Το λογότυπο της πιο διάσημης βαυαρικής εταιρείας μοτοσυκλετών, της BMW αλλάζει μετά από 23 ολόκληρα χρόνια. Αρχικά, το νέο λογότυπο θα εμφανίζεται μονάχα στις on & off line επικοινωνίες της εταιρείας και όχι σε κάποιο αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα της. Στο παρελθόν το λογότυπο ήταν μασίφ, και τρικολόρε (λευκό, γαλάζιο, μαύρο), ενώ πλέον είναι μόνο λευκό και γαλάζιο καθώς όπου υπήρχε μαύρο έχει γίνει διαφανές, με στόχο να προσκαλεί υποσυνείδητα τον παρατηρητή στον κόσμο της BMW – όπως αναφέρουν οι άνθρωποι που το σχεδίασαν. Προς το παρόν δεν υπάρχουν αναφορές αν το διαφανές λογότυπο θα περάσει και στα οχήματα του γερμανικού κολοσσού.
Με αφορμή την αλλαγή του λογότυπου επικοινωνίας θα κάνουμε μια μικρή ιστορική αναδρομή στο σήμα της BMW και θα ξεκαθαρίσουμε την ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτό. Αρχικά η BMW ονομαζόταν Rapp Motorenwerke και δημιουργούσε αεροσκάφη. Το 1917 μετονομάστηκε σε BMW με τα αρχικά της να προκύπτουν απ’ το μέρος που βρισκόταν του εργοστάσιό της, στη Βαυαρία στη Νότια Γερμανία και τα άλλα δύο απ’ τα προϊόντα που κατασκεύαζε, εξ ου και το Bayerische Motoren Werke στα γερμανικά ή στα αγγλικά Bavarian Motor Works.
Σχετικά με το σχήμα του λογότυπου πλανάται ένας μύθος γύρο από αυτό, θέλοντας το γαλάζιο να συμβολίζει τον ουρανό και το λευκό την έλικα ενός αεροσκάφους, συνδέοντας την Ιστορία της με αυτά. Ωστόσο, η έμπνευση για το σχήμα του λογότυπου δεν ήταν αυτή, καθώς τα χρώματα προέρχονται απ’ τη βαυαρική σημαία – αντίθετα τοποθετημένα. Βέβαια, χρειάστηκε να περάσουν αρκετοί μήνες απ’ τη δημιουργία του μέχρι η BMW κατασταλάξει στη μορφή του σήματός της και για αυτό πολλές διαφημίσεις της δεν είχαν το λογότυπο.
Η σύνδεση του σήματος με την έλικα και τον ουρανό από το κοινό προέκυψε από επόμενες διαφημίσεις της BMW. Συγκεκριμένα αυτή η θεωρία ξεκίνησε το 1929 όταν η BMW προωθούσε ένα νέο κινητήρα για αεροσκάφη που είχε ετοιμάσει. Ήταν λογικό και επόμενο απ’ τη στιγμή που στον έλικα ενός αεροσκάφους που υπήρχε στη διαφήμιση, φαινόταν αχνά το λογότυπο της BMW. Μάλιστα, η βαυαρική εταιρεία άφησε το μύθο να πλανάται αντί να διορθώσει τη παραφιλολογία που δημιουργήθηκε, αφού έβλεπε πως όλο και περισσότερος κόσμος μιλούσε για αυτό.
“Για πάρα πολύ καιρό, η BMW δεν έδινε σημασία στο μύθο που είχε δημιουργηθεί γύρο απ’ το λογότυπό της και δεν προσπάθησε να το διορθώσει,” ήταν τα λόγια Fred Jakobs μέλος του BMW Group Classic. Το 1953, ήρθε πιο κοντά στη σημερινή του μορφή, με τη γραμματοσειρά και το χρώμα των περιμέτρων των κύκλων να αποκτούν λευκό χρώμα αντί του χρυσού που υπήρχε.
Με την πάροδο των χρόνων το σήμα της BMW δέχτηκε διακριτικές αλλαγές, διατηρώντας πάντα την αυθεντικότητά του. Η τελευταία αλλαγή ήταν το 1997, ενώ τώρα ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο με την ανανέωση του λογότυπου επικοινωνίας. Όπως είπαμε στην αρχή, η BMW δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα χρησιμοποιηθεί και στα οχήματά της, όμως είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά στο πρωτότυπο BMW i4 concept.
