Fame λειτουργεί παράλληλα με τον θεσμό MotoGP Legend, ο οποίος ακολουθεί διαφορετικά κριτήρια ένταξης.

Ο Umberto Masetti εδραίωσε τη θέση του στην ιστορία των MotoGP, με τον γιο του να παραλαμβάνει το μετάλλιο ένταξης του Ιταλού στο MotoGP Hall of Fame από τον Αναπληρωτή Διευθύνων Σύμβουλο του MotoGP Group, Carlos Ezpeleta, το απόγευμα του Σαββάτου, στο grid του αγώνα Sprint του Grand Prix του San Marino.

Masseti

Η ένταξή του στο MotoGP Hall of Fame επισημοποιήθηκε το ίδιο αγωνιστικό τριήμερο με εκείνη του συμπατριώτη του Libero Liberati.

Ο Masetti κατέκτησε δύο φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της κορυφαίας κατηγορίας, το 1950 και το 1952, και στις δύο περιπτώσεις με την Gilera. Είχε επίσης τερματίσει τρίτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 125cc του 1949, ενώ το 1951 και το 1955 ολοκλήρωσε στην τρίτη θέση το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500cc.

Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους αναβάτες της πρώτης εποχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, έχοντας ανέβει στο βάθρο 23 φορές σε 33 εκκινήσεις Grand Prix. Ο Masetti αγωνίστηκε στις κατηγορίες 125cc, 250cc, 350cc και 500cc, γεγονός που τον κατατάσσει μεταξύ των πιο πολυσύνθετων αναβατών της εποχής του.

Masseti

Ο Umberto Masetti έφυγε από τη ζωή το 2006 και έτσι ο γιος του, Nello Masetti, εκπροσώπησε την οικογένεια στο Grand Prix του San Marino. Πριν από την έναρξη του Tissot Sprint του Σαββάτου, ο Nello Masetti παρέλαβε από τον Carlos Ezpeleta το τιμητικό μετάλλιο ένταξης του πατέρα του στο Hall of Fame των MotoGP.