BMW: Εξελίσσει θερμαινόμενες σέλες με… φωτάκια!

Δύο πατέντες που βασίζονται στις ανθρώπινες ψευδαισθήσεις
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/5/2023

Η BMW είναι από τις εταιρείες που δίνουν μεγάλο βάρος στην άνεση των μοτοσυκλετών τους και διαθέτει ειδικά σχεδιασμένα θερμαινόμενα γκριπ και θερμαινόμενες σέλες, για αναβάτη και συνεπιβάτη, σχεδόν σε όλη την γκάμα των μοντέλων της. Οπότε δεν μας προκαλεί έκπληξη που συνεχίζει να εξελίσσει αυτά τα συστήματα και να προσπαθεί διαρκώς να τα κάνει πιο αποτελεσματικά. Εκείνο που προκαλεί έκπληξη στις συγκεκριμένες πατέντες είναι πως ολόκληρη η φιλοσοφία τους βασίζεται στις ανθρώπινες ψευδαισθήσεις! Είναι γνωστό πως τα χρώματα αποτελούν σημαντική πηγή πληροφορίας για τα βασικά μας ένστικτα επιβίωσης και γενικά η ίδια η φύση χρησιμοποιεί τα χρώματα για να στείλει μηνύματα. Τα φυτά χρησιμοποιούν τα χρώματα για να προστατευτούν ή να προσελκύσουν  τα πουλιά, όπως και τα ζώα χρησιμοποιούν τα χρώματα για να βρουν την τροφή τους ή να αποφύγουν δηλητηριώδη ζώα και φυτά. Τα έντονα χρώματα και κυρίως το κόκκινο και το κίτρινο “προειδοποιούν” για πιθανούς κινδύνους και δεν είναι καθόλου τυχαίο που χρησιμοποιούνται στα σήματα του Κ.Ο.Κ. και γενικά σε κάθε μορφής πινακίδα που εμπεριέχει μηνύματα “απαγόρευσης” ή “περιορισμού”. Ταυτόχρονα όμως τα “θερμά” χρώματα όπως εύστοχα αποκαλούν οι καλλιτέχνες το κόκκινο, το κίτρινο και όλες τις αποχρώσεις που περιέχουν αυτά τα δύο χρώματα, έχουν ταυτιστεί στο μυαλό μας με τον ήλιο και την φωτιά, δηλαδή δύο ισχυρές πηγές θερμότητας.

2

Πάνω σε αυτή την ταύτιση του κόκκινου χρώματος με την θερμότητα, βασίζεται και η μία από της δύο πατέντες που κατέθεσε η BMW για ένα νέο φωτιζόμενο κάλυμμα που προορίζεται για τις θερμαινόμενες σέλες. Σύμφωνα με το κείμενο που συνοδεύει την πατέντα, η BMW ισχυρίζεται πως όταν το εμπρός τμήμα της σέλας αποκτά έντονο κόκκινο χρώμα, ο αναβάτης έχει την αίσθηση πως είναι πιο ζεστή και μειώνει την ένταση της θερμότητας.

3

Ως αποτέλεσμα της μείωσης της έντασης έχουμε μικρότερη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, κάτι που βοηθάει στην αύξηση της αυτονομίας των ηλεκτρικών scooter και μοτοσυκλετών. Ουσιαστικά δηλαδή αυτή η πατέντα προορίζεται για τις θερμαινόμενες σέλες των ηλεκτρικών δικύκλων της γερμανικής εταιρείας, όμως αυτό δεν αποκλείει την χρήση τους και στα συμβατικά μοντέλα. Άλλωστε η δεύτερη πατέντα αφορά αποκλειστικά και μόνο ένα φωτιζόμενο κάλυμμα σέλας που προβάλει ενδείξεις. Και εδώ η βασική χρήση του είναι για ηλεκτρικά δίκυκλα, όπου θα δείχνει ενδείξεις για την διαδικασία φόρτισης (π.χ. σε ποιο στάδιο βρίσκεται) όμως κάλλιστα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σε συμβατικές μοτοσυκλέτες για να δείχνει αν η μοτοσυκλέτα είναι κλειδωμένη ή ξεκλείδωτη κ.τ.λ.     

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.