ΕΕ-Κινητήρας εσωτερικής καύσης: Παράταση ζωής και μετά το 2035 με θεαματική αναδίπλωση
Αλλάζει τα σχέδιά της η Ευρώπη για τα ηλεκτρικά που δεν έβγαιναν από την αρχή
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
15/12/2025
Τελικά και εν μέσω πιέσεων κυρίως από Γερμανούς κατασκευαστές αλλά και από τον κατακλυσμό των ευρωπαϊκών αγορών από πιο προσιτά κινέζικα ηλεκτρικά η ΕΕ κάνει πίσω στην απαγόρευση πώλησης καινούργιων οχημάτων με θερμικούς κινητήρες από το 2035, σε ένα πλάνο που δεν έβγαινε από την αρχή.
Είχαμε πει αρκετές φορές πως το πλάνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης της μείωσης του περιβαλλοντικού αντίκτυπου από τις μεταφορές δεν ήταν ρεαλιστικό αναφορικά με τα επιβατικά και ελαφριά επαγγελματικά οχήματα παρά τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν ξοδέψει, ειδικά την τελευταία πενταετία, οι κατασκευαστές για την εξέλιξη τεχνολογιών σχετικών με τους ηλεκτρικούς κινητήρες και τις μπαταρίες και σε πολύ μικρότερο βαθμό οι κυβερνήσεις για τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών -δεν επαρκούν σε καμία περίπτωση. Δεν ήταν επίσης ρεαλιστικό αναφορικά με το στρατηγική που ακολουθήθηκε όπου όλο το βάρος έπεφτε σε μία τεχνολογία, την ηλεκτροκίνηση, ενώ ο θερμικός κινητήρας, ο οποίος μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης -με την εξέλιξη ουδέτερων ανθρακικά καυσίμων-, αντιμετωπιζόταν εχθρικά.
Η αλλαγή αντικαθιστά τον αρχικά προτεινόμενο στόχο μείωσης CO₂ κατά 100% με έναν πιο ήπιο στόχο 90%, μειώνοντας την άμεση πίεση στις πωλήσεις νέων οχημάτων με κινητήρες βενζίνης και πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένων και των μοτοσυκλετών, με την εξέλιξη να επιβεβαιώνεται σε γερμανικά έντυπα από τον Manfred Weber, πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
"Για τις νέες ταξινομήσεις από το 2035 και μετά, θα ισχύει πλέον υποχρεωτική μείωση CO₂ κατά 90% στους στόχους στόλου των κατασκευαστών αυτοκινήτων, αντί για 100%", δήλωσε ο Βέμπερ στην εφημερίδα. "Επίσης, δεν θα υπάρχει στόχος στο 100%, ούτε από το 2040 και μετά. Αυτό σημαίνει ότι η απαγόρευση των κινητήρων εσωτερικής καύσης, ουσιαστικά βγαίνει από το τραπέζι."
Παρότι οι κανονισμοί είναι διατυπωμένοι σε σχέση με τους μέσους όρους εκπομπών στόλου, για αυτοκίνητα και βαν, οποιαδήποτε απομάκρυνση από ένα σκληρό τέλος στους κινητήρες εσωτερικής καύσης επηρεάζει αναπόφευκτα και τις μοτοσυκλέτες. Τα τελευταία χρόνια, οι ρυθμιστικές αρχές της ΕΕ άφηναν να εννοηθεί ότι τα οχήματα κατηγορίας L (δίκυκλα) θα εντάσσονταν σταδιακά στο ίδιο νομικό πλαίσιο με τα τετράτροχα. Αυτή όμως η θεαματική αναδίπλωση δείχνει ότι οι Βρυξέλλες αναγνωρίζουν έστω και αργά, και έπειτα από πολλή πίεση, τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κατασκευαστές και από τον κινέζικο ανταγωνισμό που κατακλύζει τις ευρωπαϊκές αγορές αλλά και την αδυναμία του κοινού να ανταπεξέλθει οικονομικά στα σαφώς ακριβότερα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Σε συνδυασμό με τις γεωπολιτικές εξελίξεις -και την πανδημία- τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έχουν συμπαρασύρει και τις τιμές των συμβατικών μοντέλων -όχι μόνο στα αυτοκίνητα αλλά ειδικά εκεί- τα οποία έχουν ακριβύνει κατά 15%-30% σε σχέση με πριν από μία 5ετία.
