Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

29/6/2015

Στην Αυστραλία έχω ταξιδέψει με μοτοσυκλέτα δυο φορές, το 1995 και το 2004. Περισσότερο θυμάμαι όμως την πρώτη φορά, όταν θέλησα να υλοποιήσω ένα απίστευτο όνειρο ζωής: να επιστρέψω στη γενέτειρά μου, στο μακρινό νησί του Νότου, οδικώς! Το τόλμησα και τελικά τα κατάφερα. Αφού διέσχισα όλη την Ασία (από την Αθήνα στην Σιγκαπούρη), στη συνέχεια αποβιβάστηκα στο Darwin της Βόρειας Αυστραλίας, για να καταλήξω πανηγυρικά μετά από 40 ημέρες ταξιδιού στο Σίδνεϋ.
Αυτήν την φορά όμως (όπως και το 2004), η μοτοσυκλέτα στάλθηκε ατμοπλοϊκώς από την Ελλάδα, προκειμένου να ταξιδέψει τα όνειρα και τις ανησυχίες μου. Πάνω λοιπόν στην σέλα μιας ΚΤΜ 1050 Adventure, είχα σχεδιάσει -με αφετηρία και τερματισμό το κοσμοπολίτικο Σύδνεϋ- να περιπλανηθώ σε έξι πολιτείες και να σταματήσω το κοντέρ στα 18.000 χιλιόμετρα. Δεν είναι και άσχημα για δυο μήνες στους δρόμους της Αυστραλίας…

Έχοντας αρκετούς συγγενείς στο Σίδνεϋ, η φιλοξενία που μου πρόσφεραν ήταν ευπρόσδεκτη, όπως και η βοήθειά τους στον εκτελωνισμό της μοτοσυκλέτας. Αφού τελείωσα λοιπόν με την τελωνειακή γραφειοκρατία και η μαύρη Adventure πάτησε τις ρόδες της στο αυστραλέζικο έδαφος, ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την εκκίνηση του “Australian Tour 2015”.
Εκτός όμως από τα μοναδικά αξιοθέατά του, το φουτουριστικό Σίδνεϋ, το σημαντικότερο αστικό, οικονομικό και πνευματικό κέντρο της χώρας, με συγκλόνισε και με τους Έλληνες του. Τιμώντας την παρουσία μου στην πόλη τους, οι ομογενείς του Παναρκαδικού Συλλόγου Νέας Νότιας Ουαλίας (Panarcadian Association of N.S.W) οργάνωσαν μια συγκινητική τελετή αναχώρησης μπροστά από τα γραφεία του συλλόγου. Αυτό ήταν κάτι που θα το θυμάμαι για πάντα…

Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησα για την τρίτη μοτοσυκλετιστική περιήγησή μου στην Αυστραλία. Πρώτος σταθμός η μικρή κωμόπολη Katoomba (95 χλμ. δυτικά του Σίδνεϋ), όπου απαθανάτισα τις "Τρεις Αδελφές" (Three Sisters), έναν βραχώδη μνημείο των ορέων Blue Mountains. Η δεύτερη διανυκτέρευσή μου on the road έγινε στην πόλη Broken Hill (1.130 χλμ. δυτικά του Σίδνεϋ). Ήμουν πλέον στις παρυφές της αυστραλιανής ενδοχώρας Outback. Η έρημος της Αυστραλίας με περιμένει…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_675

Επικαιρότητα

MV Agusta 750S 1972 με μόλις 477 μίλια σε δημοπρασία Bohnam’s!

Άνηκε στον Βρετανό πρωτοπόρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού Michel Noël Mavrogordato

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/1/2026

Μία από τις πιο εμβληματικές τετρακύλινδρες μοτοσυκλέτες δρόμου της δεκαετίας του ’70 επιστρέφει στο προσκήνιο, σε κατάσταση που δύσκολα συναντάται.

Η MV Agusta 750S του 1972 που παρουσιάζεται στη δημοπρασία Motorcycles Online του οίκου Bohnams στις 13 με 23 Φεβρουαρίου 2026. Αποτελεί ένα πραγματικό κόσμημα για συλλέκτες. Πρόκειται για μοτοσυκλέτα που ανήκε στον Michel Noël Mavrogordato και παραδόθηκε καινούργια από την αντιπροσωπία του επίσης ιστορικού αγωνιζόμενου, Gus Kuhn, τον άνθρωπο που ταύτισε το όνομα του με την MV Agusta στη Μεγάλη Βρετανία.

Το κοντέρ δείχνει μόλις 477 μίλια, ένδειξη που από μόνη της την κατατάσσει σε σπάνια κατηγορία. Η 750S ήταν η “πολιτική” απόγονος των αγωνιστικών τετρακύλινδρων της MV, με εγκάρσιο τετρακύλινδρο κινητήρα, διπλούς εκκεντροφόρους και πλατίνες, με χαρακτηριστικό ήχο που πέρασε στην ιστορία. Ήταν η μοτοσυκλέτα που έφερε τον αέρα των GP στον δρόμο, σε μια εποχή που η ιταλική εταιρεία κυριαρχούσε στα Grand Prix, συνυφαίνοντας τον θρύλο της με τον, κατά πολλούς σπουδαιότερο αναβάτη αγώνων μοτοσυκλέτας, Giacomo Agostini.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα φέρει αριθμό πλαισίου MV4C752140266 και αριθμό κινητήρα 214-0221*, ενώ συνοδεύεται από όλα τα απαραίτητα έγγραφα βρετανικής ταξινόμησης. Η συνολική του εικόνα παραπέμπει σε μοτοσυκλέτα που διατηρήθηκε περισσότερο ως συλλεκτικό αντικείμενο παρά ως μέσο μετακίνησης, κάτι που εξηγεί και τα ελάχιστα μίλια στο οδόμετρο.

Η εκτίμηση τιμής κυμαίνεται από 30.000 έως 50.000 λίρες (περίπου 35.000 – 58.000 ευρώ), ποσό που αντικατοπτρίζει όχι μόνο τη σπανιότητα της 750S, αλλά και την ιστορικότητα και γενική κατάσταση της μοτοσυκλέτας. Για τους λάτρεις της κλασικής ιταλικής σχολής, πρόκειται για μια “ευκαιρία” που δεν βλέπει κανείς συχνά διαθέσιμη.