Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

29/6/2015

Στην Αυστραλία έχω ταξιδέψει με μοτοσυκλέτα δυο φορές, το 1995 και το 2004. Περισσότερο θυμάμαι όμως την πρώτη φορά, όταν θέλησα να υλοποιήσω ένα απίστευτο όνειρο ζωής: να επιστρέψω στη γενέτειρά μου, στο μακρινό νησί του Νότου, οδικώς! Το τόλμησα και τελικά τα κατάφερα. Αφού διέσχισα όλη την Ασία (από την Αθήνα στην Σιγκαπούρη), στη συνέχεια αποβιβάστηκα στο Darwin της Βόρειας Αυστραλίας, για να καταλήξω πανηγυρικά μετά από 40 ημέρες ταξιδιού στο Σίδνεϋ.
Αυτήν την φορά όμως (όπως και το 2004), η μοτοσυκλέτα στάλθηκε ατμοπλοϊκώς από την Ελλάδα, προκειμένου να ταξιδέψει τα όνειρα και τις ανησυχίες μου. Πάνω λοιπόν στην σέλα μιας ΚΤΜ 1050 Adventure, είχα σχεδιάσει -με αφετηρία και τερματισμό το κοσμοπολίτικο Σύδνεϋ- να περιπλανηθώ σε έξι πολιτείες και να σταματήσω το κοντέρ στα 18.000 χιλιόμετρα. Δεν είναι και άσχημα για δυο μήνες στους δρόμους της Αυστραλίας…


Έχοντας αρκετούς συγγενείς στο Σίδνεϋ, η φιλοξενία που μου πρόσφεραν ήταν ευπρόσδεκτη, όπως και η βοήθειά τους στον εκτελωνισμό της μοτοσυκλέτας. Αφού τελείωσα λοιπόν με την τελωνειακή γραφειοκρατία και η μαύρη Adventure πάτησε τις ρόδες της στο αυστραλέζικο έδαφος, ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την εκκίνηση του “Australian Tour 2015”.
Εκτός όμως από τα μοναδικά αξιοθέατά του, το φουτουριστικό Σίδνεϋ, το σημαντικότερο αστικό, οικονομικό και πνευματικό κέντρο της χώρας, με συγκλόνισε και με τους Έλληνες του. Τιμώντας την παρουσία μου στην πόλη τους, οι ομογενείς του Παναρκαδικού Συλλόγου Νέας Νότιας Ουαλίας (Panarcadian Association of N.S.W) οργάνωσαν μια συγκινητική τελετή αναχώρησης μπροστά από τα γραφεία του συλλόγου. Αυτό ήταν κάτι που θα το θυμάμαι για πάντα…


Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησα για την τρίτη μοτοσυκλετιστική περιήγησή μου στην Αυστραλία. Πρώτος σταθμός η μικρή κωμόπολη Katoomba (95 χλμ. δυτικά του Σίδνεϋ), όπου απαθανάτισα τις "Τρεις Αδελφές" (Three Sisters), έναν βραχώδη μνημείο των ορέων Blue Mountains. Η δεύτερη διανυκτέρευσή μου on the road έγινε στην πόλη Broken Hill (1.130 χλμ. δυτικά του Σίδνεϋ). Ήμουν πλέον στις παρυφές της αυστραλιανής ενδοχώρας Outback. Η έρημος της Αυστραλίας με περιμένει…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά