BMW custom "Birdcage": Ξανά ο θηριώδης boxer!

Άλλο ένα custom-προάγγελος
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2019

Η BMW είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά τον νέο δικύλινδρο boxer κινητήρα -πιθανότατα 1.800 κυβικών- μέσω μιας μοτοσυκλέτας που κατασκεύασε ο ιαπωνικός οίκος CUSTOM WORKS ZON. Μάλιστα, η R18 Departed όπως ονομάστηκε δέσποζε στο περίπτερο της BMW στην Motor Bike Expo, που είχατε διαβάσει για την έκθεση στο τεύχος του ΜΟΤΟ 591 τον Φεβρουάριο.

Δείτε την R18 και το τεράστιο gallery με πάνω από 800 φωτογραφίες απ' την MBE

Αυτή τη φορά η BMW έδωσε τον κινητήρα σε έναν custom builder απ’ την ήπειρο των καουμπόηδων και Ινδιάνων, στον Alan Stulberg, που βρίσκεται στο Austin. Δεν είναι η πρώτη φορά που η βαυαρική εταιρεία εμπιστεύεται τον συγκεκριμένο κατασκευαστή, καθώς στο παρελθόν (το 2016) τον είχε χρίσει υπεύθυνο για τη δημιουργία της Landspeeder, μια μοτοσυκλέτα αφιερωμένη στον Ernst Jakob Henne που στο παρελθόν είχε καταρρίψει πολλά ρεκόρ χρησιμοποιώντας τις μοτοσυκλέτες της. Συνεπώς, με την προϋπάρχουσα σχέση, η επιλογή της BMW να του αναθέσει το έργο έγινε εύκολα.

Όπως και στην περίπτωση της R18, έτσι και εδώ ο σκοπός της μοτοσυκλέτας ήταν αφενός μεν να αναδεικνύει τον θηριώδη boxer κινητήρα και αφετέρου να παραπέμπει σχεδιαστικά στις μοτοσυκλέτες της εταιρείες απ’ τη δεκαετία του 30’. Όμως για την κατασκευή του περίτεχνου πλαισίου, ο Stulberg εμπνεύστηκε τη μορφή του απ’ το πλαίσιο της Maserati Birdcage, ενώ μάλιστα η custom μοτοσυκλέτα έχει το ίδιο όνομα με το μοντέλο της εταιρείας των πολυτελών αυτοκινήτων. Παρά το γεγονός ότι μπορεί να δείχνει ιδιαίτερα ασθενικό και εύθραυστο, στην πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο.

Κατά τη δημιουργία της ψηφιακής μορφής του πλαισίου έγινε και ο έλεγχος ώστε να εναρμονίζεται με τους νόμους της φυσικής και η μοτοσυκλέτα να είναι λειτουργική (παρά την απουσία αμορτισέρ πίσω) χωρίς να δημιουργηθούν στρεβλώσεις σ’ αυτό κατά την οδήγηση. Η διαδικασία ήταν ιδιαίτερα χρονοβόρα και χρειάστηκαν έξι μήνες μέχρι να ολοκληρωθεί.

Στο τέλος υπάρχει gallery με όλες τις φωτογραφίες

Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε ώστε να κατσκευαστεί ήταν 134 ράβδοι τιτανίου πάχους 9 χιλιοστών, ενώ κρίνοντας απ’ τις φωτογραφίες το ψαλίδι του Telelever δείχνει να είναι κατασκευασμένο από carbon και kevlar όπως και η σέλα. Ακόμη, στην Birdcage βλέπουμε τον άξονα μετάδοσης πιο γυμνό από ποτέ, λόγω της απουσίας του ψαλιδιού, με το ασύμμετρο πλαίσιο –όπως είναι και οι κύλινδροι του κινητήρα- να δένει πάνω στο κέντρο του πίσω τροχού.

Το μέγεθος και το σχέδιο των ζαντών είχε αποφασιστεί πριν ακόμη κατασκευαστεί το πλαίσιο. Οι διαστάσεις τους ξεπερνούν αρκετά τα συνηθισμένα στάνταρ –ακόμη και των on-off μοτοσυκλετών- φτάνοντας τις 23 ίντσες τόσο μπροστά όσο και πίσω. Αυτό έγινε με γνώμονα η μοτοσυκλέτα να εντυπωσιάζει, όπως και τα υπόλοιπα στοιχεία που υπάρχουν πάνω της. Το τιμόνι είναι κατασκευασμένο απ’ τον ίδιο τον Stulberg, θυμίζοντας κέρατα τράγου σε ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

Οι εξατμίσεις είναι κι φτιαγμένες από τον Stulberg και έχουν κατασκευαστεί στο χέρι κολλώντας μικρά δαχτυλίδια τιτανίου. Ένα απ’ τα πολλά προβλήματα που εμφανίστηκαν κατά τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας ήταν η δυσκολία να βρουν ελαστικά που θα ταιριάζουν σ’ αυτές της ζάντες. Τη λύση όμως έδωσε η Dunlop που χορήγησε στους custom builders δύο πρωτότυπα slick ελαστικά. Συνεπώς λίγη απ’ τη δόξα του πρωτότυπου κινητήρα κλέβουν και τα ελαστικά της Dunlop.

Τον κινητήρα τον αφήσαμε για το τέλος, διότι η BMW φρόντισε να μην αναφέρει απολύτως τίποτα για τα χαρακτηριστικά του, διαιωνίζοντας περισσότερο το μυστήριο γύρω απ’ αυτόν. Μάλιστα, το καπάκια που χρησιμοποιούνται για να καλυφθεί επεκτείνονται στο μεγαλύτερο ποσοστό του κινητήρα προσφέροντας μιας άκρως μινιμαλιστική και λεία εικόνα, αφήνοντας μόνο σε κοινή θέα τους κυλίνδρους. Ακόμη και οι κεφαλές είναι καλυμμένες, ενώ οι ταχύτητες αλλάζουν με το χέρι.

