BMW custom "Birdcage": Ξανά ο θηριώδης boxer!

Άλλο ένα custom-προάγγελος
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2019

Η BMW είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά τον νέο δικύλινδρο boxer κινητήρα -πιθανότατα 1.800 κυβικών- μέσω μιας μοτοσυκλέτας που κατασκεύασε ο ιαπωνικός οίκος CUSTOM WORKS ZON. Μάλιστα, η R18 Departed όπως ονομάστηκε δέσποζε στο περίπτερο της BMW στην Motor Bike Expo, που είχατε διαβάσει για την έκθεση στο τεύχος του ΜΟΤΟ 591 τον Φεβρουάριο.

Δείτε την R18 και το τεράστιο gallery με πάνω από 800 φωτογραφίες απ' την MBE

Αυτή τη φορά η BMW έδωσε τον κινητήρα σε έναν custom builder απ’ την ήπειρο των καουμπόηδων και Ινδιάνων, στον Alan Stulberg, που βρίσκεται στο Austin. Δεν είναι η πρώτη φορά που η βαυαρική εταιρεία εμπιστεύεται τον συγκεκριμένο κατασκευαστή, καθώς στο παρελθόν (το 2016) τον είχε χρίσει υπεύθυνο για τη δημιουργία της Landspeeder, μια μοτοσυκλέτα αφιερωμένη στον Ernst Jakob Henne που στο παρελθόν είχε καταρρίψει πολλά ρεκόρ χρησιμοποιώντας τις μοτοσυκλέτες της. Συνεπώς, με την προϋπάρχουσα σχέση, η επιλογή της BMW να του αναθέσει το έργο έγινε εύκολα.

Όπως και στην περίπτωση της R18, έτσι και εδώ ο σκοπός της μοτοσυκλέτας ήταν αφενός μεν να αναδεικνύει τον θηριώδη boxer κινητήρα και αφετέρου να παραπέμπει σχεδιαστικά στις μοτοσυκλέτες της εταιρείες απ’ τη δεκαετία του 30’. Όμως για την κατασκευή του περίτεχνου πλαισίου, ο Stulberg εμπνεύστηκε τη μορφή του απ’ το πλαίσιο της Maserati Birdcage, ενώ μάλιστα η custom μοτοσυκλέτα έχει το ίδιο όνομα με το μοντέλο της εταιρείας των πολυτελών αυτοκινήτων. Παρά το γεγονός ότι μπορεί να δείχνει ιδιαίτερα ασθενικό και εύθραυστο, στην πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο.

Κατά τη δημιουργία της ψηφιακής μορφής του πλαισίου έγινε και ο έλεγχος ώστε να εναρμονίζεται με τους νόμους της φυσικής και η μοτοσυκλέτα να είναι λειτουργική (παρά την απουσία αμορτισέρ πίσω) χωρίς να δημιουργηθούν στρεβλώσεις σ’ αυτό κατά την οδήγηση. Η διαδικασία ήταν ιδιαίτερα χρονοβόρα και χρειάστηκαν έξι μήνες μέχρι να ολοκληρωθεί.

Στο τέλος υπάρχει gallery με όλες τις φωτογραφίες

Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε ώστε να κατσκευαστεί ήταν 134 ράβδοι τιτανίου πάχους 9 χιλιοστών, ενώ κρίνοντας απ’ τις φωτογραφίες το ψαλίδι του Telelever δείχνει να είναι κατασκευασμένο από carbon και kevlar όπως και η σέλα. Ακόμη, στην Birdcage βλέπουμε τον άξονα μετάδοσης πιο γυμνό από ποτέ, λόγω της απουσίας του ψαλιδιού, με το ασύμμετρο πλαίσιο –όπως είναι και οι κύλινδροι του κινητήρα- να δένει πάνω στο κέντρο του πίσω τροχού.

Το μέγεθος και το σχέδιο των ζαντών είχε αποφασιστεί πριν ακόμη κατασκευαστεί το πλαίσιο. Οι διαστάσεις τους ξεπερνούν αρκετά τα συνηθισμένα στάνταρ –ακόμη και των on-off μοτοσυκλετών- φτάνοντας τις 23 ίντσες τόσο μπροστά όσο και πίσω. Αυτό έγινε με γνώμονα η μοτοσυκλέτα να εντυπωσιάζει, όπως και τα υπόλοιπα στοιχεία που υπάρχουν πάνω της. Το τιμόνι είναι κατασκευασμένο απ’ τον ίδιο τον Stulberg, θυμίζοντας κέρατα τράγου σε ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

Οι εξατμίσεις είναι κι φτιαγμένες από τον Stulberg και έχουν κατασκευαστεί στο χέρι κολλώντας μικρά δαχτυλίδια τιτανίου. Ένα απ’ τα πολλά προβλήματα που εμφανίστηκαν κατά τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας ήταν η δυσκολία να βρουν ελαστικά που θα ταιριάζουν σ’ αυτές της ζάντες. Τη λύση όμως έδωσε η Dunlop που χορήγησε στους custom builders δύο πρωτότυπα slick ελαστικά. Συνεπώς λίγη απ’ τη δόξα του πρωτότυπου κινητήρα κλέβουν και τα ελαστικά της Dunlop.

Τον κινητήρα τον αφήσαμε για το τέλος, διότι η BMW φρόντισε να μην αναφέρει απολύτως τίποτα για τα χαρακτηριστικά του, διαιωνίζοντας περισσότερο το μυστήριο γύρω απ’ αυτόν. Μάλιστα, το καπάκια που χρησιμοποιούνται για να καλυφθεί επεκτείνονται στο μεγαλύτερο ποσοστό του κινητήρα προσφέροντας μιας άκρως μινιμαλιστική και λεία εικόνα, αφήνοντας μόνο σε κοινή θέα τους κυλίνδρους. Ακόμη και οι κεφαλές είναι καλυμμένες, ενώ οι ταχύτητες αλλάζουν με το χέρι.

Τα σενάρια για τον boxer κινητήρα της BMW ποικίλουν, αφήνοντας μετέωρη την πορεία του και τι μοντέλα θα εξοπλίσει, όμως το γεγονός πως τον βλέπουμε για δεύτερη φορά να εμφανίζεται πάνω σε μια custom μοτοσυκλέτα ενισχύει περισσότερο το σενάριο να τον δούμε είτε σε κάποιο power cruiser είτε σε κάποιο νεορετρό μοντέλο.

Ετικέτες

Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες

Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
second ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/3/2026

Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.

Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.

Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.

second ride

O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό

Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.

Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.

Μπαταρίες που… επισκευάζονται

Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.

Second Ride

Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.

Second Ride

Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.

Open-source και δικαίωμα στην επισκευή

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.

Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.

Second Ride

Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.

Second Ride

Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.

Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.

Second Ride

Περισσότερο από τεχνολογία

Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.

Second Ride

Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.

Second Ride

Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.