Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

GASpie 2026 - Η μεγάλη ΜΟΤΟβόλτα της Κρήτης - Κυριακή 25 Ιανουαρίου!

Ο θεσμός που δεν γίνεται να χάσεις
GASpie 2026 - Η μεγάλη ΜΟΤΟβόλτα της Κρήτης - Κυριακή 25 Ιανουαρίου!
Από το

motomag

22/1/2026

Το GAS, αυτή η φανταστική παρέα ανθρώπων που φροντίζει για τον εξοπλισμό αναβάτη και μοτοσυκλέτας, έχει καθιερώσει μία ΜΟΤΟβόλτα για παραπάνω από μία δεκαετία, την οποία πραγματοποιεί πάντα στην αρχή της χρονιάς και φυσικά, έχει έρθει η ώρα για την GASpie 2026!

Ακολουθεί η ενημέρωση από το GAS:

 

COME WITH GAS ΓΙΑ ΝΑ ΤΗ ΒΡΕΙΣ

Εάν λατρεύεις τις μοτοσυκλέτες, τότε τρία πράγματα οφείλεις στον εαυτό σου: α) να παρακολουθήσεις από κοντά έναν αγώνα MotoGP, β) να ακολουθήσεις (έστω και νοητά διαβάζοντας) ένα Mega Test του ΜΟΤΟ και γ) να έρθεις σε ένα GASPIE του GAS MOTOSPORT CULTURE στα Χανιά.

Τι είναι αυτό όμως και γιατί πρέπει να έρθεις αν μπορείς; Ξεκίνησε πριν δεκατέσσερα χρόνια ως μια μάζωξη φίλων του GAS, με αφορμή τάχα μου το κόψιμο της πίτας και με πραγματική αιτία το να σμίξουμε, να κάνουμε μία υπέροχη βόλτα καμιά 200ριά χιλιομέτρων όλοι μαζί παρέα με κατάληξη πάντα, όπως στον Αστερίξ, με ένα τρελό τσιμπούσι σε χασαποταβέρνα. Στην πρώτη βόλτα ήμασταν δεκατέσσερα άτομα, φάγαμε τη βροχή της αρκούδας αλλά ήταν αξέχαστα. Σαν την παρθενιά ένα πράμα. Στην περσινή, τη 13η, μαζευτήκαμε περισσότερες από 400 μοτοσυκλέτες, όπου μαζί με τις συνεπιβάτριες τα άτομα ήταν πάνω από πεντακόσια. Μούρλια.

«Και καλά», θα πει κάποιος, «γιατί να πάω μαζί με τοοόσους παλλούς και να μην πάω μόνος μου ή με τους κολλητούς μου;» Η αλήθεια είναι ότι μια χαρά περνάμε με τοοόσο κόσμο, διότι υπάρχουν επιλογές: μπορείς να ακολουθήσεις μόνος σου και να απολαύσεις τη μοναχικότητά σου εκ του ασφαλούς. Μπορείς επίσης να κάνεις παρέα με την παρέα σου στο δικό σας πηγαδάκι, ή αυτό που κάνουμε εμείς: γινόμαστε ένα με όλους, γνωρίζοντας νέα πρόσωπα εμπλουτίζοντας τις φιλίες μας. Δεν είναι για κάθε μέρα, αλλά μία φορά το χρόνο είναι συναρπαστικό. Οπότε λοιπόν η παρέα είναι φαντάστικ – κλείσαμε με τον ένα παράγοντα που κάνει τις GASPIE ξακουστές.

Ο άλλος παράγοντας είναι οι διαδρομές, οι οποίες κάθε χρόνο τα σπάνε. Δεν ξέρω πώς το κάνει ο χαρτογράφος μας ο Οικονομάκης αυτό, βρίσκοντας σταθερά τη διαφορετικότητα στα στενά πλαίσια δύο νομών – είναι ο αντίστοιχος Φελούκας για μας. Σε αντίθεση με τον Φελούκα όμως που θα βρει τις πιο ακραίες διαδρομές για να δοκιμαστούν (βασανιστούν) οι αναβάτες και τα On-Off (καλοκαίρι οι μεγάλες, φθινόπωρο οι μικρές), εμείς φροντίζουμε να συνδυάζουμε τη γραφικότητα με την ασφάλεια στις διαδρομές. Και πολύ καλά κάνουμε, διότι δεν έχουμε αναβάτες σαν τον Καράμπελα και τον Κοινωνά αλλά σαν την κυρία Τούλα που μόλις πήρε το δίπλωμα και το 300ράκι στριτάκι της. Δεν ξέρω πώς, αλλά κάθε χρόνο έχουν βουνά, θάλασσες, ατελείωτο στροφιλίκι, ποτάμια, γιοφύρια – φέτος θα έχει και τα κρητικά …Μετέωρα (τύπου), τους αργιλώδεις πυραμοειδείς λόφους στην Ποταμίδα, τους Κομόλιθους. Θα πάθετε κοκομπλόκο από τη διαδρομή (και) φέτος και τέρμα, δεν θα κάνω άλλο spoiler.

Οι ιστορίες που έχουμε μαζέψει γράφουν βιβλίο για πλάκα, και κάθε χρόνο γίνονται ακόμα πιο όμορφα αλλά και τραγελαφικά πράγματα. Εάν έχεις έρθει ξέρεις, εάν όχι μη σε αγχώνει τίποτα. Μπορείς να έρθεις με το σκούτερ ή  τη πανάκριβο καμάρι σου. Και να φας μαζί μας στο λουκούλειο τραπέζι (ο τρίτος παράγοντας), ακούγοντάς μας με τη ντουντούκα να σχολιάζουμε τους τυχερούς που θα βρουν τα φλουριά και θα κερδίσουν τα δώρα.

Αν σας βγάλει ο δρόμος, κοπιάστε και δεν θα χάσετε. Ραντεβού την Κυριακή 25 Ιανουαρίου, έξω από το GAS στα Χανιά. GASPIE. Δεν περιγράφεται. Το ζεις.

https://www.gasmoto.gr/el/gaspie-2026
Κάνε κλικ ↑ για να δεις περισσότερα για την εκδήλωση του GAS!

https://www.gasmoto.gr/el/gaspie-2026

 

Ετικέτες