BMW: Αλλάζει λογότυπο μετά από 23 χρόνια!

Μόνο για τις πλατφόρμες επικοινωνίας!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/3/2020

Το λογότυπο της πιο διάσημης βαυαρικής εταιρείας μοτοσυκλετών, της BMW αλλάζει μετά από 23 ολόκληρα χρόνια. Αρχικά, το νέο λογότυπο θα εμφανίζεται μονάχα στις on & off line επικοινωνίες της εταιρείας και όχι σε κάποιο αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα της. Στο παρελθόν το λογότυπο ήταν μασίφ, και τρικολόρε (λευκό, γαλάζιο, μαύρο), ενώ πλέον είναι μόνο λευκό και γαλάζιο καθώς όπου υπήρχε μαύρο έχει γίνει διαφανές, με στόχο να προσκαλεί υποσυνείδητα  τον παρατηρητή στον κόσμο της BMW – όπως αναφέρουν οι άνθρωποι που το σχεδίασαν. Προς το παρόν δεν υπάρχουν αναφορές αν το διαφανές λογότυπο θα περάσει και στα οχήματα του γερμανικού κολοσσού.

Με αφορμή την αλλαγή του λογότυπου επικοινωνίας θα κάνουμε μια μικρή ιστορική αναδρομή στο σήμα της BMW και θα ξεκαθαρίσουμε την ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτό. Αρχικά η BMW ονομαζόταν Rapp Motorenwerke και δημιουργούσε αεροσκάφη. Το 1917 μετονομάστηκε σε BMW με τα αρχικά της να προκύπτουν απ’ το μέρος που βρισκόταν του εργοστάσιό της, στη Βαυαρία στη Νότια Γερμανία και τα άλλα δύο απ’ τα προϊόντα που κατασκεύαζε, εξ ου και το Bayerische Motoren Werke στα γερμανικά ή στα αγγλικά Bavarian Motor Works.

Σχετικά με το σχήμα του λογότυπου πλανάται ένας μύθος γύρο από αυτό, θέλοντας το γαλάζιο να συμβολίζει τον ουρανό και το λευκό την έλικα ενός αεροσκάφους, συνδέοντας την Ιστορία της με αυτά. Ωστόσο, η έμπνευση για το σχήμα του λογότυπου δεν ήταν αυτή, καθώς τα χρώματα προέρχονται απ’ τη βαυαρική σημαία – αντίθετα τοποθετημένα. Βέβαια, χρειάστηκε να περάσουν αρκετοί μήνες απ’ τη δημιουργία του μέχρι η BMW κατασταλάξει στη μορφή του σήματός της και για αυτό πολλές διαφημίσεις της δεν είχαν το λογότυπο.

Η σύνδεση του σήματος με την έλικα και τον ουρανό από το κοινό προέκυψε από επόμενες διαφημίσεις της BMW. Συγκεκριμένα αυτή η θεωρία ξεκίνησε το 1929 όταν η BMW προωθούσε ένα νέο κινητήρα για αεροσκάφη που είχε ετοιμάσει. Ήταν λογικό και επόμενο απ’ τη στιγμή που στον έλικα ενός αεροσκάφους που υπήρχε στη διαφήμιση, φαινόταν αχνά το λογότυπο της BMW. Μάλιστα, η βαυαρική εταιρεία άφησε το μύθο να πλανάται αντί να διορθώσει τη παραφιλολογία που δημιουργήθηκε, αφού έβλεπε πως όλο και περισσότερος κόσμος μιλούσε για αυτό.

“Για πάρα πολύ καιρό, η BMW δεν έδινε σημασία στο μύθο που είχε δημιουργηθεί γύρο απ’ το λογότυπό της και δεν προσπάθησε να το διορθώσει,” ήταν τα λόγια Fred Jakobs μέλος του BMW Group Classic. Το 1953, ήρθε πιο κοντά στη σημερινή του μορφή, με τη γραμματοσειρά και το χρώμα των περιμέτρων των κύκλων να αποκτούν λευκό χρώμα αντί του χρυσού που υπήρχε.

Με την πάροδο των χρόνων το σήμα της BMW δέχτηκε διακριτικές αλλαγές, διατηρώντας πάντα την αυθεντικότητά του. Η τελευταία αλλαγή ήταν το 1997, ενώ τώρα ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο με την ανανέωση του λογότυπου επικοινωνίας. Όπως είπαμε στην αρχή, η BMW δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα χρησιμοποιηθεί και στα οχήματά της, όμως είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά στο πρωτότυπο BMW i4 concept.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.