BLADE: Εν σειρά τρίκυκλο με υπογραφή «Marabese»! - Σχεδιαστές των Piaggio MP3, Tiger 1050 και πολλών ακόμη

Μία περίεργη λύση που την εξετάζουν σοβαρά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/1/2020

Οι δύο γιοί του διάσημου σχεδιαστή και εφευρέτη, Luciano Marabese που πέθανε το 2016, πιάνουν και συνεχίζουν ένα από τα πιο παράξενα σχέδιά του. Το τρίκυκλο εν σειρά που είχε φτάσει μάλιστα στο στάδιο του πρωτότυπου κάνοντας δοκιμές στο δρόμο.

Για να καταλάβουμε πως δεν είναι ένα τυχαίο σχέδιο, να θυμίσουμε πως το Studio Marabese που ξεκίνησε ο Luciano και επάξια συνεχίζουν οι γιοι του, έχει σχεδιάσει το εμπρός σύστημα του Piaggio MP3 αλλά και το τρίκυκλο σκούτερ της Quadro - για το οποίο μάλιστα εμείς είχαμε γράψει πως δεν πέφτεις. Είχαμε βέβαια γράψει επίσης πως θα ήταν το καλύτερο τρίκυκλο αν είχε άλλο κινητήρα, άλλες αναρτήσεις, ποιότητα κατασκευής, αν δηλαδή παίρναμε το εμπρός σύστημα και το προσαρμόζαμε σε ένα άλλο, λίγο πιο καλοφτιαγμένο μάλιστα MP3! (από τότε τα Quadro έχουν αλλάξει, ευτυχώς κρατώντας το φανταστικό εμπρός σύστημα).

Το Studio Marabese έχει επίσης σχεδιάσει το Yamaha Tesseract, την περίεργη τετράτροχη μοτοσυκλέτα της Yamaha, (πλαγιάζει πάνω στους τροχούς – όχι σαν ATV) αποδεικνύοντας έτσι, πως έχουν ασχοληθεί ιδιαιτέρως σοβαρά με τους τρεις και τέσσερις τροχούς σε μία μοτοσυκλέτα. Κυρίως γιατί γνωρίζουν πολύ καλά την μοτοσυκλέτα όπως ακριβώς είναι και η έννοιά της, με δύο τροχούς δηλαδή.

Οι βασικότερες μοτοσυκλέτες που έχει σχεδιάσει ο Luciano, έπειτα ο Luciano με τους γιους του και πλέον μόνοι τους οι Riccardo και Roberto, περιλαμβάνουν τις παρακάτω:

Aprilia Atlantic
Aprilia Pegaso 650
Gilera Runner
Gilera Nexus
Gilera Typhoon / NRG
Gilera KZ
Gilera RC
Moto Guzzi V11
Moto Guzzi V10 Centauro
Moto Guzzi Breva 750 - Breva V1100
Moto Guzzi Griso
Moto Guzzi Norge
Moto Morini Corsaro 1200
Moto Morini 9​1⁄2
Moto Morini Granpasso
Piaggio Vespa Gran Turismo 200
Piaggio X8
Piaggio MP3
Piaggio Zip
Piaggio Sfera
Piaggio Exagon
Quadro 350D/S
Triumph Urban Daytona
Triumph Tiger 1050
Triumph Speed Triple
Yamaha MT-03

 

Ας υποθέσουμε λοιπόν πως με ένα τόσο διευρυμένο πελατολόγιο και αρκετές μοτοσυκλέτες και σκούτερ στο ενεργητικό τους, πως ξέρουν αρκετά καλά το τί κάνουν.

Το πρωτότυπο που τελευταία φορά εργάστηκε ο πατέρας τους το 2006, προηγείται σχεδιαστικά του Piaggio MP3, πάνω σε αυτό εξέλιξαν την ιδέα για δύο τροχούς που στην στροφή θα μεταβάλλουν οριακά την ακτίνα που διαγράφουν, ώστε στην πράξη να πατούν το ίδιο καλά και οι δύο.

