Αύξηση ορίου ταχύτητας στα 150km/h στην Ιταλία

Επανέρχεται η συζήτηση για εφαρμογή του άρθρου 142
150 limit
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/3/2023

Τα όρια ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους δεν έχουν μοναδικό σκοπό την ασφάλεια, αλλά κυρίως την μείωση της κατανάλωσης καυσίμων. Τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στις χώρες της Ε.Ε. τα όρια ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους μειώθηκαν δραστικά τις περιόδους που το κόστος των καυσίμων έγινε υπερβολικό και άρχιζε να δημιουργεί προβλήματα στο εμπορικό ισοζύγιο των χωρών. Η πετρελαϊκή κρίση του ’70 στις ΗΠΑ οδήγησε στην επιβολή του ορίου των 55 μιλίων στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους και για αντίστοιχους λόγους απέκτησαν όρια ταχύτητας και οι Autostrada στην Ιταλία, όπου μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του ’80 δεν είχαν καθόλου όρια ταχύτητας και ήταν μαζί με την Γερμανία οι μοναδικές χώρες της Ευρώπης με απουσία ορίων ταχυτήτων στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους. Τα τελευταία χρόνια, η γενική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς όλα τα κράτη μέλη είναι να έχουν ως ανώτατο όριο ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους τα 130km/h, πάντα με το σκεπτικό της κατανάλωσης καυσίμων και όχι για θέματα ασφάλειας. Η Γερμανία εξακολουθεί να διατηρεί κάποια σημεία των αυτοκινητόδρομων (Autobahn) χωρίς όρια ταχύτητας, όμως έχει ηλεκτρονικές πινακίδες όπου όταν οι συνθήκες το απαιτούν (χιόνια, βροχή κ.τ.λ.) ενεργοποιούν τα όρια ταχύτητας. Έτσι μπορεί τη μία μέρα να μην υπάρχουν καθόλου όρια ταχύτητας σε κάποιο σημείο και μετά από 3-4 ώρες στο ίδιο σημείο να έχει όριο ταχύτητας μεταξύ 80-130km/h. Αυτή είναι και η πιο σωστή επιλογή από θέμα ασφάλειας, διότι σε χώρες όπως ο Καναδάς για παράδειγμα που χιονίζει, υπάρχουν σταθερά όρια ταχύτητας τα οποία είναι γελοιωδώς χαμηλά για το καλοκαίρι και υπερβολικά υψηλά για τον χειμώνα όπου μπορεί να έχει πάγο ή δέκα πόντους χιόνι.

Στην Ιταλία από την άλλη μεριά, τα όρια αυτή τη στιγμή είναι στα 130km/h στην Autostrada, όμως στο άρθρο 142 του ιταλικού Κ.Ο.Κ. προβλέπεται η δυνατότητα αύξησης του ορίου στα 150km/h αν ο δρόμος έχεις τρεις λωρίδες κυκλοφορίας και ΛΕΑ.

Σύμφωνα με δηλώσεις του νέου Υπουργού Μεταφορών Matteo Salvini, έχει ξεκινήσει η κουβέντα για την αύξηση των ορίων ταχύτητας στα 150km/h, δεδομένου πως τα θανατηφόρα ατυχήματα γίνονται κυρίως σε αστικούς και περιφερειακούς δρόμους και όχι στις εθνικές οδούς. Το σίγουρο είναι πως με τις σημερινές τιμές των καυσίμων, ακόμα και στα 300km/h να το πάνε, πάλι με 120km/h θα ταξιδεύει ο κόσμος στις εθνικές… Ειδικά με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα που η αυτονομία τους πέφτει δραματικά αν ξεπεράσεις τα 130km/h, μπορείς να καταργήσεις εντελώς τα όρια στις εθνικές!

Επίσης είναι τέτοιο το μποτιλιάρισμα στις εθνικές οδούς της Ιταλίας (ειδικά όσο πλησιάζεις στις μεγάλες πόλεις) που πραγματικά δεν έχει καν νόημα η συζήτηση για τα όρια ταχύτητας…

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.