Αύξηση ορίου ταχύτητας στα 150km/h στην Ιταλία

Επανέρχεται η συζήτηση για εφαρμογή του άρθρου 142
150 limit
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/3/2023

Τα όρια ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους δεν έχουν μοναδικό σκοπό την ασφάλεια, αλλά κυρίως την μείωση της κατανάλωσης καυσίμων. Τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στις χώρες της Ε.Ε. τα όρια ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους μειώθηκαν δραστικά τις περιόδους που το κόστος των καυσίμων έγινε υπερβολικό και άρχιζε να δημιουργεί προβλήματα στο εμπορικό ισοζύγιο των χωρών. Η πετρελαϊκή κρίση του ’70 στις ΗΠΑ οδήγησε στην επιβολή του ορίου των 55 μιλίων στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους και για αντίστοιχους λόγους απέκτησαν όρια ταχύτητας και οι Autostrada στην Ιταλία, όπου μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του ’80 δεν είχαν καθόλου όρια ταχύτητας και ήταν μαζί με την Γερμανία οι μοναδικές χώρες της Ευρώπης με απουσία ορίων ταχυτήτων στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους. Τα τελευταία χρόνια, η γενική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς όλα τα κράτη μέλη είναι να έχουν ως ανώτατο όριο ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους τα 130km/h, πάντα με το σκεπτικό της κατανάλωσης καυσίμων και όχι για θέματα ασφάλειας. Η Γερμανία εξακολουθεί να διατηρεί κάποια σημεία των αυτοκινητόδρομων (Autobahn) χωρίς όρια ταχύτητας, όμως έχει ηλεκτρονικές πινακίδες όπου όταν οι συνθήκες το απαιτούν (χιόνια, βροχή κ.τ.λ.) ενεργοποιούν τα όρια ταχύτητας. Έτσι μπορεί τη μία μέρα να μην υπάρχουν καθόλου όρια ταχύτητας σε κάποιο σημείο και μετά από 3-4 ώρες στο ίδιο σημείο να έχει όριο ταχύτητας μεταξύ 80-130km/h. Αυτή είναι και η πιο σωστή επιλογή από θέμα ασφάλειας, διότι σε χώρες όπως ο Καναδάς για παράδειγμα που χιονίζει, υπάρχουν σταθερά όρια ταχύτητας τα οποία είναι γελοιωδώς χαμηλά για το καλοκαίρι και υπερβολικά υψηλά για τον χειμώνα όπου μπορεί να έχει πάγο ή δέκα πόντους χιόνι.

Στην Ιταλία από την άλλη μεριά, τα όρια αυτή τη στιγμή είναι στα 130km/h στην Autostrada, όμως στο άρθρο 142 του ιταλικού Κ.Ο.Κ. προβλέπεται η δυνατότητα αύξησης του ορίου στα 150km/h αν ο δρόμος έχεις τρεις λωρίδες κυκλοφορίας και ΛΕΑ.

Σύμφωνα με δηλώσεις του νέου Υπουργού Μεταφορών Matteo Salvini, έχει ξεκινήσει η κουβέντα για την αύξηση των ορίων ταχύτητας στα 150km/h, δεδομένου πως τα θανατηφόρα ατυχήματα γίνονται κυρίως σε αστικούς και περιφερειακούς δρόμους και όχι στις εθνικές οδούς. Το σίγουρο είναι πως με τις σημερινές τιμές των καυσίμων, ακόμα και στα 300km/h να το πάνε, πάλι με 120km/h θα ταξιδεύει ο κόσμος στις εθνικές… Ειδικά με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα που η αυτονομία τους πέφτει δραματικά αν ξεπεράσεις τα 130km/h, μπορείς να καταργήσεις εντελώς τα όρια στις εθνικές!

Επίσης είναι τέτοιο το μποτιλιάρισμα στις εθνικές οδούς της Ιταλίας (ειδικά όσο πλησιάζεις στις μεγάλες πόλεις) που πραγματικά δεν έχει καν νόημα η συζήτηση για τα όρια ταχύτητας…

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.