BMW GS Trophy 2020 – 4η μέρα: Δοκιμασίες χωρίς ξεκούραση!

Ανατροπές στη βαθμολογία!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/2/2020

Η τέταρτη μέρα του φετινού rally της BMW βρήκε τους αναβάτες να ξυπνούν μέσα στην άγρια νύχτα, στις 3:30π.μ. ώστε να προλάβουν το καράβι που αναχωρούσε απ’ το Wellington για το Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. Το BMW GS Trophy εξελίσσεται σε όλο και μεγαλύτερη πρόκληση για τους συμμετέχοντες, αφού δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο να ξεκουραστούν το βράδυ μιας και η τρίτη μέρα ολοκληρώθηκε σχετικά αργά. Η κούραση έχει αρχίσει να συσσωρεύεται πλέον και ήταν ένας απ’ τους παράγοντες που επηρέασαν την κατάταξη στο τέλος της μέρας.

Η πρώτη πρόκληση, το the 40 years of GS Quiz” πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του τρίωρου ταξιδιού με το πλοίο και οι ομάδες έπρεπε να απαντήσουν σωστά όσες περισσότερες ερωτήσεις μπορούσαν σχετικά με την ιστορία των GS, ενώ αφιέρωσαν τον υπόλοιπο χρόνο στο γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους. Παράλληλα, είχαν την ευκαιρία να αναπληρώσουν λίγο απ’ τον ύπνο που έχασαν και να απολαύσουν τη μαγευτική θέα εν πλω.

Φτάνοντας στο λιμάνι του Picton η αποβίβαση του καραβανιού προκάλεσε πανικό, με 180 F850GS να βγαίνουν απ’ το αμπάρι, καθώς και τα υπόλοιπα οχήματα υποστήριξης. Οι ομάδες με το που έφυγαν απ’ τα “τείχη” της πόλης, είχαν την ευκαιρία να περιπλανηθούν στην άκρως γραφική διαδρομή του Marlborough Sounds. Η περιοχή είναι γεμάτη από πλημμυρισμένες πεδιάδες λόγω της κλιματικής αλλαγής, ενώ σύμφωνα με τη μυθολογία οι ήχοι που ακούς εκεί είναι απ’ τα βυθισμένα waka (παραδοσιακές βάρκες που θυμίζουν κανό)  των Aoraki.

Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος του εθνικού πάρκου μέχρι να φτάσουν στην αραιοκατοικημένη πόλη Havelock με τους μόλις 486 κατοίκους. Μετά την απαραίτητη στάση για να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους, πέρασαν την Pelorus Bridge, όπου από κάτω της εκβάλλονται οι ποταμοί Rai και Pelorus. Μάλιστα στη συγκεκριμένη περιοχή είχαν πραγματοποιηθεί μερικά γυρίσματα απ’ τη δεύτερη ταινία των Hobbit.

Νωρίς το απόγευμα, οι ομάδες στρατοπέδευσαν μέσα στο δάσος, όπου τους περίμεναν οι επόμενες δύο προκλήσεις της ημέρας. Στο GPS Challenge” οι αγωνιζόμενοι αφαιρούσαν το BMW Motorrad Navigator VI απ’ τη μοτοσυκλέτα τους και έπρεπε να περιπλανηθούν με τα πόδια μέσα στο δάσος μέχρι να βρουν μια δεύτερη συσκευή Navigator VI και να πάρουν τις οδηγίες για τη συνέχεια της διαδρομής.

Ο χρόνος ήταν εναντίον τους και έπρεπε να ολοκληρώσουν τη δοκιμασία όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, αφού στον τερματισμό του περίμενε η τρίτη πρόκληση, το Metzeler Challenge”. Πέρα απ’ την αντοχή και τις οδηγικές τους ικανότητες, που έχουν αποδείξει όλες αυτές τις μέρες, οι συμμετέχοντες θα έπρεπε να αποδείξουν και τις γνώσεις τους στην αλλαγή του πίσω ελαστικού της μοτοσυκλέτας τους.

Η τελευταία πρόκληση της ημέρας ήταν και η πιο εύκολη, καθώς ήταν ένας διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι στιγμές που απαθανάτισαν οι ομάδες με τα smartphone κινητά τους, θα αναρτηθούν στο www.gstrophy.com, το οποίο θα ανοίξει τα μεσάνυκτα (ώρα Αυστραλίας) στις 13 Φεβρουαρίου, έτσι ώστε όσοι θέλουν να ψηφίσουν την καλύτερη.

Η τέταρτη μέρα μπορεί να περιλάμβανε μόλις 200 χιλιόμετρα σε δρόμο και χώμα, όμως ήταν γεμάτη προκλήσεις και με τη διαφορά στη βαθμολογία να είναι μικρή, είδαμε αρκετές ομάδες να αλλάζουν θέση στην κατάταξη μετά το τέλος της τέταρτης μέρας. Πλέον η εθνική ομάδα της Γαλλίας βρίσκεται στην κορυφή, ενώ η ομάδα της Νότιας Κορέας που ήταν πρώτη, έπεσε στη τέταρτη θέση.

 

Η κατάταξη μετά την ολοκλήρωση της τέταρτης μέρας:

1 France 226
2 South Africa 223
3 Italy 211
4 South Korea 199
5 Netherlands 189
6 Russia 188
7 Brazil 175
8 Middle East 170
9 USA 165
10 Australia 160
11 Latin America 158
12 Argentina 155
13 UK 139
14 Mexico 138
15 India 129
16 Japan 127
17 Thailand 124
18 Nordic 123
19 Malaysia 115
20 North Africa 93
21 Int. Female Team I 89
22 Int. Female Team II 52

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες