Αυτοκαθαριζόμενα γκριπ στη μάχη κατά της πανδημίας

Προσαρμογή στις συνθήκες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/4/2020

Στη κρίση δημιουργούνται Κροίσοι λένε και τώρα με την πανδημία τα επιχειρηματικά μυαλά έχουν πάρει φωτιά, προσπαθώντας να βρουν τρόπους να εκμεταλλευτούν την κατάσταση προς το συμφέρον τους. Άλλοι έχουν αρχίσει και εμπορεύονται μάσκες μιας χρήσεως, βαφτίζοντάς τες πολλών πατώντας στην ελλιπής ενημέρωση του κόσμου για να βγάλουν χρήματα, ενώ άλλοι, όπως η nanoSeptic επενδύει πάνω στην δημιουργία νέων τεχνολογιών για την πρόληψη και τον περιορισμό διασποράς μικροβίων. Συγκεκριμένα, η εταιρεία υφίσταται από το 2016 και στην γκάμα της υπάρχουν αμέτρητα προϊόντα που ένας ψυχαναγκαστικός με την καθαριότητα θα λάτρευε! Διαθέτει από απλά χαρτομάντηλα μέχρι ειδικά φιλμ για touchscreen οθόνες που υπόσχονται ότι περιορίζουν τη διασπορά των μικροβίων.

Η τεχνολογία που έχει αναπτύξει η εταιρεία βασίζεται στη χρήση νανοκρυστάλλων στα φιλμ των οθονών και τις ζελατίνες που χρησιμοποιούνται για να τυλίξουν λαβές, πόμολα, κουπαστές κλπ., τα οποία όταν εκτεθούν στον ήλιο προκαλείται η οξείδωση των μολυσματικών ουσιών. Μάλιστα αναφέρεται πως τα οι ζελατίνες και τα φιλμ διατηρούν τις δυνατότητές τους μέχρι και 90 μέρες, ανάλογα με τη συχνότητα επαφής με τον κόσμο. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις μοτοσυκλέτες; Εξηγούμαστε ευθείς αμέσως.

Μια αμερικάνικη start-up, η Wheels, δραστηριοποιείται περίπου με τον ίδιο τρόπο όπως η Lime στην Ελλάδα, δηλαδή έχει τοποθετήσει σε διάφορα σημεία της πόλης τα ηλεκτρικά της δίκυκλα, τα οποία μπορεί να νοικιάσει ο καθένας με χρέωση ανά ώρα και να μεταφερθεί απ’ το ένα σημείο στο άλλο χωρίς να περπατήσει. Τώρα με την πανδημία, η Wheels αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τις ζελατίνες της NanoSeptic στα γκριπ και τις μανέτες των πατινιών της, ούτως ώστε ο κόσμος να μην φοβάται να τα χρησιμοποιήσει σε περίπτωση που δεν έχει γάντια.

Καλό είναι πάντοτε να χρησιμοποιούμε την κριτική μας ικανότητα πριν προβούμε σε διάφορα συμπεράσματα και αγορές. Τα προϊόντα της NanoSeptic δεν αποστειρώνουν την επιφάνεια με τη χρήση των νανοκρυστάλλων, αλλά την καθαρίζουν, που σημαίνει ότι απλώς μειώνουν τις πιθανότητες διασποράς μικροβίων. Η χρήσης τους απ’ την Wheels αποτελεί μια εξαιρετική λύση για τον περιορισμό των εστιών μικροβίων και τα προϊόντα της NanoSpeptic θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για τον ίδιο σκοπό. Στις μοτοσυκλέτες μας θα μπορούσε να έχει εφαρμογή αλλά σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστά το σωστό πλύσιμο των χεριών και την πολύ προσοχή που πρέπει να δίνουμε στον εξοπλισμό μας διατηρώντας τον καθαρό.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.