BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Royal Enfield – Πυρετώδες 2027 με νέο κινητήρα, 5 ολοκαίνουργια μοντέλα, ανανεώσεις και νέο εργοστάσιο

Η ερχόμενη χρονιά φέρνει πολλά νέα για την ινδική εταιρεία που συνεχίζει να αναπτύσσεται με πρωτόγνωρο ρυθμό
Royal Enfield Himalayan 750
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/5/2026

Για μια εταιρεία που από το 1955 ως το 2017 ζούσε με έναν κινητήρα (γεννημένο το 1932 κατά την αγγλική εποχή της Royal Enfield) σε δύο χωρητικότητες και πρακτικά μία και μόνη μοτοσυκλέτα στη γκάμα της, το Bullet 350/500, η εμφάνιση του μονοκύλινδρου LS410 με το Himalayan ήταν συνταρακτική εξέλιξη.

Ακόμη περισσότερο όμως, ήταν μια νέα αρχή σε μια πορεία που σε λιγότερο από μια δεκαετία έχει φέρει αρκετούς νέους κινητήρες στη γκάμα της εταιρείας: μονοκύλιδροι 350, 411, 440 και 450, δικύλινδρος 650.

Η Royal Enfield δεν μένει εκεί ωστόσο, καθώς ετοιμάζεται για ένα δυναμικό 2027 με πολλά νέα που περιλαμβάνουν πέντε καινούργιες μοτοσυκλέτες, 13 ανανεώσεις σε υπάρχοντα μοντέλα μια σημαντική είδηση για την παραγωγική της βάση.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Οι νέες μοτοσυκλέτες που αναμένονται να προστεθούν φέτος στη γκάμα είναι λίγο-πολύ γνωστές: Τα Himalayan 440 και Scram 450 πατούν πάνω σε υπάρχοντες κινητήρες δημιουργώντας έτσι δύο ζεύγη Himalayan και Scram με τους δύο μονοκύλινδρους, τον αερόψυκτο 440 και τον υγρόψυκτο 450.

Στο μονοκύλινδρο μέτωπο αναμένεται επίσης μια νέα εκδοχή Classic 350 με κινητήρα που μπορεί να καταναλώνει E85 Flex Fuel, δηλαδή μίγμα βενζίνης με αιθανόλη σε περιεκτικότητα από 51 ως 85%.

Η φαμίλια των δικύλινδρων 650 θα υποδεχτεί το νέο της μέλος, Bullet 650, που έχει ήδη παρουσιαστεί στην EICMA, ενώ διακαώς περιμένουμε να εμφανιστεί και ο νέος δικύλινδρος σε σειρά των 750 κυβικών εκατοστών, ο οποίος πιθανότατα θα ντεμπουτάρει με δύο ταυτόχρονες πρεμιέρες νέων μοντέλων: Himalayan 750 και Continental GT 750.

Αμφότερα τα έχουμε δει σε δοκιμές εξέλιξης εδώ και πολύ καιρό, ενώ το πρώτο επανεπέπλευσε στην επικαιρότητα με νέες εικόνες (κεντρική φωτογραφία), οι οποίες πάντως δεν μας κάνουν σοφότερους σε κάτι, πλην του ότι μας δείχνουν τη μοτοσυκλέτα με χυτές ζάντες αντί των ακτινωτών που είχαμε δει την προηγούμενη φορά. Πιθανότατα η Royal Enfield να διαθέτει το Himalayan 750 με δυνατότητα επιλογής μεταξύ των δύο αυτών σχεδίων.

Οι ανανεώσεις υπαρχόντων μοντέλων αφορούν κυρίως στη γκάμα των 350 και 450 και δεν αναμένεται να φέρουν πολύ δραστικές αλλαγές, αλλά μάλλον μια περιορισμένη ανανέωση σε εμφάνιση και ίσως και σε εξοπλισμό κατά περίπτωση. Βασικός στόχος είναι να παραμείνουν οι μοτοσυκλέτες ανταγωνιστικές σε ένα απαιτητικότατο περιβάλλον με πολλές προτάσεις από εταιρείες όπως οι Bajaj, Harley-Davidson, Hero, Honda, KTM, Triumph και TVS που όλες στοχεύουν στην πρωτιά της εταιρείας στην ινδική αγορά με τη γκάμα των 350 της.

Μια ακόμη σημαντική είδηση αφορά στο νέο εργοστάσιο της Royal Enfield στην Andhra Pradesh που θα μπει σε λειτουργία το νέο έτος, ενισχύοντας την παραγωγική ικανότητα της εταιρείας με επιπλέον 900.000 δίκυκλα ετησίως.

Ετικέτες