Ο αρχικός τους προβληματισμός, αυτό που όλοι σκέπτονται μόλις το βλέπουν για το βάρος εμπρός, την αδράνεια, την αντίσταση στο γυροσκοπικό κτλ, απλά… επιβεβαιώθηκε αρχικά! Αντί να παρατήσει την ιδέα όμως, ο Luciano – μία δεκαετία πριν φύγει από την ζωή – πειραματίστηκε αρκετά και βρήκε λύση στα παραπάνω.

Το πρόβλημα είναι πως ο σχεδιασμός του δούλευε άψογα με τροχούς 10 ιντσών, και εξαιρετικά δύσκολα με μεγαλύτερους, αφήνοντας τελικά το πρωτότυπο στην άκρη για να ασχοληθεί με το Piaggio MP3, όπως του ζήτησε ένας από τους βασικούς του πελάτες. Κράτησε όλα όσα είχε μάθει και μαζί με τα τους γιους του ανά τακτά χρονικά διαστήματα το εξέταζαν ως μία άσκηση κυρίως και τίποτε περισσότερο.

Αυτό που αλλάζει τώρα, είναι πως η δεύτερη γενιά του Marabese Design Studio αποφάσισε να το βγάλει στην παραγωγή για την αγορά της Ασίας αρχικά. Εκεί δηλαδή που χρειάζονται μία μικρή μοτοσυκλέτα με εξαιρετική πρόσφυση στους γλιστερούς δρόμους, αλλά έχουν και εξαιρετική ευαισθησία με το συνολικό πλάτος. Κι εμείς εδώ στην Ελλάδα μπορούμε καλύτερα να καταλάβουμε το γιατί.

Ισχύει και κάτι ακόμη, πολύ πιο σοβαρό, ώστε το τρίκυκλο αυτό να φτιαχτεί από Ιταλούς στην Ασία πρώτα, χωρίς το αρχικό πλάνο να περιλαμβάνει την Ευρώπη: Το μοτοσυκλετιστικό κοινό στην Ασία, είναι πολύ πιο ανοιχτόμυαλο μπροστά στο καινούριο και το διαφορετικό, συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη. Κι αυτό δεν είναι απλά μία άποψη που την ασπαζόμαστε κι εμείς στο περιοδικό, αλλά έχει επίσης μετρηθεί και τεκμηριωθεί, είναι λοιπόν πραγματικότητα.

Αυτή την στιγμή έχουν ήδη καταφέρει να εξελίξουν το σχέδιο με τροχούς 12 ιντσών εμπρός και εξαιρετική πρόσφυση - όπως λένε. Για κινητήρα χρησιμοποιούν έναν τριακοσίων κυβικών που δεν αποκαλύπτουν την προέλευσή του, αλλά είναι με βεβαιότητα από την Κίνα, ενώ έχουν ήδη στο μυαλό τους δικύλινδρους των πεντακοσίων και πεντακοσίων πενήντα κυβικών που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν χωρίς να απαιτούνται μεγάλες παραχωρήσεις στο πλαίσιο ή το εμπρός σύστημα. Αυτό, σε περίπτωση που κάποτε έρθει και προς Ευρώπη μεριά...

Προς το παρόν, οι δύο τροχοί με την διαφορετική ακτίνα που διαγράφουν στην στροφή, περιγράφονται από τους σχεδιαστές σαν να είναι ράγες τρένου που ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο πτώσης, την ίδια στιγμή που παραμένει πιο ευέλικτο από κάθε άλλο γνωστό τρίκυκλο. Πάντα κατά δήλωσή τους.

Το BLADE αν και προηγείται σχεδιαστικά του MP3, όπως είπαμε, κρίθηκε πως δεν ήταν η κατάλληλη ώρα να συστηθεί στο ευρύ κοινό. Εξακολουθούν να πιστεύουν πως δεν έχει έρθει αυτή η στιγμή, για αυτό και το προετοιμάζουν για την αγορά της Ασίας.

 

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.