Ο Weber τόνισε επίσης ότι η αλλαγή στέλνει ένα σημαντικό μήνυμα "σε ολόκληρη την αυτοκινητοβιομηχανία και διασφαλίζει δεκάδες χιλιάδες βιομηχανικές θέσεις εργασίας", μετά από μήνες αντιδράσεων από πολλούς κατασκευαστές, μεταξύ των οποίων οι Volkswagen, Stellantis, Renault, Mercedes-Benz και BMW, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι οι καταναλωτές θα πρέπει να καθορίσουν τελικά τον ρυθμό μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση.
Για τη βιομηχανία της μοτοσυκλέτας, η κίνηση αυτή μειώνει αισθητά την πίεση προς τους κατασκευαστές να προωθήσουν άμεσα τον πλήρη εξηλεκτρισμό στις εκθέσεις, πριν η τεχνολογία είναι πραγματικά έτοιμη και ώριμη για μαζική υιοθέτηση, ειδικά σε μια αγορά που συνεχίζει να δείχνει σχεδόν μηδενική ζήτηση για ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.
Η ευρωπαϊκή αυτή αναδίπλωση ενδέχεται να παρασύρει και άλλες αγορές με πρώτο το Ηνωμένο Βασίλειο που τυπικά δεν δεσμεύεται από τις αποφάσεις των Βρυξελλών αλλά είχε εναρμονιστεί με τις πολιτικές τους. Μια τόσο μεγάλη αλλαγή όμως ασκεί αναπόφευκτα έντονη πίεση στη βρετανική κυβέρνηση να ακολουθήσει, ενδεχομένως βάζοντας στο στόχαστρο και την απαγόρευση των θερμικών κινητήρων το 2030 που είχε θέσει η ίδια , η οποία έτσι κι αλλιώς δεν κάλυπτε τις μοτοσυκλέτες. Και εκεί αναμένονται αντιδράσεις γιατί οι εγχώριοι κατασκευαστές είχαν επενδύσει δισεκατομμύρια ευρώ προς αυτή την κατεύθυνση και τώρα βλέπουν ότι αυτές οι επενδύσεις απαξιώνονται.
Ο Peter Golding, CEO της βρετανικής FleetCheck, συμφωνεί ότι η επικείμενη κίνηση της ΕΕ μπορεί γρήγορα να εξελιχθεί σε πονοκέφαλο για την βρετανική κυβέρνηση: "Οποιαδήποτε μέτρα, φυσικά, θα ασκήσουν τεράστια πίεση στη κυβέρνηση να ευθυγραμμιστεί", δήλωσε ο Γκόλντινγκ. "Η ΕΕ είναι η μαζική αγορά δίπλα μας και είναι δύσκολο να αντισταθείς στην ευθυγράμμιση πολιτικών σε βασικούς τομείς, ειδικά όταν πρόκειται για έναν κρίσιμο κλάδο της οικονομίας όπως η κατασκευή οχημάτων."
Προσθέτει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο ήδη δυσκολεύεται να πετύχει τα ορόσημα της εντολής ZEV (Zero Emission Vehicle), χαρακτηρίζοντας τις χαμηλές επιδόσεις των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, βαν και μοτοσυκλετών ως προειδοποιητικό σημάδι. "Αποτυγχάνουμε να πιάσουμε τα ενδιάμεσα στάδια που έχουν τεθεί για την ηλεκτροκίνηση με τον ρυθμό που θα ήθελε η κυβέρνηση", ανέφερε, δείχνοντας ως βασικά εμπόδια την πρόσβαση σε φόρτιση και τις πρόσφατες φορολογικές αλλαγές."Ο στόχος του 2030 στο Ηνωμένο Βασίλειο αποδείχθηκε μη ρεαλιστικός και η αναθεώρηση του 2035 για τα υβριδικά δείχνει ήδη πως ίσως και αυτή να είναι ανέφικτη."
Με τη μοτοσυκλέτα να αποτελεί για πολύ κόσμο ένα βαθιά συναισθηματικό καταναλωτικό προϊόν, η αγορά ηλεκτρικών μοτοσυκλετών φανερώνει ότι ο κλάδος δεν είναι έτοιμος για μια μαζική μετάβαση στην μπαταρία. Παρά την σειρά πλεονεκτημάτων της ηλεκτροκίνησης, ανά περιπτώσεις, όπως η αθόρυβη αστική κινητικότητα μηδενικών εκπομπών, η μοτοσυκλέτα αποτελεί έναν πολυδιάστατο κόσμο και ελπίζουμε ότι η βενζίνη θα παραμείνει μαζί μας για όσο το δυνατόν περισσότερο, για να συνεχίσει να τον τροφοδοτεί και να τον αρωματίζει.