Τα σενάρια για τον boxer κινητήρα της BMW ποικίλουν, αφήνοντας μετέωρη την πορεία του και τι μοντέλα θα εξοπλίσει, όμως το γεγονός πως τον βλέπουμε για δεύτερη φορά να εμφανίζεται πάνω σε μια custom μοτοσυκλέτα ενισχύει περισσότερο το σενάριο να τον δούμε είτε σε κάποιο power cruiser είτε σε κάποιο νεορετρό μοντέλο.

Ετικέτες

MotoGP Βαλένθια, FP1: Jack Miller και Yamaha στη κορυφή

Αναμενόμενες "εκπλήξεις" στα ελεύθερα λόγω επιλογών στα ελαστικά
Jack Miller Valencia FP1 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/11/2025

Ο Jack Miller ήταν ο αναβάτης που έγραψε τον καλύτερο χρόνο στα τελευταία ελεύθερα δοκιμαστικά της σεζόν, βάζοντας στο τέλος ένα φρέσκο ζευγάρι ελαστικών.

Οι αναβάτες που είναι συνήθως πιο αργοί άλλαξαν τα ελαστικά τους με φρέσκα ελαστικά και οι ταχύτεροι κράτησαν αυτά που χρησιμοποιούσαν από την αρχή και αυτός ήταν ο λόγος που ο Miller βρέθηκε στην κορυφή του session με χρόνο 1:30,382 που πέτυχε προς το τέλος του, ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα των ελεύθερων δοκιμαστικών -μέχρι περίπου τα μισά- ταχύτερος όλων ήταν ο Alex Marquez που έκανε τελικά τον 6ο χρόνο, κρατώντας τα ίδια ελαστικά.

Ο χρόνος του Miller ήταν μακριά από το απόλυτο ρεκόρ γύρου στη Βαλένθια που πέτυχε το 2023 ο Maverick Vinales (1:28,931), ο οποίος επέστρεψε στη δράση μετά τον τραυματισμό του για βρεθεί στη 19η θέση. Το ρεκόρ του Ισπανού δεν αναμένεται να κρατήσει για πολύ ακόμη.

Ο Αυστραλός της Prima Pramac Yamaha Team ήταν 3,2 δέκατα πιο γρήγορος από τον δεύτερο Ai Ogura (Trackhouse MotoGP Team), ενώ στην τρίτη θέση βρέθηκε ο Aleix Espargaro (Honda HRC Test Team) για να συμπληρώσει αυτή την μοναδική για φέτος τριάδα σε FP1.

Ο Raul Fernandez (Trackhouse MotoGP Team) έφερε μία ακόμη Aprilia στις πρώτες θέσεις με τον Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) να κλείνει την πρώτη πεντάδα -ούτε αυτός άλλαξε ελαστικά.

Η V4 Yamaha YZR-M1 του Augusto Fernandez (Yamaha Factory Racing Team) ήταν 10η, ίσως στην πιο ελπιδοφόρα εμφάνισή της μέχρι τώρα, με το session βέβαια να μην έχει και ιδιαίτερη βαρύτητα για τον λόγο που σας αναφέραμε και αυτό φαίνεται και από τον χρόνο του Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP) που βρέθηκε 14ος, ενώ στη 18η θέση βρέθηκε ο Marco Bezzecchi. 

Ο Pecco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) είχε τον 21ο χρόνο και ήταν 2,5 δέκατα πιο γρήγορος από τον Nicolo Bulega που ζει το όνειρό του με την ευκαιρία που του έχει δοθεί -ήταν και ο μόνος που δοκίμασε σκληρό εμπρός ελαστικό-, ενώ 24ος και τελευταίος, 1,541 δλ. από την κορυφή, ήταν ο Jorge Martin επίσης στην επιστροφή του στη δράση.
 

 

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Jack MILLER

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'30.382

2

Ai OGURA

Trackhouse MotoGP Team

1'30.705

3

Aleix ESPARGARO

Honda HRC Test Team

1'30.707

4

Raul FERNANDEZ

Trackhouse MotoGP Team

1'30.800

5

Franco MORBIDELLI

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1'30.860

6

Alex MARQUEZ

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'30.884

7

Joan MIR

Honda HRC Castrol

1'30.926

8

Pedro ACOSTA

Red Bull KTM Factory Racing

1'30.998

9

Fabio DI GIANNANTONIO

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1'31.033

10

Augusto FERNANDEZ

Yamaha Factory Racing Team

1'31.035

11

Fermin ALDEGUER

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'31.113

12

Luca MARINI

Honda HRC Castrol

1'31.146

13

Johann ZARCO

CASTROL Honda LCR

1'31.171

14

Fabio QUARTARARO

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1'31.204

15

Alex RINS

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1'31.301

16

Brad BINDER

Red Bull KTM Factory Racing

1'31.319

17

Enea BASTIANINI

Red Bull KTM Tech3

1'31.326

18

Marco BEZZECCHI

Aprilia Racing

1'31.364

19

Maverick VIÑALES

Red Bull KTM Tech3

1'31.430

20

Somkiat CHANTRA

IDEMITSU Honda LCR

1'31.454

21

Francesco BAGNAIA

Ducati Lenovo Team

1'31.528

22

Miguel OLIVEIRA

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'31.715

23

Nicolo BULEGA

Ducati Lenovo Team

1'31.766

24

Jorge MARTIN

Aprilia Racing

1'31.923